Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα πράγματα άρχισαν να πηγαίνουν στραβά όταν αρχίσαμε να απαιτούμε σαλάτα με φρέσκια ντομάτα στο τραπέζι μας, ακόμα και τον Ιανουάριο.

Όταν τα μήλα που αγοράζαμε έπρεπε να είναι τόσο τέλεια όσο εκείνο στη *Χιονάτη*. Όταν, αντί να κάνουμε μπάρμπεκιου με φίλους, αρχίσαμε να συχνάζουμε σε πολυσύχναστες αλυσίδες γρήγορου φαγητού.

Όταν, τα Χριστούγεννα, επιμέναμε να έχουμε κεράσια και σταφύλια κάτω από το δέντρο —εισαγόμενα από ποιος ξέρει πού— τα οποία στερούνταν ακόμα και την παραμικρή γεύση.

Όταν, στην προσπάθειά μας να ανεβάσουμε το κοινωνικό μας στάτους και να καλύψουμε τα εσωτερικά μας κενά, ανταλλάξαμε τα λιτά, πρακτικά αυτοκίνητά μας με τεράστια SUV, που «καταπίνουν» καύσιμα σαν εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας.

Όταν, για να εντυπωσιάσουμε σε κάποια καφετέρια, νιώθαμε την ανάγκη να έχουμε μαζί μας το πιο πρόσφατο iPhone —αγορασμένο, φυσικά, με δόσεις.

Όταν, για μια εβδομάδα στην παραλία, νιώθαμε την ανάγκη να πάρουμε το αεροπλάνο για τις Μαλδίβες, παρόλο που η ακτή βρισκόταν μόλις πέντε χιλιόμετρα από το σπίτι μας —επειδή το να μην ταξιδέψεις σε έναν εξωτικό προορισμό για τις διακοπές θεωρούνταν «ξεπερασμένο» ή «μη κουλ». Όταν αρχίσαμε να ντρεπόμαστε για τις αγροτικές μας ρίζες, ξεχνώντας πώς να φυτεύουμε κουκιά ή πώς να κλαδεύουμε μια αχλαδιά τον Φεβρουάριο.

Όταν αρχίσαμε να απαξιώνουμε τα μικρά μαγαζιά των χωριών, προτιμώντας τα φανταχτερά εμπορικά κέντρα —ειδικά τις Κυριακές.

Τα πράγματα άρχισαν να πηγαίνουν στραβά όταν υιοθετήσαμε το διαφημιστικό αφήγημα ότι πρέπει να είμαστε διαρκώς παραγωγικοί και ότι οι άνθρωποι κρίνονται από το τι κατέχουν, και όχι από το ποιοι είναι.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, το να αποκτάς, να συσσωρεύεις και να καταναλώνεις —θυσιάζοντας την ίδια σου τη ζωή— έγινε το ζητούμενο.

Κι όμως, σήμερα, όπως και στο παρελθόν, ένα ρολόι Casio επιτελεί ακριβώς την ίδια λειτουργία με ένα πανάκριβο ρολόι πολυτελείας: δείχνει την ώρα.

Η μόνη διαφορά είναι ότι το πρώτο κοστίζει δέκα ευρώ, ενώ το δεύτερο μπορεί να κοστίζει περισσότερο από ολόκληρο τον μηνιαίο μισθό ενός εργάτη.

Δυστυχώς, τώρα που αυτό το ψέμα καταρρέει σιγά-σιγά και όλα αλλάζουν —ενώ οι άνθρωποι παραμένουν ανίκανοι να υιοθετήσουν έναν πιο απλό, πιο ουσιαστικό τρόπο ζωής— βρίσκονται όλο και πιο φτωχοί, μόνοι και δυστυχισμένοι.

Ίσως, ως η άλλη όψη του νομίσματος, η απλότητα και η ανθρωπιά να επιστρέψουν στη μόδα. AnnaSilky✍️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους