Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δέν μπορώ να κλείσω μάτι. Στο μυαλό μου η εικόνα σου πριν λίγους μήνες.Ενα παιδί που δεν μεγάλωσε ποτέ.

Θυμάμαι είκοσι χρόνια πρίν όταν οι μόνοι σου αγαπημένοι άνθρωποι που προσπάθησαν να αντικαταστήσουν ότι πιο πολύτιμο έχει ένα παιδί , και προσπάθησαν , το ξέρω , το είδα , σου κάναν ένα παιδικό πάρτυ και έφερα τον γιό μου , τον φιλαράκο σου να παίξετε.

Ησουν ένα αδύνατο παιδί , αεικίνητο, διαρκώς σε κίνηση με λαμπερά ματάκια και πεταχτά αυτιά.

Είχες πάρει ένα πατήνι κι έτρεχες σαν τρελό μέχρι που τσακίστηκες...Ετρεξα και σε πήρα αγκαλιά κι εσύ κούρνιασες μέσα της ...Ισως γιατί σου έλειπε ...Αυτή την αγκαλιά ζήταγες εμμονικά κι έχασες την ζωή που απλόχερα ξετυλιγόταν μπρός σου .Αρχισες να βαδίζεις σε μονοπάτια οργής.

Σε θυμάμαι έφηβο με μαυρισμένο μάτι ...Είχα αισθανθεί ανακούφιση που πλέον ο γιός μου δεν ήταν > σου . Δεν είχατε πλέον πολλά κοινά ... Σε ξαναβρήκα να προσπαθείς σε ενα μοναστήρι... Προσπαθούσες να βρείς τον εαυτό σου ...Σε αγκάλιασα κι έβαλες τα κλάματα.

Θέλησα να σε χαρτζηλικώσω και σε παρακάλεσα να μην πάρεις κάτι που θα σε βλάψει.

Δεν δέχτηκες.

Μου είπες οτι με σέβεσαι πολύ για να μου πείς ψέματα.

Σου άπλωσα ένα χέρι δειλά και σου είπα οτι θα είμαι εκεί αν χρειαστεί κάτι. Υποκρισία.

Επρεπε να αρπάξω το χέρι σου κι οχι να απλώσω χλιαρά το δικό μου.

Προσευχήθηκα ... Σήμερα έμαθα οτι έφυγες . Σήμερα έμαθα οτι είσαι εσύ.

Μηλαρακι σε έλεγα και γέλαγες...Μηλαράκι μου... Δεν θα σου ευχηθώ καλό ταξίδι γιατί όλη σου η ζωή ήταν ένα ταξίδι.

Θα ευχηθώ να αναπαυθείς επιτέλους σε μια αγκαλιά .Στην πιο ευλογημένη και αγαπημένη αγκαλιά που είναι χιλιάδες φορές ανώτερη κι απο αυτή την γονεϊκή αγκαλιά που απο παιδί έψαχνες...Στην αγκαλιά του Θεού...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους