Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γράμμα προς τον Πρόεδρο... Είχες μια ομάδα που μέχρι πέρσι διεκδικούσε το πρωτάθλημα και το έχασε – ξεκάθαρα – λόγω των αλλεπάλληλων τραυματισμών και της κακής διαχείρισης.

Ναι, μπορεί να έπαιξαν κάποιο ρόλο κι όλα τ’άλλα (δυστυχήματα, δολοφονίες κλπ), αλλά ο κύριος λόγος που χάθηκε το πρωτάθλημα ήταν οι τραυματισμοί.

Και κάπου εδώ, αρχίζει η αυτοκαταστροφή σου.

Ενώ θα μπορούσες με 4-5 προσθαφαιρέσεις ποδοσφαιριστών να παίζεις φέτος στην Ευρώπη και να διεκδικείς και πάλι το πρωτάθλημα, εσύ τι κάνεις; Καταρχήν, διώχνεις - και μάλιστα με πολύ άσχημο τρόπο – τον, κατά γενική ομολογία, πιο πετυχημένο προπονητή της ιστορίας σου, για να φέρεις έναν συμπαθή – κατά τ’άλλα – άλλα άπειρο για τα «θέλω» και την ιστορία σου, προπονητή... Οι μεταγραφές, ως συνήθως, καθυστερούν και οι νέοι ποδοσφαιριστές που έρχονται είναι, αμφιβόλου προέλευσης και ποιότητας (με εξαίρεση τους δύο, δανεικούς κεντρικούς επιθετικούς, που φέρνεις την τελευταία στιγμή). Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά. Τον Δεκαπενταύγουστο διώχνεις, με επίσης ελεεινό τρόπο, απογοητεύοντας τον μεγάλο λαό της ομάδας, τον ποδοσφαιριστή στον οποίο, τα τελευταία χρόνια, έχει υποκλιθεί όλη η Ελλάδα.

Τον ποδοσφαιριστή που καταχειροκροτήθηκε στον Πειραιά, στη Φιλαδέλφεια, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, αλλά και σε γήπεδα της επαρχίας και του εξωτερικού.

Τον ποδοσφαιριστή – πρότυπο, που αγαπήθηκε απ’όλο τον κόσμο και γέννησε νέους φιλάθλους... Έχουν γραφτεί πολλά για τον τρόπο που έγινε αυτό το ποδοσφαιρικό έγκλημα, οπότε δεν νομίζω πως χρειάζεται να προσθέσω κάτι περισσότερο.

Η εκδίωξη μάλιστα, έγινε τρεις μέρες πριν τα δυο ευρωπαϊκά παιχνίδια με το χωριό από τη Νορβηγία, όπου κρίθηκε η φετινή πορεία σου στην Ευρώπη.

Λες και δεν μπορούσες να τον κρατήσεις άλλες δέκα μέρες, να περάσεις το χωριό και να τον διώξεις μετά.

Γιατί αυτό ήταν εκδίωξη.

Δεν ήταν μεταγραφή.

Όλα τ’άλλα εγώ τ’ακούω βερεσέ... Και φτάνουμε στο σήμερα.

Με μια ομάδα, χωρίς αρχή, μέση και τέλος, που δεν ξέρει πού πατά και πού βρίσκεται.

Με ποδοσφαιριστές που, με ελάχιστες εξαιρέσεις, δείχνουν ανόρεχτοι και αδύναμοι να διεκδικήσουν οτιδήποτε (ειδικά μετά την τριβδόμαδη διακοπή) κι έναν προπονητή στα όρια της κατάθλιψης.

Όπως στα όρια της κατάθλιψης δείχνουν τόσο ο τεχνικός, όσο και ο αθλητικός διευθυντής, παλιές δόξες της ομάδας και οι δυο.

Κι όλα αυτά, με μια διαιτησία που – με εξαίρεση το παιχνίδι στη Λεωφόρο και το πέναλτυ που δεν δόθηκε - μόνο σαν εχθρική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. (Να τα λέμε όλα.

Και δεν αναφέρομαι στο παιχνίδι με τον «Γηραιό»). Επειδή στα πρώτα παιχνίδια η ομάδα έδειξε κάποια πράγματα, πίστευα πως μετά τη διακοπή θα μπει στο γήπεδο βελτιωμένη κι έτοιμη να διεκδικήσει.

Αντ’αυτού, αυτή τη στιγμή είσαι πέμπτος στη βαθμολογία και σ’έχει περάσει κι ο συμπολίτης (ο οποίος αν και χθες αδικήθηκε κατάφωρα από τη διαιτησία, κατάφερε να πάρει το ματς). Μένω μόνο στο αγωνιστικό κομμάτι και προσπερνάω το ότι, διοικητικά, η ομάδα έχει γεμίσει από στελέχη του κυβερνώντος κόμματος... Του κόμματος, στο οποίο ανήκει κι εκείνος ο ανεκδιήγητος υπουργός, που τη σεζόν 2019 - 2020, με την υπόθεση της Ξάνθης, σου στέρησε τη διεκδίκηση του πρωταθλήματος.

Λένε πως στα αποδυτήρια δεν είναι καλή η κατάσταση και πως οι παίκτες δεν πιστεύουν στον προπονητή.

Επίσης λένε πως ο τριανταεννιάχρονος, αριστερός επιθετικός «λύνει και δένει» εκεί μέσα.

Δεν ξέρω, δεν έχω άποψη... Όμως φοβάμαι πως την Τετάρτη, στο παιχνίδι του Κυπέλλου, θα πέσει μεγάλη στεναχώρια... Ξέρω τι έχεις κάνει και τι έχεις προσφέρει στην ομάδα.

Δεν ανήκω στους αμφισβητίες, ούτε στους «πούλα και φύγε». Αλλά, επιτέλους, κάνε κάτι... Κι έλα επιτέλους στο γήπεδο.

Κι ας τ'ακούσεις... Δεν έχεις ανάγκη εσύ.

Πόντιος είσαι... Σκληροτράχηλος... Όμως ο κόσμος έχει αγανακτήσει... Κι ένα μεγάλο «γιατί» πλανάται πάνω από την Τούμπα... -Φωτο αρχείου: Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026... Έξι μέρες μετά την εγχείρηση και πάλι εκεί...Με παλιόκαιρο και με τα ράμματα...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους