Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ο ΜΥΡΟΒΛΥΤΗΣ «Φύλαττε τοὺς δούλους σου ἀθλητά, μάρτυς μυροβλύτα τοὺς ὑμνοῦντάς σε εὐσεβῶς, καὶ ρῦσαι κινδύνων καὶ πάσης ἄλλης βλάβης, Δημήτριε τρισμάκαρ ταῖς ἱκεσίαις σου» O ΄Αγιος Δημήτριος, από τους πλέον λαοφιλείς Αγίους της Ορθόδοξης και Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη περί το 280-284 μ.Χ. και ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας.

Υπηρέτησε κατά τα χρόνια της αυτοκρατορίας του Διοκλητιανού, ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, υπό την διοίκηση του μετέπειτα αυτοκράτορα Γαλέριου Μαξιμιλιανού και σε νεαρή ηλικία απέκτησε το βαθμό του χιλίαρχου.

Αντιτιθέμενος στο διάταγμα του Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του Χριστιανισμού», ο Δημήτριος ασπάστηκε την απαγορευμένη θρησκεία και άρχισε να παίρνει μέρος στις συγκεντρώσεις των Χριστιανών στη Χαλκευτική στοά, ενώ βοηθούσε τους ανήμπορους συμπολίτες του. ‘Ηταν η εποχή, που επικρατούσε στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ο πλέον σκληρός διωγμός κατά των Χριστιανών.

Παρά ταύτα και τον εμφανή κίνδυνο που διέτρεχε, ο Δημήτριος δεν σταμάτησε να απευθύνεται συχνά σ΄ένα ακροατήριο που τον άκουγε με κατάνυξη και δέος, ενώ παράλληλα είχε δημιουργήσει και έναν κύκλο νέων, που ασχολούντο με την μελέτη της Αγίας Γραφής.

Η δράση του, έγινε γρήγορα αντιληπτή και συνελήφθη με την κατηγορία ότι λαμβάνει μέρος σε Χριστιανικές συγκεντρώσεις και φυλακίστηκε στις υπόγειες «καμάρες», που ευρίσκοντο πλησίο ενός ρωμαϊκού λουτρού.

Στην φυλακή γνωρίστηκε με τον νεαρό Νέστορα, που έγινε αμέσως μαθητής του.

Για τον Νέστορα, ως τιμωρία που ήταν χριστιανός, είχε αποφασιστεί να μονομαχήσει με τον ισχυρό και αήττητο μονομάχο Λυαίο. Ο Νέστορας ζήτησε τη συμβουλή του Δημητρίου και την βοήθειά του. Ο Δημήτριος τον εμψύχωσε, του έδωσε την ευχή του και προσευχήθηκε για την έκβαση της μονομαχίας. ΄Οντως, ο Νέστορας κατάφερε να νικήσει τον Λυαίο, αλλά αυτό, δεν του έσωσε τελικά τη ζωή, διότι ο Γαλέριος οργίστηκε για το κατόρθωμα του νεαρού χριστιανού και διέταξε να θανατωθεί. ΄Όταν μάλιστα πληροφορήθηκε ότι ήταν μαθητής του Δημητρίου, κάλεσε τον Δημήτριο και του ζήτησε να απαρνηθεί τον Χριστιανισμό και στην άρνηση του Δημητρίου, διέταξε την θανάτωση και των δύο.

Ο μαρτυρικός θάνατος του Αγίου, τοποθετείται το 306 μ.Χ. (κατ΄άλλους το 303 ή 305 μ.Χ.) Το σώμα του Αγίου, ετάφη στον τόπο του μαρτυρίου του και ο τάφος του μετεβλήθη σε φρέαρ από το οποίο άρχισε να αναβλύζει μύρο (εξ ου και το προσωνύμιο «Μυροβλύτης»). Ο ΄Αγιος Δημήτριος, θεωρείται και είναι, ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης, επειδή πολλάκις προστάτεψε την πόλη από τις επιδρομές Αβάρων, Σλάβων και Βουλγάρων.

Μάλιστα, σύμφωνα με μαρτυρίες που σώζονται σε εκκλησιαστικά κείμενα, ο ΄Αγιος οδηγούσε στις νίκες τους υπερασπιστές της πόλης, προπορευόμενος πάνω στο άλογό του και καταδιώκοντας με το ξίφος τους εχθρούς της (μ΄αυτή τη μορφή άλλωστε αποτυπώθηκε και στην Βυζαντινή αγιογραφία). ΄Αλλοτε πάλι, τον έβλεπαν πάνω στα τείχη, να τα υπερασπίζεται με το ξίφος του, ή να προηγείται με την λόγχη του στις μάχες κατά των πολιορκητών και άλλοτε ενδεδυμένο με λευκή χλαμύδα, να υπερίπταται της θάλασσας και να διασκορπίζει τα εχθρικά πλοία.

Τον ΄Αγιο όμως, δεν τον έβλεπαν μόνο οι υπερασπιστές της πόλης, αλλά και οι εχθροί της, που τον περιέγραφαν ως έναν ξανθό και λαμπερό άνδρα, που φορούσε λευκό ρούχο και ίππευε.

Στις υμνωδίες και τους εκκλησιαστικούς κανόνες, ο ΄Αγιος αναφέρεται ως «ο μέγας φρουρός της Θεσσαλονίκης, ο ρύστης εν τοις κινδύνοις ο εξαίρετος, πρόμαχος ο κράτιστος» και αλλού ως «κρηπίς ακατάβλητος και θεμέλιος άρρηκτος και πολιούχος οικιστής και υπέρμαχος» και ο «εν πολλοίς και πολλάκις κινδύνοις χαλεποίς των Θεσσαλονικέων προϊστάμενος». Η δημοφιλέστερη εικόνα του Αγίου, είναι αυτή που τον παριστά έφιππο σε κόκκινο άλογο, να φονεύει με το δόρυ του τον τσάρο των Βουλγάρων Ιωαννίτζη, που οι Βυζαντινοί τον αποκαλούσαν Σκυλογιάννη (και όχι τον Λυαίο, όπως εσφαλμένα αναφέρουν κάποιοι), έξω από τα τείχη της Θεσσαλονίκης, όταν ο Ιωαννίτζης ετοιμαζόταν να επιτεθεί στην πόλη (το γεγονός τοποθετείται στον Οκτ. 1207). Ουσιαστικά όμως, επειδή ένας ΄Αγιος, δεν μπορεί να φονεύει οποιονδήποτε χρησιμοποιώντας όπλα, η απεικόνιση του Αγίου που φονεύει τον Ιωαννίτζη, είναι συμβολική. Ο Σκυλογιάννης, πριν επιτεθεί στην πόλη αρρώστησε βαριά και πέθανε από πλευρίτιδα, θάνατος που αποδόθηκε σε θεία παρέμβαση με την μεσιτεία του Αγίου, προκειμένου να σταματήσουν οι επιθέσεις και οι κατακτητικοί πόλεμοι και έτσι, να σωθούν τόσο η πόλη όσο και οι αθώοι υπερασπιστές της.

Η σχέση του Αγίου με την πόλη της Θεσσαλονίκης, προκύπτει από πολλά γεγονότα που συνδέονται μ΄αυτόν.

Κορυφαίο γεγονός θεωρείται η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον πολύχρονο τουρκικό ζυγό και τις βουλγαρικές επιθέσεις, και η παράδοσή της στα ελληνικά στρατεύματα, την ημέρα που γιορταζόταν η μνήμη του Αγίου (26 Οκτωβρίου 1912). ΄Όμως ο ΄Αγιος Δημήτριος, σχετίζεται και με ένα θαύμα που συντελέστηκε στην Αθήνα το 1823, όταν οι Τούρκοι, συγκεντρωμένοι στην Ακρόπολη των Αθηνών, σχεδίαζαν να στρέψουν τα κανόνια τους στον ναό του Αγίου Δημητρίου κατά των Ελλήνων που βρισκόντουσαν εκεί.

Τότε συνέβη το εξής παράδοξο και θαυμαστό: αντί τα πυρομαχικά να κατευθυνθούν στο στόχο τους, έσκασαν στα χέρια των Τούρκων, η δε καταστροφή που υπέστησαν οι Τούρκοι ήταν πολύ μεγάλη (τότε καταστράφηκε και ένα μέρος των μνημείων της Ακρόπολης), ενώ άπαντες οι προσκυνητές που ευρίσκοντο στο ναό του Αγίου, σώθηκαν. ΄Εκτοτε ο ναός ονομάστηκε Ναός του Αγίου Δημητρίου του Λουμπαρδιάρη, σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος (λουμπάρδα είναι το τουρκικό κανόνι). Η μνήμη του Αγίου εορτάζεται κάθε χρόνο στις 26 Οκτωβρίου.

Ο ΄Αγιος, εκτός από τη Θεσσαλονίκη θεωρείται πολιούχος και σε άλλες πόλεις και περιοχές της Ελλάδος (πόλεις της Αττικής, Ναύπακτος, Σιάτιστα, Αλμυρός κλπ). Ο ΄Αγιος Δημήτριος, όπως αναφέρεται και στο Απολυτίκιό του, δεν θεωρείται προστάτης μιας μόνο περιοχής, αλλά συνδέεται με την οικουμένη ως Αθλοφόρος και Μέγας υπέρμαχος των αδυνάτων και του δικαίου: «Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις, σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον.

Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους