Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🛑 Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΕΧΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑ – Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ✓ ΑΠΟ ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η ΙΔΙΑ ΝΟΣΗΡΗ ΛΟΓΙΚΗ Η διαφθορά δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό.

Δεν είναι απλώς ένα σκάνδαλο που αποκαλύπτεται, μια υπόθεση που απασχολεί για λίγες ημέρες την επικαιρότητα ή ένας παράγοντας που παρανομεί.

Είναι ένα ολόκληρο σύστημα σχέσεων εξουσίας, εξυπηρετήσεων, πελατειακών δικτύων και αλληλοπροστασίας, το οποίο αναπαράγεται σε διαφορετικούς χώρους της κοινωνίας.

Από το ελληνικό ποδόσφαιρο και το μπάσκετ μέχρι την πολιτική, από τις επιχειρηματικές πρακτικές μέχρι τη λειτουργία του κράτους, συναντάμε συχνά την ίδια νοοτροπία: τα συμφέροντα πάνω από το κοινό καλό, η ισχύς πάνω από τη δικαιοσύνη, η συγκάλυψη πάνω από την αλήθεια.

Και το χειρότερο; Ένα μέρος της κοινωνίας συνηθίζει αυτή την πραγματικότητα.

Υπερασπίζεται τον «δικό του» παράγοντα, τον «δικό του» πολιτικό, τον «δικό του» επιχειρηματία, ακόμη κι όταν τα γεγονότα γεννούν σοβαρά ερωτήματα.

Αυτή η λογική πρέπει να τελειώσει.

Γιατί η δημοκρατία δεν είναι οπαδική εξέδρα και η πολιτική δεν είναι ποδοσφαιρικός αγώνας. ✓ ΟΠΕΚΕΠΕ, ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ, PREDATOR: ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΣΕ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ Η ελληνική κοινωνία έχει παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια αλλεπάλληλες υποθέσεις που έπληξαν την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τις καταγγελίες και τις έρευνες για τη διαχείριση των αγροτικών ενισχύσεων, ανέδειξε με δραματικό τρόπο τα ερωτήματα για τις πελατειακές σχέσεις, την αξιοκρατία και την ισότιμη μεταχείριση των πολιτών.

Οι υποθέσεις των υποκλοπών και του λογισμικού Predator έθεσαν κρίσιμα ζητήματα για την προστασία των επικοινωνιών, τη λειτουργία των υπηρεσιών πληροφοριών και τον σεβασμό των δημοκρατικών εγγυήσεων.

Όταν παρακολουθήσεις, θεσμικές ευθύνες και ζητήματα λογοδοσίας παραμένουν αντικείμενο έντονης πολιτικής και δικαστικής αντιπαράθεσης, η δημοκρατία δεν μπορεί να αρκείται σε επικοινωνιακές διαχειρίσεις.

Οι πολίτες δικαιούνται απαντήσεις.

Δικαιούνται να γνωρίζουν ποιος αποφάσισε, ποιος γνώριζε, ποιος ευθύνεται και ποιος προσπάθησε να αποφύγει τον έλεγχο.

Και, βεβαίως, κάθε κατηγορία πρέπει να αποδεικνύεται και κάθε ευθύνη να αποδίδεται με βάση τα στοιχεία και τον νόμο.

Αυτό ακριβώς σημαίνει κράτος δικαίου: ούτε προνομιακή μεταχείριση για τους ισχυρούς ούτε επιλεκτική δικαιοσύνη. ✓ ΤΕΜΠΗ: Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΘΗΜΑ Η τραγωδία των Τεμπών συγκλόνισε την Ελλάδα και έφερε στο προσκήνιο το πιο σκληρό ερώτημα: πόσο αξίζει η ανθρώπινη ζωή σε ένα κράτος που οφείλει να προστατεύει τους πολίτες του; Οι οικογένειες των θυμάτων, οι συγγενείς, οι νέοι άνθρωποι που βγήκαν στους δρόμους και εκατομμύρια πολίτες απαιτούν αλήθεια, δικαιοσύνη και πλήρη διερεύνηση των ευθυνών.

Δεν ζητούν χάρη.

Δεν ζητούν πολιτική εκδίκηση.

Ζητούν να μη χαθεί η αλήθεια μέσα σε καθυστερήσεις, παραλείψεις και αλληλοκατηγορίες.

Η κοινωνία δεν μπορεί να αποδέχεται μια πραγματικότητα στην οποία οι πολίτες πληρώνουν με τη ζωή τους τις ανεπάρκειες του κράτους, ενώ η πολιτική εξουσία αντιμετωπίζει τις ευθύνες ως επικοινωνιακό πρόβλημα.

Η δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι αυστηρή για τους αδύναμους και επιεικής για τους ισχυρούς. ✓ «ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΙΔΙΑ», «ΦΡΑΠΕΔΕΣ» ΚΑΙ ΠΕΛΑΤΕΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ Η εικόνα ενός κράτους που λειτουργεί με κομματικά κριτήρια, προσωπικές εξυπηρετήσεις και δίκτυα ημετέρων δεν είναι καινούργια.

Όμως η διαιώνισή της αποτελεί πολιτική επιλογή που πρέπει να αμφισβητηθεί αποφασιστικά.

Οι αναφορές σε «γαλάζια παιδιά», οι υποθέσεις που συνδέθηκαν στη δημόσια συζήτηση με πρόσωπα και προσωνύμια όπως «Φραπέδες» και «Χασάπηδες», αλλά και οι καταγγελίες για πελατειακές πρακτικές, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ευκαιρία για εύκολη σάτιρα.

Πίσω από κάθε τέτοια υπόθεση βρίσκεται ένα ουσιαστικό ερώτημα: λειτουργεί το κράτος για όλους ή μετατρέπεται σε μηχανισμό εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων; Ποιος έχει πρόσβαση στις ευκαιρίες; Ποιος απολαμβάνει προνομιακή μεταχείριση; Ποιος λογοδοτεί όταν αποκαλύπτονται προβλήματα; Και ποιος πληρώνει τελικά το κόστος; Το πληρώνει ο εργαζόμενος που βλέπει τον μισθό του να εξαντλείται πριν τελειώσει ο μήνας.

Ο νέος που αναζητά αξιοπρεπή εργασία και στέγη.

Ο αγρότης που αγωνίζεται να κρατήσει ζωντανή την παραγωγή του.

Ο μικρός επαγγελματίας που παλεύει να επιβιώσει σε μια αγορά άνισων δυνατοτήτων.

Το πελατειακό κράτος δεν είναι απλώς μια παλιά παθογένεια.

Είναι μηχανισμός αναπαραγωγής ανισοτήτων. ✓ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ Τώρα, νέα ερωτήματα ανακύπτουν γύρω από υποθέσεις που αφορούν μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων, γνωστή αλυσίδα πίτσας και γνωστή αλυσίδα αρτοποιίας, με αναφορές και στο χωριάτικο ψωμί.

Κάθε υπόθεση πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά, με βάση τα πραγματικά δεδομένα, τα ευρήματα των ελέγχων και τις αρμόδιες αποφάσεις.

Δεν πρέπει να προδικάζουμε ενοχές ούτε να μετατρέπουμε τις καταγγελίες σε τελεσίδικες καταδίκες.

Αλλά ούτε και να κάνουμε πως δεν βλέπουμε το ευρύτερο ζήτημα.

Οι καταναλωτές έχουν δικαίωμα στην ενημέρωση και στην προστασία.

Οι εργαζόμενοι δικαιούνται αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.

Οι επιχειρήσεις οφείλουν να λειτουργούν με διαφάνεια και να τηρούν τη νομοθεσία, ανεξάρτητα από το μέγεθος, την οικονομική ισχύ ή τις πολιτικές τους διασυνδέσεις.

Αν υπάρχουν παραβάσεις, πρέπει να ελέγχονται και να επιβάλλονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις.

Χωρίς εξαιρέσεις.

Χωρίς χαριστικές ρυθμίσεις.

Χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Γιατί η αγορά δεν μπορεί να λειτουργεί ως ζούγκλα για τους πολλούς και ως προστατευμένο πεδίο για τους ισχυρούς. ✓ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: ΓΙΑΤΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΔΙΚΟΥΝ; Εδώ βρίσκεται η καρδιά του προβλήματος.

Γιατί ένας πολίτης που καταγγέλλει την ακρίβεια ανέχεται εκείνους που δεν αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τις αιτίες της; Γιατί κάποιος που απαιτεί δικαιοσύνη για τα Τέμπη δικαιολογεί την αδιαφάνεια όταν αφορά τη δική του πολιτική παράταξη; Γιατί ένας εργαζόμενος που αγωνίζεται για τα δικαιώματά του χειροκροτεί ισχυρούς παράγοντες που αντιμετωπίζουν τους θεσμούς σαν προσωπική τους ιδιοκτησία; Μήπως επειδή έχει πειστεί ότι η πολιτική είναι υπόθεση οπαδών; Μήπως επειδή περιμένει κάποτε να γίνει κι αυτός μέρος του μηχανισμού των εξυπηρετήσεων; Μήπως επειδή η απογοήτευση τον έχει οδηγήσει στην παραίτηση; Δεν είναι όλοι ίδιοι.

Δεν είναι όλες οι πολιτικές ίδιες.

Και η αποχή από την κριτική δεν αποτελεί ουδετερότητα.

Η πραγματική δημοκρατική συνείδηση απαιτεί να ελέγχουμε πρώτα εκείνους που υποστηρίζουμε.

Να μη χαρίζουμε ασυλία σε κανέναν.

Να μην ανταλλάσσουμε τη συνείδησή μας με μια υπόσχεση προσωπικού οφέλους.

Δεν γίνεται να ζητάμε δικαιοσύνη για όλους και να προσφέρουμε ασυλία στους δικούς μας. ✓ ΕΛ.Α.Σ. ΚΑΙ ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η Ελλάδα χρειάζεται κάτι περισσότερο από εναλλαγή προσώπων στην εξουσία.

Χρειάζεται πολιτική αλλαγή και, ταυτόχρονα, αλλαγή πολιτικής.

Χρειάζεται ένα διαφορετικό σχέδιο διακυβέρνησης, που θα βάζει στο επίκεντρο τον άνθρωπο, τη δημόσια λογοδοσία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την αξιοπρεπή εργασία, την προστασία των δημόσιων αγαθών και την αναδιανομή του πλούτου.

Σε αυτή την προσπάθεια, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη μπορεί να αποτελέσει ένα πεδίο συνάντησης ανθρώπων που δεν συμβιβάζονται με τη διαφθορά, την κοινωνική αδικία και την πολιτική παραίτηση.

Με μπροστάρη και ηγέτη τον Αλέξη Τσίπρα, Alexis Tsipras το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργηθεί ακόμη ένας μηχανισμός που θα αναπαράγει τις παλιές πρακτικές.

Είναι να διαμορφωθεί μια νέα προοδευτική πρόταση, με καθαρές δεσμεύσεις, συλλογική λειτουργία, κοινωνική συμμετοχή και πραγματική λογοδοσία.

Μια πολιτική δύναμη που δεν θα ζητά από τους πολίτες λευκή επιταγή, αλλά θα κρίνεται καθημερινά από τις πράξεις της.

Μια δύναμη που θα συγκρουστεί με το πελατειακό κράτος, θα ενισχύσει τους ελεγκτικούς θεσμούς, θα προστατεύσει την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και θα εγγυηθεί ότι οι δημόσιοι πόροι υπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες. Μια Αριστερά που δεν θα περιορίζεται στην καταγγελία, αλλά θα διεκδικεί την εφαρμογή συγκεκριμένων πολιτικών για την καθημερινότητα των πολλών.

Και, πάνω απ' όλα, μια συμπαράταξη που θα στηρίζεται στην κοινωνία και όχι σε κλειστές παρέες, προσωπικές φιλοδοξίες και μηχανισμούς εξουσίας. ✓ Η ΑΛΛΑΓΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ – ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ Ας μην έχουμε αυταπάτες.

Η διαφθορά δεν αντιμετωπίζεται μόνο με συνθήματα, ούτε η κοινωνική αδικία εξαφανίζεται με την αλλαγή μιας κυβέρνησης, αν παραμείνουν ανέπαφοι οι μηχανισμοί που την αναπαράγουν.

Χρειάζονται ισχυροί θεσμοί, ανεξάρτητοι έλεγχοι, διαφάνεια, πολιτική βούληση και πολίτες που αρνούνται να συμβιβαστούν.

Χρειάζεται να σπάσουμε τη λογική του «δικού μας» και του «δικού σας». Να απαιτήσουμε ίσους κανόνες για όλους.

Να μετατρέψουμε την αγανάκτηση σε συλλογική δράση και την απογοήτευση σε συμμετοχή. Η ΕΛ.Α.Σ., με τον Αλέξη Τσίπρα μπροστάρη, έχει την ευκαιρία να συμβάλει στη συγκρότηση αυτής της νέας προοδευτικής πορείας.

Όχι με υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, αλλά με ένα συνεκτικό πρόγραμμα, συγκεκριμένες δεσμεύσεις και καθημερινή παρουσία στους κοινωνικούς αγώνες.

Γιατί η χώρα δεν χρειάζεται απλώς μια άλλη κυβέρνηση.

Χρειάζεται ένα άλλο υπόδειγμα εξουσίας.

Από τα Τέμπη και τις υποκλοπές μέχρι τον ΟΠΕΚΕΠΕ, από τα γήπεδα μέχρι την αγορά, το μήνυμα πρέπει να είναι ένα: ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΕΛΕΓΚΤΟΣ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΙΣΧΥΡΟΣ.

Η πολιτική αλλαγή δεν είναι σύνθημα για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Είναι κοινωνική ανάγκη και δημοκρατική απαίτηση.

Και η αλλαγή πολιτικής δεν μπορεί να περιμένει. ΜΕ ΤΗΝ ΕΛ.Α.Σ., ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ. ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ. ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ! . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους