Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Τα σκάνδαλα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: κανείς δεν ξέρει τίποτα, μέχρι να τα μάθουν όλοι» Πίτσες XXL, Άρτον και θεάματα, BasketGame και Άγιος ο Θεός! Welcome to the Scorpio Effect! ♏🔥 Τυχαία η συγκυρία; Ανάδρομη Αφροδίτη και μια ιστορική σύνοδος με τον Ήλιο στον Σκορπιό (Venus Star Point), η τελευταία που θα βιώσουμε στη διάρκεια της ζωής μας, ανάδρομος Ερμής στο ίδιο ζώδιο, με αμφότερους να έχουν τριπλά τετ α τετ με τον Πλούτωνα, και μια Πλουτώνια Πανσέληνος στον άξονα Ταύρου–Σκορπιού.

Όλα σχεδόν ταυτόχρονα, σαν να συντονίζονται γύρω από ένα κοινό θέμα: την αποκάλυψη.

Γιατί ο Σκορπιός δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για όσα φαίνονται.

Τον ενδιαφέρουν όσα κρύβονται πίσω από αυτά.

Τα μυστικά, οι συναλλαγές, οι σχέσεις εξουσίας, τα πραγματικά κίνητρα και, κυρίως, οι αλήθειες που κάποιοι θα προτιμούσαν να παραμείνουν θαμμένες.

Και σε προσωπικό επίπεδο; Οι αποκαλύψεις δεν αφορούν απαραίτητα μεγάλα μυστικά ή συγκλονιστικά γεγονότα.

Μπορεί να είναι μια συνειδητοποίηση, μια αλήθεια που αποφεύγαμε να παραδεχτούμε, ένα συναίσθημα που καταπιέζαμε ή μια σχέση που αρχίζουμε να βλέπουμε με διαφορετική ματιά.

Με την ανάδρομη Αφροδίτη να επαναφέρει ζητήματα αξιών, σχέσεων, επιθυμιών και συναισθηματικών δεσμών, και τον ανάδρομο Ερμή να μας καλεί να επανεξετάσουμε όσα θεωρούσαμε δεδομένα, το παρελθόν μπορεί να επιστρέψει.

Όχι απαραίτητα μέσα από πρόσωπα ή γεγονότα, αλλά μέσα από αναμνήσεις, συναισθήματα και εκκρεμότητες που δεν έχουν ακόμη βρει τη θέση τους μέσα μας. Η Πλουτώνια Πανσέληνος φωτίζει τις βαθύτερες ανάγκες μας, τους φόβους, τις προσκολλήσεις και τους μηχανισμούς άμυνας που έχουμε αναπτύξει για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας.

Πού επιμένουμε να κρατάμε τον έλεγχο; Τι φοβόμαστε να χάσουμε; Πόσο συχνά συγχέουμε την ασφάλεια με τη συνήθεια ή την αγάπη με την εξάρτηση; Και ίσως το δυσκολότερο ερώτημα: τι συμβαίνει όταν η αλήθεια που ανακαλύπτουμε δεν είναι αυτή που θα θέλαμε; Η μεταμόρφωση δεν είναι πάντα μια εντυπωσιακή αναγέννηση.

Κάποιες φορές είναι μια σιωπηλή, επίπονη διαδικασία αποδοχής.

Είναι η στιγμή που αναγνωρίζουμε ότι κάτι ολοκλήρωσε τον κύκλο του, ότι κάποιες βεβαιότητες δεν μας εκφράζουν πια ή ότι χρειάζεται να αποχωριστούμε μια παλιά εκδοχή του εαυτού μας.

Και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι χάσαμε.

Μπορεί να σημαίνει ότι μεγαλώσαμε.

Γιατί η ωριμάτητα δεν έρχεται μόνο μέσα από όσα αποκτούμε, αλλά και μέσα από όσα μαθαίνουμε να αποχωριζόμαστε.

Και κάπου εδώ, μου έρχεται στο μυαλό ένα τραγούδι της Natassa Bofiliou που αποτυπώνει με μοναδικό τρόπο αυτή τη διαδικασία: «Η Καρδιά Πονάει όταν Ψηλώνει» 🔗 στο πρωτο σχόλιο 👇 Σας το αφιερώνω με όλη μου την αγάπη ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους