Original Post

Πλήρες Κείμενο:

# — Άδειασε το διαμέρισμα για την κόρη μου! — διέταξε η πεθερά μου.

Δεν έκανα καβγά — απλώς έβγαλα αθόρυβα τα πράγματά της στον κοινόχρηστο διάδρομο.— Μάζεψε τα πράγματά σου και φύγε από εδώ! Με ακούς; Η κόρη μου χρειάζεται αυτό το διαμέρισμα, όχι εσύ που κάθεσαι όλη μέρα εδώ και τεμπελιάζεις!Η Γκαλίνα Πετρόβνα στεκόταν στη μέση του σαλονιού με τα χέρια στη μέση και το πηγούνι ψηλά.

Περιεργαζόταν τον χώρο με το βλέμμα της, σαν να είχε ήδη αναδιατάξει όλα τα έπιπλα στο μυαλό της και τώρα περίμενε απλώς να φύγει η ανεπιθύμητη ένοικος.Το φθινοπωρινό φως έμπαινε από το παράθυρο χλωμό και λιγοστό, δίνοντας στο πρόσωπό της μια κιτρινωπή απόχρωση.

Η πεθερά μου βρισκόταν στο στοιχείο της.

Της άρεσε να δίνει εντολές, να κάνει κήρυγμα στους άλλους και να συμπεριφέρεται σαν να της χρωστούσε ολόκληρος ο κόσμος κάτι.Η Άννα στεκόταν δίπλα στον πάγκο της κουζίνας και σκούπιζε ήρεμα τα χέρια της με μια πετσέτα.

Δεν απάντησε αμέσως.

Για λίγες στιγμές κοίταξε τη γυναίκα, προσπαθώντας να καταλάβει αν είχε πράγματι ακούσει αυτό που μόλις είχε πει.— Τι είπες; — ρώτησε τελικά χαμηλόφωνα.— Αυτό που άκουσες! — ύψωσε τη φωνή της η Γκαλίνα Πετρόβνα. — Η κόρη μου, η Ιρίνα, χρειάζεται διαμέρισμα.

Χώρισε με τον άντρα της, δεν έχει πού να πάει, κι εσύ κάθεσαι εδώ σαν πριγκίπισσα! Δεν έχεις παιδιά, δεν έχεις σοβαρές υποχρεώσεις.

Τι το θέλεις τόσο μεγάλο σπίτι;Η Άννα άφησε την πετσέτα πάνω στον πάγκο.Το διαμέρισμα ήταν δικό της.

Το είχε αγοράσει πριν από τον γάμο της, με χρήματα που αποταμίευε επί χρόνια, κρατώντας στην άκρη ένα μέρος από κάθε μισθό της.

Δούλευε σε δύο δουλειές, στερούνταν τις διακοπές και πολλές φορές δεν επέτρεπε στον εαυτό της ούτε μικρές απολαύσεις, ώστε να αποκτήσει επιτέλους τη δική της στέγη.Ο σύζυγός της, ο Σεργκέι, το γνώριζε πολύ καλά.

Όταν παντρεύτηκαν, δεν είχε καμία αντίρρηση να ζήσουν στο διαμέρισμά της.

Αντίθετα, έλεγε πως ήταν η ιδανική λύση και πως έτσι θα μπορούσαν να χτίσουν με ηρεμία το κοινό τους μέλλον.Η Γκαλίνα Πετρόβνα, όμως, είχε προφανώς εντελώς διαφορετική άποψη.— Η Ιρίνα είναι κόρη μου! — δήλωσε η πεθερά μου, σαν να είχε μόλις προβάλει ένα επιχείρημα που δεν επιδεχόταν αμφισβήτηση. — Πρέπει να τη βοηθήσω.

Εσύ, πάλι, είσαι οικογένεια μόνο στα χαρτιά.

Σήμερα είσαι γυναίκα του Σεργκέι, αύριο μπορεί να μην είσαι τίποτα γι' αυτόν.

Η κόρη μου θα είναι πάντα κόρη μου!Η Άννα έγνεψε αργά.— Καταλαβαίνω.

Δηλαδή, πρέπει να φύγω για να εγκατασταθεί εδώ η Ιρίνα;— Επιτέλους, αρχίζεις να σκέφτεσαι λογικά! — χάρηκε η Γκαλίνα Πετρόβνα. — Μάζεψε τα πράγματά σου.

Δεν χρειάζεται να τα πάρεις όλα αμέσως.

Το σημαντικό είναι να αδειάσεις τον χώρο. Η Ιρίνα θα έρθει απόψε κιόλας.— Και ο Σεργκέι γνωρίζει αυτό το σχέδιο;Στο πρόσωπο της πεθεράς μου φάνηκε για μια στιγμή αμηχανία, αλλά γρήγορα ξαναβρήκε την αυτοπεποίθησή της.— Φυσικά και το γνωρίζει! Είναι αδελφή του.

Δεν πρόκειται να αρνηθεί να τη βοηθήσει.

Άλλωστε, δεν είμαι υποχρεωμένη να σου εξηγώ τα πάντα.Η Άννα δεν είχε καμία πρόθεση να τσακωθεί.

Δεν ύψωσε τη φωνή της, δεν άρχισε να θυμίζει στην πεθερά της παλιές προσβολές και δεν προσπάθησε να την πείσει ότι δεν είχε κανένα δικαίωμα να αποφασίζει για το σπίτι κάποιου άλλου.Απλώς γύρισε την πλάτη και βγήκε από το σαλόνι.— Πού πας; — φώναξε πίσω της η Γκαλίνα Πετρόβνα.— Στο μπάνιο.

Θέλω να φρεσκαριστώ.— Μην κάνεις πως δεν συνέβη τίποτα! — την προειδοποίησε η πεθερά της. — Έχεις μία ώρα.

Δεν πρόκειται να περιμένω μέχρι το βράδυ!Η Άννα έκλεισε την πόρτα του μπάνιου και ακούμπησε τις παλάμες της στον νιπτήρα.

Κοίταξε το είδωλό της στον καθρέφτη.

Για μια στιγμή, τα μάτια της γέμισαν έκπληξη.

Ύστερα, όμως, εμφανίστηκε μέσα τους κάτι που είχε καιρό να νιώσει: μια ψυχρή αποφασιστικότητα.Έβγαλε το τηλέφωνό της και έστειλε ένα σύντομο μήνυμα.Στη συνέχεια άνοιξε τη βρύση, έπλυνε ήρεμα το πρόσωπό της και έκανε ένα ντους.Στο σαλόνι, η Γκαλίνα Πετρόβνα είχε ήδη τηλεφωνήσει στην κόρη της.— Ιρινάκι μου, όλα κανονίστηκαν! — έλεγε δυνατά, χωρίς να την απασχολεί ότι η φωνή της ακουγόταν σε όλο το διαμέρισμα. — Η Άννα δεν θα δημιουργήσει προβλήματα.

Της είπα πώς έχουν τα πράγματα και κατάλαβε.

Έλα με την ησυχία σου.

Θα τακτοποιήσουμε τα πράγματά σου και μετά θα φτιάξουμε τον χώρο όπως μας αρέσει.Από την άλλη άκρη της γραμμής ακούστηκε η χαρούμενη φωνή της Ιρίνα.— Αλήθεια; Μαμά, είσαι η καλύτερη! Ανυπομονώ! Τουλάχιστον σε αυτό το διαμέρισμα θα έχω το δικό μου δωμάτιο και δεν θα χρειάζεται να κοιμάμαι σε έναν καναπέ-κρεβάτι στο σπίτι σου.— Και βέβαια, αγάπη μου! — απάντησε περήφανα η Γκαλίνα Πετρόβνα. — Επιτέλους, όλα θα γίνουν όπως πρέπει.Δεν πρόσεξε ότι η Άννα είχε ήδη βγει από το μπάνιο και περνούσε αθόρυβα από τον διάδρομο.Η πεθερά μου ήταν απασχολημένη με τα σχέδιά της για τη μελλοντική διακόσμηση του σαλονιού.

Σκεφτόταν πού θα τοποθετούσε το κρεβάτι της κόρης της, πώς θα μετακινούσε την ντουλάπα και ποιες κουρτίνες θα έπρεπε να αντικαταστήσουν τις παλιές.

Στη φαντασία της, το διαμέρισμα ανήκε ήδη στην Ιρίνα.Στο μεταξύ, η Άννα άνοιξε την ντουλάπα του χολ και έβγαλε μια μεγάλη ταξιδιωτική τσάντα.Δεν ήταν δική της.Ανήκε στη Γκαλίνα Πετρόβνα, η οποία εδώ και αρκετές εβδομάδες έφερνε όλο και περισσότερα πράγματα στο διαμέρισμα της νύφης της.

Πρώτα άφησε μερικά φορέματα, ύστερα ένα νεσεσέρ με καλλυντικά, παντόφλες, ένα κουτί με κοσμήματα και, τελικά, δύο μεγάλες τσάντες με ρούχα.

Κάθε φορά ισχυριζόταν ότι τα άφηνε εκεί μόνο προσωρινά.Η Άννα δεν είχε διαμαρτυρηθεί.

Δεν ήθελε εντάσεις και ήλπιζε ότι κάποια στιγμή η πεθερά της θα καταλάβαινε πως η φιλοξενία δεν σήμαινε ότι είχε το δικαίωμα να καταλαμβάνει το σπίτι κάποιου άλλου.Τώρα, όμως, δεν σκόπευε να περιμένει άλλο.Μάζεψε ήρεμα όλα τα πράγματα της Γκαλίνα Πετρόβνα.

Δίπλωσε τα ρούχα και τα έβαλε στις τσάντες, τοποθέτησε τα καλλυντικά και τα μικροαντικείμενα σε ένα ξεχωριστό κουτί και τακτοποίησε τα παπούτσια το ένα δίπλα στο άλλο.

Δεν κατέστρεψε τίποτα και δεν πέταξε τίποτα.

Φρόντισε απλώς κάθε αντικείμενο να βρεθεί στη σωστή θέση — έξω από το διαμέρισμά της.Λίγα λεπτά αργότερα, η εξώπορτα άνοιξε αθόρυβα.Η Άννα μετέφερε τις τσάντες στον κοινόχρηστο διάδρομο και τις τοποθέτησε προσεκτικά δίπλα στον τοίχο, ακριβώς έξω από την πόρτα.

Έβαλε το κουτί από πάνω και άφησε δίπλα το παλτό της πεθεράς της.Έπειτα επέστρεψε στο εσωτερικό του διαμερίσματος και έκλεισε την πόρτα.Όλα έγιναν τόσο αθόρυβα, που η Γκαλίνα Πετρόβνα δεν αντιλήφθηκε τίποτα.Μόνο όταν τελείωσε την τηλεφωνική συνομιλία της σηκώθηκε από τον καναπέ και κατευθύνθηκε προς το χολ.— Άννα! — φώναξε. — Πού είσαι; Θέλω να σου πω και κάτι ακόμη. Η Ιρίνα έχει πολλά πράγματα.

Θα πρέπει να αδειάσουμε και την ντουλάπα στην κρεβατοκάμαρα…Σταμάτησε απότομα στη μέση της πρότασης.Το βλέμμα της έπεσε στον άδειο χώρο δίπλα στην πόρτα.

Οι τσάντες, το κουτί και όλα τα μικροαντικείμενα που είχε συγκεντρώσει στο διαμέρισμα της νύφης της τις τελευταίες εβδομάδες είχαν εξαφανιστεί.Η Γκαλίνα Πετρόβνα άρπαξε απότομα το πόμολο και άνοιξε την πόρτα.Στον κοινόχρηστο διάδρομο βρίσκονταν τα πράγματά της.Όλα, τακτοποιημένα και τοποθετημένα προσεκτικά σε ένα σημείο.— Τι σημαίνει αυτό;! — ούρλιαξε τόσο δυνατά, που άρχισαν να ανοίγουν οι πόρτες των γειτόνων.Η Άννα βγήκε από την κουζίνα σκουπίζοντας τα χέρια της με μια πετσέτα.— Μάζεψα τα πράγματά σου — εξήγησε ήρεμα. — Αφού είπες ότι πρέπει να αδειάσει το διαμέρισμα για την Ιρίνα, σκέφτηκα ότι ήταν καλύτερο να ξεκινήσουμε από τα πράγματα που δεν μου ανήκουν.— Εσύ… εσύ θρασύτατη κοπέλα! — Η πεθερά της κοκκίνισε ολόκληρη. — Πώς τολμάς;! Αυτό είναι το διαμέρισμα του γιου μου!— Όχι.

Είναι το δικό μου διαμέρισμα — απάντησε η Άννα. — Το αγόρασα πριν από τον γάμο.

Μπορείς να τηλεφωνήσεις στον Σεργκέι και να τον ρωτήσεις, αν έχεις αμφιβολίες.Η Γκαλίνα Πετρόβνα άνοιξε το στόμα της, αλλά για λίγες στιγμές δεν κατάφερε να αρθρώσει λέξη.— Βάλε αμέσως τα πράγματά μου πάλι μέσα! — γρύλισε τελικά.Η Άννα κούνησε αρνητικά το κεφάλι.— Όχι.

Αν η κόρη σου χρειάζεται διαμέρισμα, μπορείτε να ψάξετε να βρείτε κάτι κατάλληλο.

Αλλά το δικό μου σπίτι δεν είναι στη διάθεσή σας.— Θα το μετανιώσεις! Ο Σεργκέι δεν πρόκειται να σου το συγχωρήσει!— Αυτό θα το συζητήσω με τον σύζυγό μου — απάντησε η Άννα και έκλεισε την πόρτα.Για αρκετή ώρα, από την άλλη πλευρά ακούγονταν ακόμη κραυγές και προσβολές. Η Άννα δεν απάντησε.

Επέστρεψε στην κουζίνα, έβαλε τον βραστήρα να ζεσταθεί και κάθισε στο τραπέζι.Για πρώτη φορά μετά από πολλές εβδομάδες, ένιωσε ότι στο ίδιο της το σπίτι επικρατούσε και πάλι ηρεμία.Δεν ήξερε ακόμη πώς θα αντιδρούσε ο Σεργκέι ούτε τι θα έκανε η Ιρίνα όταν μάθαινε ότι τα σχέδιά της είχαν μόλις καταρρεύσει.

Ένα πράγμα, όμως, το ήξερε καλά: δεν θα επέτρεπε σε κανέναν να την αντιμετωπίζει σαν φιλοξενούμενη μέσα στο ίδιο της το σπίτι.Η Άννα τύλιξε μια πετσέτα γύρω από τα μαλλιά της και πήγε στην κουζίνα…Η συνέχεια βρίσκεται λίγο πιο κάτω, στο πρώτο σχόλιο.👇👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους