Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Dimitris Anast. : Όταν λύγισε ο Λούλα (μια ιστορία που δημοσιεύτηκε στον Guardian το 2022) Ο Λούλα μοιάζει να είναι το μεγαλύτερο πολιτικό ζώο της Λατινικής Αμερικής.

Ούτε οι φυλακές ούτε οι διώξεις ούτε οι εκλογικές ήττες κατάφεραν να τον λυγίσουν.

Κάθε φορά επιστρέφει, συχνά εκεί που όλοι τον θεωρούν πολιτικά τελειωμένο.

Υπήρξε ηγέτης ενός από τα ισχυρότερα και πιο μαχητικά συνδικάτα της Βραζιλίας, πρωταγωνιστής των μεγάλων εργατικών απεργιών που αμφισβήτησαν τη στρατιωτική δικτατορία, και συνιδρυτής του Κόμματος των Εργαζομένων (PT), ενός μαζικού πολιτικού κινήματος που ένωσε εργάτες, αγρότες χωρίς γη, κοινωνικά κινήματα, αριστερούς διανοουμένους και προοδευτικούς χριστιανούς, αλλάζοντας τον πολιτικό χάρτη της Βραζιλίας.

Κι όμως, υπήρξε μια στιγμή που ακόμη κι αυτός ο ακατάβλητος πολιτικός λύγισε.

Μετά την εκλογική ήττα του το 1982, απογοητευμένος, σκέφτηκε σοβαρά να εγκαταλείψει οριστικά την πολιτική.

------------------------------------------------------------- Εάν όμως δεν ήταν ο Φιντέλ Κάστρο να τον επιπλήξει, ο Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα θα μπορούσε κάλλιστα να είχε εγκαταλείψει μια πολιτική σταδιοδρομία που έμελλε να εξελιχθεί σε μία από τις πιο θρυλικές που γνώρισε ποτέ η Λατινική Αμερική. «Του έβαλε τις φωνές», είπε ο βιογράφος και φίλος του Λούλα, Φερνάντο Μοράις (Fernando Morais), περιγράφοντας τη στιγμή που ο Κουβανός επαναστάτης επέπληξε τον Βραζιλιάνο συνδικαλιστή επειδή σκεφτόταν να εγκαταλείψει την πολιτική, μετά την αποτυχία του να εκλεγεί κυβερνήτης της πολιτείας του Σάο Πάολο το 1982. «Άκου, Λούλα... Δεν έχεις το δικαίωμα να εγκαταλείψεις την πολιτική.

Δεν έχεις το δικαίωμα να το κάνεις αυτό στην εργατική τάξη», είπε ο Κάστρο στον Βραζιλιάνο κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής του στην Αβάνα, σύμφωνα με την ευπώλητη βιογραφία του Μοράις. «Γύρνα στην πολιτική!» Ο βιογράφος του Λούλα πιστεύει ότι αυτή ήταν μια καθοριστική στιγμή στη ζωή του 77χρονου τότε πολιτικού, ο οποίος πήρε πολύ σοβαρά τη συμβουλή του Κουβανού οικοδεσπότη του.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1989, ο πρώην λούστρος και εργάτης εργοστασίου έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα για την προεδρία της Βραζιλίας, σε μια προσπάθεια που τελικά απέτυχε, φιλοδοξώντας να γίνει ο πρώτος πρόεδρος της χώρας προερχόμενος από την εργατική τάξη.

Έχασε άλλες δύο προεδρικές εκλογές, το 1994 και το 1998, προτού επιτύχει τελικά τον στόχο του το 2002 — έναν ιστορικό θρίαμβο που προκάλεσε ένα πρωτοφανές κύμα συγκίνησης και ελπίδας σε ολόκληρη τη χώρα. «Έκλαψα πάρα πολύ», θυμήθηκε ο Μοράις, αναφερόμενος στη στιγμή που είδε τον Λούλα να απευθύνεται στο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στην κεντρική λεωφόρο Παουλίστα του Σάο Πάολο, μετά τη νίκη του. «Ήταν δάκρυα χαράς και δικαίωσης», είπε ο συγγραφέας. «Με συγκλόνισε βαθιά».

----------------------------------------------------------------- O ίδιος ο Λούλα διηγήθηκε το περιστατικό τον Δεκέμβριο του 2021, σε συνέντευξή του στο βραζιλιάνικο podcast Podpah.

Σύμφωνα με τη δική του αφήγηση, η συνάντηση με τον Κάστρο έγινε το 1985, μετά την εκλογική ήττα του 1982, όταν είχε έρθει τέταρτος με περίπου 10% των ψήφων. Ο Λούλα θυμήθηκε ότι ο Φιντέλ τον ρώτησε πόσες ψήφους είχε συγκεντρώσει.

Όταν απάντησε περίπου ένα εκατομμύριο, ο Κάστρο του είπε: «Λούλα, ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας ένας μεταλλεργάτης δεν είχε συγκεντρώσει ένα εκατομμύριο ψήφους». Ο Λούλα παραδέχτηκε ότι αυτή η κουβέντα του έδωσε το θάρρος να συνεχίσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους