Πόσο παράξενο, αλήθεια, είναι να βλέπεις τον εαυτό σου σε μια κινηματογραφική οθόνη; Να παρατηρείς το πρόσωπό σου, τις εκφράσεις σου, τις κινήσεις σου… Να ακούς τη φωνή σου όπως την ακούν οι άλλοι...

Πλήρες Κείμενο:

Πόσο παράξενο, αλήθεια, είναι να βλέπεις τον εαυτό σου σε μια κινηματογραφική οθόνη; Να παρατηρείς το πρόσωπό σου, τις εκφράσεις σου, τις κινήσεις σου… Να ακούς τη φωνή σου όπως την ακούν οι άλλοι και να συνειδητοποιείς πόσο διαφορετική είναι η εικόνα που έχεις εσύ για τον εαυτό σου από εκείνη που καταγράφει ο φακός! Μια εμπειρία πρωτόγνωρη, συναρπαστική, αλλά και κάπως αμήχανη! Σήμερα, στο πλαίσιο του 1ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κωμωδίας Κινηματογράφου Τρικάλων, κάποιοι είχαμε την ευκαιρία να συμμετάσχουμε στο βιωματικό εργαστήριο κινηματογραφικής υποκριτικής "Ο Ηθοποιός μπροστά στην Κάμερα: Εξοικείωση, Βλέμμα, Σιωπή, Ρυθμός", με τον καταξιωμένο Τρικαλινό σκηνοθέτη και σεναριογράφο Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο.

Έναν άνθρωπο με σημαντική διαδρομή στον κινηματογράφο και πολυετή εμπειρία στη διδασκαλία, που με αμεσότητα, απλότητα και ουσιαστική καθοδήγηση μας έβαλε για λίγο στον ιδιαίτερο κόσμο της κινηματογραφικής υποκριτικής.

Κάτι από όσα μας είπε μου έμεινε ιδιαίτερα: Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες για έναν ηθοποιό είναι να συμφιλιωθεί με την ίδια του την εικόνα.

Να αποδεχτεί το πρόσωπό του όπως το αποτυπώνει η κάμερα, να εξοικειωθεί με τη φωνή του, που στην αρχή σχεδόν πάντα του ακούγεται ξένη, και τελικά να πάψει να κρίνει τον εαυτό του για να μπορέσει πραγματικά να εκφραστεί.

Και πόση αλήθεια κρύβεται σε αυτό, όχι μόνο για την υποκριτική αλλά και για την ίδια τη ζωή! Πόσο συχνά, άραγε, στεκόμαστε απέναντι στον εαυτό μας με την αυστηρότητα ενός κριτή, αντί με την κατανόηση ενός φίλου; Σήμερα δεν γνωρίσαμε απλώς κάποιες τεχνικές της κινηματογραφικής υποκριτικής.

Βρεθήκαμε για λίγο στην άλλη πλευρά του φακού, εκτεθήκαμε, γελάσαμε με την αμηχανία μας, δοκιμαστήκαμε και, ίσως, είδαμε τον εαυτό μας με μια διαφορετική ματιά.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Δημήτρη Κουτσιαμπασάκο για τη γνώση, την ευαισθησία και τον τρόπο με τον οποίο μοιράστηκε μαζί μας την εμπειρία του.

Και φυσικά, θερμές ευχαριστίες στον Δήμο Τρικκαίων και σε όλους όσοι συνέβαλαν στη διοργάνωση αυτού του Φεστιβάλ, δίνοντας και σε ανθρώπους που δεν έχουμε σχέση με την κινηματογραφική υποκριτική ..την ευκαιρία να ζήσουμε κάτι τόσο ξεχωριστό.

Μια μικρή γνωριμία με τον κόσμο του κινηματογράφου… και ίσως μια λίγο μεγαλύτερη γνωριμία με τον εαυτό μας!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους