Πόση ανάγκη έχουμε από καλές ειδήσεις! Άκουσα για τον Λούλα για πρώτη φορά την δεκαετία του 80 από φίλο μου τροτσκιστή που μου μιλούσε με ενθουσιασμό για το Κόμμα των Εργαζομένων (ΡΤ) της Βραζιλίας...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έζησα τις ήττες της δεκαετίας του 90 μέσα από τα τότε δημοσιεύματα της Εποχής και θυμάμαι τα στιγμιότυπα από τους πανηγυρισμούς το 2002. Ο Λούλα όρθιος σε ένα αυτοκίνητο και ένας ενθουσιασμένος λαός τριγύρω.

Είχε πάρει τότε 61%. Τηρουμένων των αναλογιών, ήταν σαν το Ελληνικό 1981. "Ο στόχος μου είναι κάθε Βραζιλιάνος να έχει τρία γεύματα την ημέρα", είχε πει τότε.

Το ίδιο ακριβώς επανέλαβε και το 2022, δείγμα ότι είκοσι χρόνια μετά, η υπόσχεση έμενε ανεκπλήρωτη.

Όπως έμειναν ανεκπλήρωτα πολλά και ιδίως η επαγγελία της διαφάνειας και της καταπολέμησης της διαφθοράς.

Ωστόσο, ο Λούλα (και το ΡΤ) παρέμεινε ένας άνθρωπος που προέρχεται από την εργατική τάξη.

Βγήκε στην βιοπάλη από τα 12, ξέρει την ζωή των εργατών και των φτωχών, ξέρει την γλώσσα τους, την μιλάει και την νιώθει.

Βελτίωσε πολύ την κατάσταση όσων βρίσκονταν σε ακραία φτώχεια, με προγράμματα (Bolsa Familia) οικονομικής ενίσχυσης και πρόσβασης των φτωχών στην υγεία και την εκπαίδευση.

Επίσης, μείωσε δραστικά τους ρυθμούς αποψίλωσης του Αμαζόνιου, που ο αντίπαλός του με ευαγγελικό ζήλο θεωρεί ότι είναι ένα τεράστιο οικόπεδο που του πρόσφερε ο (λευκός) Θεός προς εκμετάλλευση.

Οι χθεσινές εκλογές κρίθηκαν στην αύξηση της συμμετοχής.

Ψήφισαν 124 εκατομμύρια άνθρωποι, πέντε εκατομμύρια περισσότεροι από τον πρώτο γύρο. Ο Μπολσονάρου πήρε τις ίδιες ψήφους με τον πρώτο γύρο ενώ ο Λούλα πήρε δέκα εκατομμύρια (10.000.000) ψήφους περισσότερες χωρίς μάλιστα την υποστήριξη κανενός από τους υποψηφίους που αποκλείστηκαν.

Ο κόσμος της φτώχιας ένιωσε ότι αυτή η κάλπη, αυτό το αποτέλεσμα, κάπως τον αφορούσε και έσπευσε - ίσως με μια ελπίδα μισή - να ψηφίσει ξανά τον Λούλα.

Ίσως να θύμωσε από την απροκάλυπτη παρέμβαση του Τραμπ υπέρ του αντιπάλου του.

Ίσως να φοβήθηκε ότι ο Μπολσονάρου απειλεί να του πάρει κι αυτά τα λίγα που κέρδισε αυτά τα τελευταία χρόνια.

Ίσως πάλι και να πήρε προσωπικά την προσβολή και τον κωλοπαιδαρισμό εκείνου που - χωρίς να έχει δουλέψει ούτε μια μέρα τη ζωή του - ειρωνεύτηκε τον παλιό εργάτη που έχασε το δάχτυλό του στο μεροκάματο.

Ο κρίσιμος συντελεστής: η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία.

Όταν οι υποτελείς τάξεις νιώσουν ότι έχουν λόγο να συμμετάσχουν την εκλογική διαδικασία, τότε και οι αλγόριθμοι νικιούνται και τα προγνωστικά ανατρέπονται.

Αυτό συνέβη πρόσφατα στο Βερολίνο, αυτό έγινε - σε πολύ μεγαλύτερη έκταση - χθες στην Βραζιλία. Ας είναι ένα μάθημα και για τα καθ'ημάς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους