Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Βλέπουμε ό,τι θέλουμε να δούμε και η εικόνα που θα σχηματίσουμε επηρεάζεται καταλυτικά από τις ιδεολογικές μας πεποιθήσεις.

Αυτό συμβαίνει τώρα και με τα γεγονότα στη Γαλλία: οι μισοί βλέπουν ειρηνικούς διαδηλωτές που διαμαρτύρονται για το κόστος ζωής και τις ελλείψεις στα σχολεία, ενώ οι άλλοι μισοί βλέπουν μπαχαλάκηδες, κλεφτρόνια και εγκληματίες μετανάστες.

Αλλά η αδυναμία να δει κανείς αντικειμενικά μια εικόνα και να αντιληφθεί μια πολυσύνθετη πραγματικότητα δεν περιορίζεται στην οπτική αντίληψη.

Οι μισοί βλέπουν τη Γαλλία ως μια κρατικιστική δυστοπία που έχει χάσει κάθε οικονομικό δυναμισμό, χωρίς δυνατότητα για ανάπτυξη και καινοτομία, ενώ οι άλλοι μισοί θεωρούν πως για όλα είναι υπεύθυνες οι «νεοφιλελεύθερες ελίτ» που αδιαφορούν όχι μόνο για την εργατική αλλά και για τη μικρομεσαία τάξη, πνιγμένες στη διαφθορά και τα business deals πίσω από κλειστές πόρτες.

Και οι μεν και οι δε έχουν εν μέρει δίκαιο αλλά τους είναι αδύνατον να δουν την εικόνα ολόκληρη.

Διότι, φαίνεται, ως είδος έχουμε όραση ολίγων μόνο μοιρών και πάντα προς την κατεύθυνση που επιλέγουμε να κοιτάξουμε.

Αντιθέτως η ποιότητα της περιφερειακής μας όρασης είναι άθλια.

Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό στην ψυχολογία και ονομάζεται προκατάληψη της επιβεβαίωσης (confirmation bias). Πρόκειται για την τάση να αναζητούμε πληροφορίες και να τις ερμηνεύουμε με τρόπο που ενισχύει όσα ήδη πιστεύουμε.

Αποδεχόμαστε με ευκολία ό,τι συμφωνεί με τις απόψεις μας, ενώ υποβάλλουμε σε αυστηρότερο έλεγχο εκείνα που τις αμφισβητούν ή τις κλονίζουν, εντοπίζοντας στα δεύτερα αδυναμίες που παραβλέπουμε στα πρώτα. Η διαδικασία αυτή λειτουργεί ασυνείδητα διότι εμείς πιστεύουμε ότι κρίνουμε αμερόληπτα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους