Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πρόσφατα έκλεισα τα 41. Αυτό το νούμερο το έχω στο μυαλό μου εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια. 41 ετών ήταν η Μάνα μου όταν διαγνώστηκε με μια σχετικά σπάνια μορφή καρκίνου.

Εγώ τότε 18. Ύστερα από εννέα χρόνια πέθανε.

Μετά από τρεις μείζονες επεμβάσεις, κάμποσες μικρές, ακτινοθεραπείες, αμέτρητους κύκλους χημειοθεραπείας και αθροιστικά πολλές εκατοντάδες μέρες στα νοσοκομεία με συνοδό κυρίως τον πατέρα μου.

Η υγεία μας σε σημαντικό βαθμό είναι στο χέρι μας.

Σε κάποιο βαθμό όμως εξαρτάται από την Τύχη.

Ή αν προτιμάτε από το θέλημα του Θεού.

Αυτές τις μέρες, ακόμη περισσότερο, σκέφτομαι τους γονείς που δίνουν αγώνα για την υγεία τους ταυτόχρονα με τον καθημερινό αγώνα της ανατροφής και της υποστήριξης των παιδιών τους.

Τους γονείς που δίνουν αγώνα να γίνουν καλά ή έστω να ζήσουν όσο περισσότερο γίνεται ώστε να μεγαλώσουν τα παιδιά λίγο ακόμη ή να τα χαρούν όσο γίνεται περισσότερο.

Τους γονείς που λένε «δεν πειράζει, ας το έπαθα εγώ, αρκεί να είναι καλά τα παιδιά μου».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους