Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο προαιώνιος εχθρός της Ελλάδας δεν ήταν οι Οθωμανοί/Τούρκοι αλλά οι Βούλγαροι, σχεδόν το έχουμε διαγράψει από την συλλογική μνήμη.

Στην πραγματικότητα στο σχολείο δεν διδασκόμαστε τίποτα για τη βουλγαρική κατοχή και είναι ένα άγνωστο κομμάτι της ιστορίας μας.

Και όμως ενώ οι Ιταλοί και οι Γερμανοί ήρθαν να διοικήσουν, οι Βούλγαροι ήρθαν να προσαρτήσουν τις ελληνικές περιοχές την Μακεδονια και την Θράκη θεωρώντας ότι είναι από αιώνες δικές τους Απαγόρευσαν την ελληνική γλώσσα, τα σχολεία έγιναν βουλγάρικα, οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν βούλγαροι, οι δάσκαλοι ήταν βούλγαροι, οι ιερείς το ίδιο, η Θεία λειτουργία στα βουλγάρικα, το ελληνικό αλφάβητο εξαφανίστηκε, τα ονόματα βουλγαροποιήθηκαν, στα καταστήματα υποχρεώθηκαν να αλλάξουν τις ονομασίες των καταστημάτων ακόμα και τα ονόματα στους τάφους, ολοι οι δρόμοι είχαν πάρει ονόματα βουλγάρικα Υποχρέωσαν στις επιχειρήσεις των ντόπιων να γίνουν συνεταίροι Βούλγαροι και να έχουν μέρος από τα έσοδα, πήγαιναν στα καφενεία και όποιον έβρισκαν να είναι εύσωμος και δυνατός τον έπαιρναν για καταναγκαστικά έργα στη Βουλγαρία, έσπαγαν πέτρες, έφτιαχναν δρόμους και σιδηροδρομικές γραμμές, ούτε καν δραχμή δεν είχανε οι περιοχές, όλες οι συναλλαγές γίνονταν στο βουλγαρικό λέβα, ολοφάνερα είχαν έρθει για να μείνουν οριστικά.

Η διένεξη Ελλήνων και Βουλγάρων είναι η πιο παλιά σε όλη την Ευρώπη! Από την εποχή του τσάρου Σαμουήλ ο οποίος βρήκε το Βυζάντιο σε μια αδύναμη κατάσταση και κατάφερε και έφτασε μέχρι τον Σπερχειό ποταμό.

Μετά από 50 χρόνια αιματηρών συγκρούσεων η Βουλγαρία του Σαμουήλ τελικά υποτάχθηκε πλήρως στον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Βασίλειο που απέκτησε το προσωνύμιο Βουλγαροκτόνος όταν τους 10 χιλιάδες που πιάστηκαν αιχμάλωτοι τους χώρισε σε εκατοντάδες, τους 99 τους τύφλωσε εντελώς και στον εκατοστό του έβγαλε το ένα μάτι για να οδηγήσει τους υπόλοιπους 100.

Βλέποντας ο Σαμουήλ αυτό το οικτρό θέαμα έπαθε σοκ και τελικά πέθανε από καρδιακή προσβολή, αυτό διδάσκεται στα σχολεία της Βουλγαρίας τροφοδοτώντας την αντιπαλότητα και το εθνοτικό μίσος. Οι Βούλγαροι δεν το ξεχασαν.

Κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους τον Απρίλιο του 1204 , Βασιλιάς της Βουλγαρίας ήταν ο Ιβάν/ Ιωάννης Α΄ που επειδή ήταν όμορφος «Καλός», τον έλεγαν «Καλοϊωάννης» ή «Καλογιάν», άλλα προσωνύμια Ιβάνιτσα ή Ιωαννίτζη, υποκοριστικά του Ιβάν ή Ιωάννη αντίστοιχα.

Εκμεταλλευόμενος την αναταραχή μετά την Άλωση, χωρίς να υπάρχει κάποιος να του αντισταθεί, λεηλάτησε όλη τη Μακεδονία, κατέστρεψε εκ θεμελίων τη Φιλιππούπολη, προχώρησε μέχρι το Διδυμότειχο και ισοπέδωσε τα τείχη του παίρνοντας εκδίκηση για τα κακά που προξένησε ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος.

Ο ίδιος θα ονομαζόταν Ρωμαιοκτόνος, οι Ρωμιοί τον αποκαλούσαν Σκυλοϊωάννη.

Ήρθε η σειρά της Θεσσαλονίκης, όμως αν και πανέτοιμος να εισβάλει, πεθαίνει αιφνιδίως από πλευρίτιδα έχοντας δει στον ύπνο του όπως διηγήθηκε έναν άνδρα ένοπλο, να τον χτυπά με το δόρυ.

Το γεγονός έλαβε χώρα στις 26 Οκτωβρίου του 1207, ανήμερα του Αγίου Δημητρίου, και η παράδοση θέλει τον Άγιο Δημήτριο έφιππο να είναι αυτός που σκοτώνει τον Σκυλογιάννη και να σώζει τη πόλη!. Έτσι ο έφιππος αγαπημένος μας Άγιος από τους Βούλγαρους έσωσε την Θεσσαλονίκη και όχι από τους Οθωμανούς, το μπερδεύουμε επειδή την ίδια μέρα έγινε η απελευθέρωση της το 1912 Εμείς οι νότιοι τα έχουμε εντελώς ξεχάσει αλλά οι βόρειοι οχι πως να τα ξεχάσεις όχι μια αλλά τρεις βουλγάρικες κατοχές μέσα σε 30 χρόνια. Δεύτερος Βαλκανικός πόλεμος, πρώτος και δεύτερος παγκόσμιος.

Δηλαδή ένας άνθρωπος 40 χρονών το 1941 έχει δει τους βούλγαρους να έρχονται και να λεηλατούν το χωριό του τρεις φορές! Πόσο επιλεκτικά λειτουργεί η δημόσια ιστορική μνήμη! Ευχαριστίες στον προστάτη Άγιο Χρόνια πολλά σε όλους τους φίλους και φίλες που γιορτάζουν

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους