Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θεμιστοκλή στην #ΕΥΠ με ακούς? Έφυγε η "μαφία" της ζωής μου.

Την πήραν οι άνθρωποι σκιές για να γλυτώσει από την χαλασμένη Κέρκυρα.

Μπέρδεψαν οι δαίμονες του νοσοκομείου τις παρενέργειες των φαρμάκων. Υπουργείο Εσωτερικών Υπουργείο Υγείας Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων European Commission Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Kyriakos Mitsotakis Η μάνα μου, η μαφία της ζωής μας που λίγοι το κατάλαβαν (ούτε εμείς οι ίδιοι το είχαμε πάρει χαμπάρι), πέθανε γιατί στο Νοσοκομείο της Κέρκυρας μπέρδεψαν τις #παρενέργειες της #χημειοθεραπείας με αυτές της #αντιβίωσης.

Σε μια Παθολογική και δήθεν Ογκολογική που τα πράγματα κυλάνε χαλαρά αλά δημόσιο ξύνω τον αφαλό μου. Γενικό Νοσοκομείο Κερκυρας Καπάκι, ενδονοσοκομιακη λοίμωξη στο αναπνευστικό, καθώς τα λεφτά για την απολύμανση ακούστηκε ότι κάνουν φτερά.

Πάλεψε μετά μια εβδομάδα στο Πνευμονολογικό και τέσσερις εβδομάδες στην Εντατική γιατί υπάρχουν και αυτοί που ενδιαφέρονται.

Του νοσοκόμου διαβολου φίλου της χαζής και του συστήματος (του χαζου Πανεπιστημίου της προηγούμενης παγκοσμιοποίησης που έπρεπε να πάρουν όλοι πτυχία) και της παρά-δικαιοσύνης της Κέρκυρας, του ξέφυγε ότι την είχαν στην Παθολογική για όσο αντέξει.

Άγγελοι και άνθρωποι σκιές πάλεψαν για αυτήν.

Έτσι έφτασε στην Πνευμονολογική και στην Εντατική μετά, που σωστοί γιατροί πάλεψαν να την κρατήσουν στην ζωή.

Εκεί, στο σκοτεινό δωμάτιο της, συνάντησα την δύναμη της σφίγγας (ένα ανοσοποιητικό δυνατό αλλά διαφορετικό από τα άλλα), το τζίνι (την ελεύθερη βούληση παρά τις εντολές των αγγέλων που την προστάτευαν), και στο τέλος το φίδι του Ασκληπιού, που αλλάζει το δέρμα του στο όριο μεταξύ ζωής και θανάτου.

Συνέχισε να παλεύει.

Αλλά στο τέλος τα βιολογικά ρολόγια του αίματος της, την πρόδωσαν. "Χρυσή μου εκεί στο νοσοκομείο, την κορτιζόνη θα στην βάλω εκεί που ξέρεις". “Μαρίνα αυτή την φορά δεν θα καταφέρω" μου είχε πει πριν ένα μήνα.

Δεν την άκουγα.

Μετά γελούσαμε. “Αν φύγεις σε βλέπω να μένεις εδώ στην Γη για να πάρεις εκδίκηση". Μου γέλασε σατανικά. "Θα πας στην Εντατική της έλεγα όπως ο Πλεύρης”. Είχε ενθουσιαστεί.

Είχε γίνει συστημική δεξιά τα τελευταία χρόνια της ζωής της.

Τέσσερις εβδομάδες τρεμο-παίζαν φώτα στο σπίτι όσο αυτή κοιμόταν στον πρώτο όροφο στην Εντατική.

Η γάτα συγκεκριμένες ώρες της ημέρας ήταν σαν την είχε δίπλα της.

Έμενα με ξύπναγε τα ξημερώματα ή μου μιλούσε το απόγευμα.

Πάνω στις δύο εβδομάδες φάνηκε να ξεπερνάει τον κίνδυνο.

Την ξύπνησαν και πρόλαβα να της μιλήσω. “Ήσουν ο χρόνος μας, όχι απλά ο χώρος μας.

Ήσουν η ζωή μας.

Ήσουν η δύναμη για να κάνω ότι έκανα". Της φώναξα δυνατά.

Ένας γιατρός λύγισε που με άκουσε και με ακολούθησε να δει αν είμαι καλά.

Την κουβάλησα στην πλάτη μου σε ένα φωτεινό τούνελ τις τελευταίες μέρες της ζωής της στην Εντατική.

Και την άφησα να φύγει για να μην υποφέρει άλλο.

Δεν ήμουν γιατρός για να με ακούσει.

Απλά μια ερευνήτρια όπου είχε φτάσει μέχρι την Ιρλανδία να μελετήσει την τοξικότητα των καρκινικών φαρμάκων.

Και να καταλάβει ότι παντού κλέβουν τα λεφτά της ευρωπαϊκής Ένωσης από την έρευνα. “Έτσι είναι το σύστημα" μου έλεγε.

Αυτή είναι γιατρός.

Και εμένα μου έτρεμαν πόδια.

Και δεν μπορούσα να της βάλω τις φωνές να σταματήσει τις βλακείες και την θεραπεία.

Της λέγαμε όλοι "μην το κάνεις". Και αυτή επειδή δεν ήθελε να χάσει τον έλεγχο της κατάστασης (που είμαστε εμείς, η οικογένεια της που μας έλεγχε μια ζωή) δεν μας άκουγε.

Είχε τεράστια δύναμη πάνω μου, από όταν ήμουν 3 χρόνων που μου έκοψε μαχαίρι τον τσαμπουκά, και μόνη διέξοδος που μου άφησε ήταν να είμαι φευγατη στο εξωτερικό.

Έτσι μου έσωσε την ζωή.

Μου αμφισβήτησε και αποδόμησε ότι είχα βάλει να κάνει ο αδελφός μου για να γλιτώσει τις χημειοθεραπείες, και να σωθεί στο τέλος μόνο με μια εγχείρηση.

Μετά κατάλαβα.

Όπως εγώ είχα ανταλλάξει το θαύμα της ωραίας μου καριερας με αυτό μιας καλύτερης για τον αδελφό μου όταν αρρώστησε.

Έτσι και αυτή είχε ζητήσει να σωθεί ο αδελφός μου, με αντάλλαγμα την δική της ζωή.

Κάποιος μας άκουσε.

Κύριε πρωθυπουργέ και υπουργεία ακούτε.

Γιατί κάποιος να αγωνιστεί για αυτό το σύστημα στην Κέρκυρα? Ή στην Ελλάδα? Δεν αρκεί ούτε η μεταφορά στα Γιάννενα.

Απλά για υγεία, εκπαίδευση και δικαιοσύνη πρέπει να πας κατευθείαν Αθήνα.

Ποια δικαιοσύνη Θεμιστοκλή, ποιο σύστημα, οικονομία και βλακείες.

Φάγατε αυτούς που “έβαζαν” τάξη 100+ χρόνια τώρα, και αφήσατε τα παράσιτα.

Οι μνήμες όμως για το πώς έβαζαν τάξη παλιά εδώ πάνω είναι πολύ ζωντανές πια.

Και η μάνα μου θα ενωθεί με όσους φαγώθηκαν άδικα.

Μετά αν ψάχνετε για παράξενα ατύχηματα, ή αναφλέξεις που δεν εξηγούνται στα όρια του φυσικού μας κόσμου…να ξέρετε ότι υπάρχει ένας άλλος κόσμος δίπλα μας.

Άγγελοι, δαίμονες και άνθρωποι σκιές.

Έφυγε η μαφία της ζωής μου, που μόλις έμαθα με ελεγε κρυφά στον αδελφό μου “μάγισσα”. Κρυφά, γιατί φοβόνταν ότι μπορεί να ήταν αλήθεια αυτά που έβλεπα ή έλεγα. Λένα Αλαμάνου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους