● Πρώτα, να πω ποιος είναι ο άνθρωπος στη φωτογραφία για όσους ενδεχομένως -κύρια νεότεροι σε ηλικία- δεν τον αναγνωρίζουν: Είναι ο ιερέας Στελιανός Καλλέργης ο οποίος έχει φύγει από τη ζωή περίπου...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έφυγε πολύ πρόωρα, πολύ “πριν την ώρα” του που λέμε, και ήταν ένας γλυκύτατος και πάναγνος άνθρωπος που πραγματικά του ταίριαζε να είναι λειτουργός της Εκκλησίας, -μιας Εκκλησίας όχι όπως ακριβώς είναι τώρα- αλλά όπως θα την ηθέλαμε πάρα πολλοί άνθρωποι… Γιατί τον θυμήθηκα αξημέρωτα τώρα, Δευτέρα 26 Οκτώβρη 2026; Σήμερα, γιορτάζει το όνομα μου, γιορτάζω δηλαδή κι εγώ, ξεκινάω πάντα πολύ νωρίς την κάθε ημέρα μου, μόλις μπήκα στο f/b και βλέπω στις ειδοποιήσεις ότι κάποιος σχολίασε μία ανάρτηση μου, χθες Κυριακή 25/10 ώρα 11:05 το μεσημέρι και μου ευχήθηκε για τη γιορτή, η πρώτη δηλαδή ευχή που πήρα -από το μεσημέρι της παραμονής… και την βλέπω μόλις τώρα, ναι!, ο συνταξιούχος δάσκαλος, και συγγραφέας πολλών βιβλίων στο Ρέθυμνο, ο πολύ αγαπητός μας συμπολίτης Λευτέρης Κρυοβρυσανάκης, -με το ερευνητικό μικρόβιο που έχει- ανασκάλεψε στις αναρτήσεις μου και από τις χιλιάδες –ναι! κυριολεκτικά χιλιάδες- βρήκε αυτή για τον παπα Στελιανό Καλλέργη, που είχα κάνει σε ανύποπτο χρόνο πέρυσι 21/10/2025 όπως βλέπω και εγώ από την ημερομηνία της, -με συγκινεί πολύ αυτό, με συγκινεί και το περιεχόμενο της ανάρτησης αυτής- το μεταφέρω εδώ χωρίς να πειράξω ούτε μία λέξη- τα ίδια ισχύουν και σήμερα!... Έγραφα λοιπόν: «Ο παπα Στελιανός Καλλέργης που βλέπετε στη φωτογραφία ήταν φίλος μου και έφυγε εξαιρετικά πρόωρα από τη ζωή τελευταίες μέρες του 2002.

Από το χωριό Λούτρα Ρεθύμνης και αδερφός του είναι ο δικηγόρος και μαντιναδολόγος Κωστής Καλλέργης.

Θέλω κάτι να γράψω τώρα: Εμένα η σχέση μου με τη θρησκεία, την …ελληνορθόδοξη αλλά και γενικά με τους Θεούς και τους επί της γης εκπροσώπους τους είναι γνωστή: Απέχθεια και μόνο απέχθεια! | Ξεχωρίζω ωστόσο κάποιους παπάδες, κάποια άτομα από το Ιερατείο και επίσης έχω τον δικό μου Χριστό, τον εργάτη Χριστό, τον κομμουνιστή Χριστό, τον Χριστό που δεν απαρνήθηκε ποτέ τα κουρέλια του και δεν τυλίχτηκε ποτέ με χρυσάφια, τον Χριστό που κυκλοφορεί με ένα ταπεινό γαϊδουράκι και όχι με πανάκριβες λιμουζίνες.

Επίσης στα όσα, πάρα πολλά χρόνια που είμαι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στη δημοσιογραφία, έχω να πω ότι δεν έχω δει εγκληματική οργάνωση να έχει εξαρθρωθεί στην Ελλάδα και να μην είναι μέσα τουλάχιστον ένας παπάς, ή αρχιμανδρίτης ή όποιο βαθμό έχει, επίσης και τουλάχιστον ένας αστυνομικός.

Και βέβαια στο όλο κύκλωμα πολιτικοί, εισαγγελείς και δικαστές! - Τον Ιούλιο του 1995 που ενοικίασα το πρώτο γραφείο της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ στο Ρέθυμνο, στην “πολυκατοικία του Γαγάνη” στον 4ο όροφο, οδός Κουντουριώτη 23, ο πρώτος άνθρωπος που μπήκε την πρώτη μέρα ήταν ο παπα Στελιανός.

Ο χώρος ήταν ακόμα άφτιαχτος, ήρθε μετά και έβαψε τους τοίχους και τις πόρτες ο αδερφός του κουμπάρου μου του Νίκου Τσικιντίκου, ο Θανάσης, και στο άψε σβήσε διαμορφώθηκε ο χώρος, και ο παπα Στελιανός λοιπόν μου κρατούσε ως δώρο δυό ζιγαρδέλια σ’ ένα κλουβί.

Καθίσαμε δίπλα στην “Λέsχη του ΟΤΕ” που έκανε ο κυρ Γιάννης Λαγουβάρδος με την σύζυγο του, την κυρία Χαρίκλεια, ήπιαμε μια ρακή με τον παπα Στελιανό και του είπα ότι δεν θα κρατήσω τα ζιγαρδέλια, με την έννοια ότι δεν μπορώ να τα κρατήσω στη ζωή, επίσης ότι δεν θέλω καν να βλέπω κλουβιά! (Δεν είχαμε ακόμα ξεκινήσει την αγάπη μας με την Λίλιαν.

Αν ήταν η Λίλιαν εκείνη τη μέρα, σίγουρα θα τα κρατούσε, είχε παθλογική αγάπη σε κάθε ζωντανή ύπαρξη.) Ο παπα Στελιανός δεν θύμωσε με την αντίδραση μου.

Πήρε τα ζιγαρδέλια και έφυγε. Τα Χριστούγεννα του 1995 επανήλθε! Μου κρατούσε ένα άλλο δώρο, φτιαγμένο από τα χέρια του: Πάνω σε ένα χοντρό χαρτόνι είχε κολλήσει σπίρτα κατά τρόπο που σχημάτιζαν ένα σταυρό.

Τα σπίρτα ήταν άκαφτα.

Ήταν μία υπέροχη ζωγραφική, χειροτεχνική σύνθεση.

Πίσω από το χαρτί, είχε γράψει: “Κέντισε τα όταν πρέπει Ο πίπτων και εγειρόμενος” και είχε βάλει την υπογραφή του!... Έχουν περάσει πολλά χρόνια!... Το δώρο του παπα Στελιανού, δεν είναι πια στα χέρια μου! Είναι όμως στα χέρια μου και τα σπίρτα και η σπίθα! Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ θα επανακυκλοφορήσει και θα είναι ντάλα μεσημέρι! Θέλω επίσης να γράψω για πολλούς ανθρώπους που είναι η μεγάλη περιουσία της ζωής μου!... Η τεράστια δύναμη που αποκρατώ και έχω!» … ● Εδώ και η ανάρτηση αυτή δια του λόγου το αληθές! https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0scmmMb4BK3T9spTfaCih8Tzoyriziaf8rJj5JAwfzvd68WnFDXrNWrST7VqmPTgFl&id=100013295702220&comment_id=1435830847889217&notif_id=1792919179165914&notif_t=feed_comment&ref=notif ● Μάλιστα, όπως θα δείτε στα σχόλια ο αδερφός του παπα Στελιανού, ο δικηγόρος, γνωστός μαντιναδολόγος, στιχοπλόκος, στιχουργός, όπως θέλετε πείτε το Κωστής Καλλέργης, επισύναψε χθες και μία φωτογραφία με αυτό το χειροποίητο ημερολόγιο με σπιρτόξυλα που είχε φτιάξει ο παπα Στελιανός, χειροτέχνημα που για να φτιαχτεί θέλει πολλή ώρα δουλειά, που σημαίνει ότι ο παπα Στελιανός είχε διαθέσει υπομονετικά πολύ χρόνο για να φτιάξει τα δώρα που μας έκανε τότε σε συγγενείς και φίλους! Αυτά τα αδέρφια Καλλέργη, έχουν ξεχωριστά χαρίσματα, και ο Κωστής έχει το εξής: Αυτός ο άνθρωπος σκέφτεται με μαντινάδες! Το μυαλό του φτιάχνει διαρκώς μαντινάδες! Στίχους! Εμείς όλοι σκεφτόμαστε με προτάσεις λέξεων –για να το πούμε απλά- εκείνος σκέφτεται με μαντινάδες! Μου το έχει πει ο ίδιος! Συνήθως υπογράφει ως ΚΙΓΚ και έτσι τον ξέρουν όλοι.

Αυτό, δεν παραπέμπει στον Αρφροαμερικάνο ειρηνιστή που ονειρεύτηκε έναν καλύτερο κόσμο, τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ –αν και θα ταίριαζε να είναι κι έτσι- η συντομογραφία ΚΙΓΚ είναι τα αρχικά του πλήρους ονοματεπώνυμου με το πατρώνυμο του: Κωνσταντίνος - Ιωάννης Γεωργίου Καλλέργης, καθώς έχει δύο βαφτιστικά ονόματα ο Κωστής.

Tώρα, γιατί ο Λευτέρης Κρυοβρυσανάκης επέλεξε μια τόσο μακρινή, περυσινή, ανάρτηση για να μου ευχηθεί, - με ενδεχόμενο να μην δω καν την ευχή; Δεν το ξέρω αλλά υποθέτω θέλει να μου υπενθυμίσει αυτό που έγραφα στην περυσινή ανάρτηση, και δεν το έχω τηρήσει δεν έχει γίνει ακόμα πραγματικότητα…, δηλαδή αυτό: “Το δώρο του παπα Στελιανού, δεν είναι πια στα χέρια μου! Είναι όμως στα χέρια μου και τα σπίρτα και η σπίθα! Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ θα επανακυκλοφορήσει και θα είναι ντάλα μεσημέρι!” Το θέμα αυτό που γίνεται κυρίαρχο από τις επόμενες ημέρες ξεκινώ από την επόμενη ανάρτηση που θα είναι για την γιορτή μου θα δείτε σε λίγη ώρα… Βέβαια οι ευχές είναι δεκτές και εδώ και παντού!... Αγαπητέ Λευτέρη Κρυοβρυσανάκη, σ’ ευχαριστώ πολύ, ειλικρινά με συγκινείς με τον τρόπο σου!... -Δ.Τζ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους