Οι εξεγέρσεις στη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ιταλία, την Αλβανία, τη Πορτογαλία κι αλλού δεν είναι παρά κοινωνικές αντιδράσεις απέναντι στη ραγδαία φτωχοποίηση των κοινωνιών τους και στο γκρέμισμα της...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα διακυβεύματα των εξεγέρσεων αυτών είναι κατά κύριο λόγο η κατεδάφιση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος, η ακρίβεια στη στέγαση και στην αγορά -με την άνοδο της τιμής των καυσίμων, η «πολεμική οικονομία» των εξοπλισμών ενάντια στις κοινωνικές παροχές, η διαφθορά των πολιτικών κέντρων της εξουσίας που υπακούν στο μεγάλο κεφάλαιο.

Κρίνουμε πως αυτές οι διαμαρτυρίες αποτελούν μιαν ανακλαστική αντίδραση των κοινωνιών απέναντι σε πολιτικά καθεστώτα που έχουν αναλάβει τη νεοφιλελεύθερη διαχείριση του οικονομικού συστήματος, μια διαχείριση που υλοποιεί εντατικά την αποστράγγιση του παραγόμενου από την κοινωνία πλούτου με κατεύθυνση τη συσσώρευσή του σε λίγα χρηματοκιβώτια μεγάλων εταιριών και funds.

Μια -κατά τη θεώρησή μας, νομοτελειακή λειτουργία του οικονομικού συστήματος που έχει σαν σκοπό τη συσσώρευση κεφαλαίου σε λίγους και γι αυτό άλλωστε ονομάζεται κεφαλαιοκρατικό ή αλλιώς «καπιταλιστικό». Η πολιτική αντίστιξη αυτού που υλοποιείται οικονομικά στα τελευταία 40 χρόνια, είναι η μετάβαση από το «κοινωνικό κράτος» και την «ευημερία» της «σοσιαλδημοκρατίας» μιας κατ’ ουσία φιλελεύθερης οικονομίας με κρατική παρέμβαση, σε αυτήν της καθολικά ιδιωτικοποιημένης νεοφιλελεύθερης οικονομίας της αγοράς.

Σε αυτήν τα εταιρικά καρτέλ ελέγχουν τα μαζικά μέσα ενημέρωσης και στελεχώνουν κυβερνήσεις χρηματοδοτώντας κόμματα με αρχηγούς κοντόφθαλμους τεχνοκράτες της αγοράς.

Πειθήνιοι ψηφοφόροι τους βγάζουν κυβέρνηση.

Συνέπεια των παραπάνω είναι η καπιταλιστική διαχείριση να γίνεται πλέον προφανέστατα ληστρική και να φέρει την κοινωνική αντίδραση που είναι μεν λογική, αυθόρμητη κι ενστικτώδης, αγνοεί όμως τη βαθύτερη ουσία.

Ο νεοφιλελευθερισμός οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον ολοκληρωτισμό, τον απόλυτο έλεγχο της κοινωνίας, με την καταστολή να αντικαθιστά πλήρως την δικαιοσύνη.

Απέναντι στις μαζικές αντιδράσεις των πολιτών, με την Γαλλία να κρατά ακόμη την ορμή του Μάη του 68, το κράτος παράγει στρατιωτικές δυνάμεις κλίμακας και όπως πάντα υποθάλπτει τον φασισμό με την αντίστοιχη κουλτούρα του τρίπτυχου “πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια” απέναντι στο “ψωμί-παιδεία-ελευθερία” των κινημάτων.

Από όλα τα μέσα επιρροής σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, αυτό που απομένει είναι η κρατική βία και ο μιλιταρισμός, με την επιβολή της απαγόρευσης κυκλοφορίας και τις χιλιάδες συλλήψεις.

Η ουσία είναι ότι ο νεοφιλελευθερισμός, είναι ένα στάδιο του ίδιου οικονομικού συστήματος που τον εκκολάπτει, δηλαδή του καπιταλισμού.

Είναι γέννημά του.

Η λαϊκή δεξιά ως κοινωνικά φιλελεύθερη και η σοσιαλδημοκρατία, είναι αυτές που έδωσαν τα κλειδιά της διαχείρισης της καπιταλιστικής οικονομίας στη νεοφιλελεύθερη αγοραία, αφού εκκόλαψαν στον κόρφο τους την ανάπτυξή της. Οι Φον Ντερ Λάιεν, Μακρόν, Μητσοτάκης κλπ, δεν είναι “πολιτικοί” που συμπεριλαμβάνουν στη λογική τους έστω και λίγο από τα κοινωνικά συμφέροντα, αλλά διορισμένοι ανώτατοι υπάλληλοι που κεντροβαρίζουν τη διαχείριση και μόνον στα κέρδη των εταιρειών όπως θα έκαναν και τα γραφειοκρατικά στελέχη τους.

Αν λοιπόν υπάρχει κάποια εξήγηση στο κοινώς λεγόμενο αυτόν τον καιρό «δεν υπάρχουν πολιτικοί ηγέτες στην Ευρώπη πια…», αυτή είναι, ότι οι προηγούμενοι «εμπνευσμένοι ηγέτες» που μακαρίζονται από την κεντροαριστερά, όπως οι Μιτεράν, Παπανδρέου, Μπραντ, Σοάρες και άλλοι, απλά έκαναν μια συμβιβαστική διαχείριση του καπιταλισμού στη σχέση του με την κοινωνία με τρόπο ώστε η τελευταία να τον υπηρετεί συναινώντας με κάποιες παροχές.

Ταυτόχρονα όμως κρατούσαν ανοιχτή την πόρτα στο «θηρίο» να αφαιμάξει την κοινωνία.

Και να που από τη δεκαετία του 1980, μεθοδικά έχει εισβάλει στις κοινωνίες μειώνει τις παροχές, αυξάνει κι εντατικοποιεί την εργασία, πληβειοποιεί τα λαϊκά στρώματα αφαιμάζοντας τα όλο και περισσότερο, ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζει και τις φασιστικές εθνικιστικές εφεδρείες του για την αντεπανάσταση «μυρίζοντας» μεσοπόλεμο.

Ήδη στη Γαλλία ο αντίστοιχος ΣΕΒ υποστηρίζει ανοιχτά την Λεπέν.

Τους φασίστες δηλαδή.

Ας σταματήσουμε λοιπόν με τις αριστερόστροφες κοντόφθαλμες παπάτζες… Ο καπιταλισμός είναι άπληστος και οι παραπάνω διαχειριστές του -που κάποιοι τους αποκαλούν «ηγέτες», δεν θέλησαν ποτέ να του κλείσουν μια για πάντα την πόρτα.

Σήμερα πια έχουν τα ανδρείκελά τους για να εξαπατήσουν πολιτικά τις μάζες στη χίμαιρα μιας “ανάπτυξης” που στην πραγματικότητα δεν θα τις συμπεριλάβει ποτέ.

Η υποβάθμιση της εργασίας είναι κεντρικό διακύβευμα με στόχο την ακραία φτωχοποίηση -άρα τον έλεγχο εργασίας ή την ζωή με επίδομα.

Οπότε η διάλυση των σχολείων, των δομών υγείας και πρόνοιας δεν είναι παρά ο τρόπος του κεφαλαίου να φερθεί στους άχρηστους πια γι αυτό εργαζόμενους.

Στην άκρη αυτής της κοινωνικής και πολιτικής κατάρρευσης με την διαφθορά να επιβάλλει πλέον τους δικούς της νόμους, έρχονται οι εκλογές – το αιώνιο παραμύθι της δημοκρατίας- να δώσουν και την τυπική νομιμότητα στο κεφάλαιο για την συνέχεια του κράτους που το ίδιο ελέγχει.

Κι επειδή εμείς πιστεύουμε πως κάθε κοινωνική εξέγερση οφείλει στον εαυτό της να συμπεριλαμβάνει την χειραφέτησή της από το κεφάλαιο και το κράτος στην κατεύθυνση στης κοινωνικής αυτοργάνωσης, θεωρούμε πως όλες οι εξεγέρσεις του καιρού μας οφείλουν να συμπεριλαμβάνουν στα προτάγματά τους την καταστροφή του σημερινού οικονομικού συστήματος, το οποίο όπως και πριν από 90 χρόνια μας φέρνει με παρόμοιο τρόπο δυστυχία, καταπίεση, αίμα και πόλεμο, μετά τις εποχές της καταναλωτικής ραστώνης και lifestylίστικης νάρκωσης των κοινωνιών μας.

Οπότε και από αυτή την άποψη θα προτάξουμε να καούν τα Louis Vuitton στα οδοφράγματα με τις καμμένες Porche, αφού και μόνο το 8% της περιουσίας του ιδιοκτήτη της Louis Vuitton αντιστοιχεί στις οικονομικές ανάγκες για να λειτουργήσει σωστά η Μέση Εκπαίδευση στη Γαλλία σήμερα.

Θα προτάξουμε να πολεμήσουμε τη νομιμοφροσύνη και τις ενοχές της απέναντι στην καταστολή, να καταγγείλουμε την σιωπή των «πολιτών» θεατών και ψηφοφόρων, αλλά και να δουλέψουμε στην κατεύθυνση της θεμελίωσης της κοινωνικής επανάστασης μέσα από την καλλιέργεια κοινοτήτων που θα εφαρμόζουν ελευθεριακές αξίες και θα καλλιεργούν επαναστατική κουλτούρα, με τρόπο ώστε η μέρα της οριστικής καταστροφής της κεφαλαιοκρατικής και κρατικής οργάνωσης αυτού του κόσμου, να δώσει τη θέση της στη κοινωνία της γενικευμένης αυτοδιεύθυνσης. Η MEKAREVERSE μέσα από το σεβασμό, αποδοχή κι επιδοκιμασία των εξεγερτικών πρακτικών του επαναστατημένου κόσμου στην κατεύθυνση της απελευθέρωσης του από το κράτος και το κεφάλαιο, αναγνωρίζει την χειραφετητική σημασία τους όπως και την προσωρινότητα εν μέσω των σημερινών συγκυριών και συνεχίζει έναν αγώνα καλλιέργειας των προϋποθέσεων για μια εκ βαθέων προερχόμενη μαζική κοινωνική επανάσταση προτείνοντας σαν όπλο γι αυτήν, τη βιωματική καλλιέργεια κοινοτήτων διαβίωσης και αγώνα.

Ελπίζοντας πάντα ότι οι εξεγέρσεις πέρα από πρακτική χειραφέτησης είναι και κοντινά προοίμια των επαναστάσεων του μέλλοντος. MEKAREVERSE για ένα Μέτωπο για την Κοινωνική Απελευθέρωση (ΜΕ.Κ.Α.) από το ιδεατό στο πραγματικό (REVERSE)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους