[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

Πώς διασφαλίζεται στην πράξη η ισορροπία ανάμεσα στην ανεξαρτησία του δικαστή, στην ελευθερία και αυτονομία του δικηγόρου και στην εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη; PULSE OF JUSTICE – Ο ΠΑΛΜΟΣ...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πώς διασφαλίζεται στην πράξη η ισορροπία ανάμεσα στην ανεξαρτησία του δικαστή, στην ελευθερία και αυτονομία του δικηγόρου και στην εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη; PULSE OF JUSTICE – Ο ΠΑΛΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ Τεύχος Νοεμβρίου 2026 Εκδόσεις Δικηγορικό Γραφείο Ελένης Λάζαρη Δικαστές και δικηγόροι: δύο θεσμικοί ρόλοι, ένας κοινός σκοπός Η σχέση δικαστών και δικηγόρων αποτελεί θεμελιώδη παράγοντα για την ορθή απονομή της Δικαιοσύνης.

Ο δικαστής οφείλει να διατηρεί την ανεξαρτησία και την αμεροληψία του, ενώ ο δικηγόρος να υπερασπίζεται ελεύθερα και αποτελεσματικά τα δικαιώματα του εντολέα του.

Η ισορροπία επιτυγχάνεται όταν υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός, χωρίς εξαρτήσεις, προνομιακές σχέσεις ή παρεμβάσεις. Στην Ευρώπη, το Συμβουλευτικό Συμβούλιο Ευρωπαίων Δικαστών του Συμβουλίου της Ευρώπης, με τη Γνώμη υπ’ αριθ. 16 (2013), έχει αναδείξει τη σημασία της συνεργασίας δικαστών και δικηγόρων για την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης.

Τι συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες; Σουηδία – Θεσμική ανεξαρτησία.

Η ανεξαρτησία των δικαστών και η αυτονομία των δικηγόρων αποτελούν βασικούς άξονες της θεσμικής λειτουργίας.

Νορβηγία – Επαγγελματικός σεβασμός.

Η σχέση των δύο λειτουργημάτων εξετάζεται μέσα από τις εγγυήσεις ανεξαρτησίας, τη δεοντολογία και την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης.

Δανία – Δικονομική ισότητα.

Η ισότιμη συμμετοχή των διαδίκων και η τήρηση των δικονομικών κανόνων αποτελούν κρίσιμα σημεία σύγκρισης.

Φινλανδία – Αμεροληψία δικαστή.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η προστασία της ανεξάρτητης δικαστικής κρίσης και της ελεύθερης άσκησης της δικηγορίας.

Γερμανία – Θεσμικά όρια.

Η ανεξαρτησία του δικαστή, η δικονομική ισότητα και η επαγγελματική δεοντολογία οριοθετούν τη σχέση των δύο πλευρών.

Γαλλία – Ελευθερία έκφρασης.

Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αναδεικνύει την ανάγκη ισορροπίας ανάμεσα στην ελευθερία έκφρασης του δικηγόρου και στην προστασία της δικαστικής εξουσίας.

Ολλανδία – Επαγγελματική αυτονομία.

Η θεσμική οργάνωση της δικαιοσύνης και η ανεξάρτητη άσκηση της δικηγορίας προσφέρουν χρήσιμο πεδίο συγκριτικής μελέτης.

Ιταλία – Δεοντολογική ευθύνη.

Η επαγγελματική συμπεριφορά, η συνεργασία των θεσμικών φορέων και η προστασία της δίκαιης δίκης αποτελούν βασικά ζητήματα.

Ισπανία – Θεσμική λογοδοσία.

Η λειτουργία των δικαστηρίων και οι μηχανισμοί επαγγελματικής ευθύνης συμβάλλουν στη συζήτηση για την εμπιστοσύνη των πολιτών.

Ελλάδα – Αμοιβαίος σεβασμός.

Η εφαρμογή των δικονομικών εγγυήσεων, η ανεξαρτησία των λειτουργών και η καθημερινή λειτουργία των δικαστηρίων αποτελούν ουσιαστικά πεδία προβληματισμού.

Οι παραπάνω σύντομες αναφορές αποτυπώνουν θεματικούς άξονες προς διερεύνηση και όχι ενιαία ή αποδεδειγμένα ομοιόμορφη πρακτική κάθε χώρας.

Η ευρωπαϊκή διάσταση Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η υπόθεση Morice κατά Γαλλίας, στην οποία το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου εξέτασε ζητήματα που αφορούσαν την ελευθερία έκφρασης δικηγόρου, την κριτική προς δικαστικούς λειτουργούς και την προστασία της αμεροληψίας της δικαιοσύνης.

Η υπόθεση υπενθυμίζει ότι η κριτική στη λειτουργία των δικαστηρίων μπορεί να αποτελεί μέρος του δημόσιου διαλόγου, υπό την επιφύλαξη των θεμιτών ορίων και των επαγγελματικών υποχρεώσεων.

Το ζητούμενο για τη σύγχρονη Δικαιοσύνη Η σχέση δικαστών και δικηγόρων δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται ούτε από αντιπαλότητα ούτε από προσωπικές εξαρτήσεις.

Χρειάζεται θεσμική απόσταση, επαγγελματική ευγένεια, διαφάνεια και ουσιαστική συνεργασία μέσα στα όρια του νόμου.

Κοινά προγράμματα επιμόρφωσης, διάλογος μεταξύ δικαστικών και δικηγορικών φορέων και σαφείς κανόνες δεοντολογίας μπορούν να ενισχύσουν την ποιότητα της δικαστικής διαδικασίας.

Η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν οικοδομείται μόνο με την έκδοση ορθών αποφάσεων.

Οικοδομείται και με την πεποίθηση ότι κάθε διάδικος αντιμετωπίζεται ισότιμα, ότι ο δικαστής αποφασίζει ανεπηρέαστα και ότι ο δικηγόρος μπορεί να ασκεί το λειτούργημά του ελεύθερα και υπεύθυνα.

Η ανεξαρτησία δεν σημαίνει απομόνωση.

Σημαίνει συνεργασία χωρίς εξάρτηση, σεβασμό χωρίς προνόμια και διάλογο χωρίς παρεμβάσεις.

Πηγές αναφοράς: Συμβούλιο της Ευρώπης, Συμβουλευτικό Συμβούλιο Ευρωπαίων Δικαστών, Γνώμη υπ’ αριθ. 16 (2013)· Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Morice κατά Γαλλίας (Τμήμα Ευρείας Σύνθεσης, 23 Απριλίου 2015). Γράφει η Δικηγόρος Αθηνών και Συγγραφέας Ελένη Λάζαρη.@highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences