Τα ΟΧΙ που αντέχουν στον χρόνο! Είχα χθες την τύχη να παρακολουθήσω, στο Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας, μια σημαντική ομιλία του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, με αφορμή την επέτειο του ιστορικού...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με σαφείς πολιτικές αιχμές για τη σημερινή πραγματικότητα.

Για τον τουρκικό αναθεωρητισμό, το τουρκολιβυκό μνημόνιο, τους κινδύνους στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και τη στάση των συμμάχων μας.

Αλλά και για τη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, τη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης και την αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους, που απειλούν την κοινωνική συνοχή και το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Πέρα όμως από το περιεχόμενο της ομιλίας, υπήρχε και ένας ιδιαίτερος ιστορικός συμβολισμός.

Ο άνθρωπος που μίλησε για το «ΟΧΙ» του 1940 είναι ο Πρωθυπουργός που συνέδεσε τη δική του διακυβέρνηση με δύο καθοριστικές στιγμές της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας.

Με τη στάση του απέναντι στο Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο το 2004 και με το ξεκάθαρο «ΟΧΙ» στο Βουκουρέστι το 2008.

Η πολιτική, ωστόσο, έχει μια ιδιαιτερότητα.

Οι αποφάσεις λαμβάνονται στο παρόν, αλλά η πραγματική τους σημασία συχνά αποκαλύπτεται στο μέλλον.

Οι κοινωνίες δεν κρίνουν πάντοτε με νηφαλιότητα.

Ο λαϊκισμός, η δημαγωγία και οι σκοπιμότητες της συγκυρίας μπορούν να απαξιώσουν πρόσωπα και να αμφισβητήσουν επιλογές που απαιτούσαν πολιτικό θάρρος και αίσθημα ευθύνης.

Η ιστορία, όμως, δεν δεσμεύεται από τις κρίσεις της κάθε εποχής.

Έχει το προνόμιο της απόστασης και της γνώσης όσων ακολούθησαν.

Mπορεί να αναδείξει την πραγματική σημασία αποφάσεων που κάποτε αμφισβητήθηκαν και να αποκαταστήσει την ιστορική εικόνα των προσώπων που τις έλαβαν.

Για όσους ζήσαμε εκείνη την περίοδο από κοντά, συμμετέχοντας στις προσπάθειες και μοιραζόμενοι τις αγωνίες της, η χθεσινή ομιλία είχε αναπόφευκτα και μια προσωπική διάσταση.

Γιατί ίσως η ουσιαστικότερη μορφή πολιτικής δικαίωσης δεν είναι η πρόσκαιρη επιδοκιμασία, αλλά η αντοχή των επιλογών και των αρχών στην κρίση της ιστορίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους