Ρε πού πάμε; * Γράφει ο Γιώργος Πευκιανάκης** Όταν η πρόοδος δεν έχει προσανατολισμό, όταν η επιτυχία μετριέται με το χρήμα, και οι παλιές αξίες χάνονται αναντικατάστατα…ξέρομε που πάμε; ή αν και...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ενώ πληθαίνουν οι εξορμήσεις των πολιτικών για την «ενημέρωση» των πολιτών εν όψει των εκλογών διερωτάται κανείς, καλά οι πολιτικοί αυτή την δουλειά που ξέρουν κάνουν, άλλωστε τρώνε και πίνουν δωρεά και αυτοί και οι πρωτοκλασάτοι κλακαδόροι, εκείνοι οι άλλοι όμως που προστρέχουν και χειροκροτούν δεν έμαθαν ακόμη το δόγμα του πολιτικού; Ο καλός πολιτικός γνωρίζει Α) οι ψήφοι των έξυπνων- και των ηλίθιων μετρούν το ίδιο Β) οι ηλίθιοι είναι πολλοί περισσότεροι, κυρίως αυτοί με τα κορναρίσματα και τις σημαίες και όσοι εκστασιάζονται και χειροκροτούν.

Βέβαια το ηλίθιοι με την έννοια του ιδιώτη- idiot ηλίθιος βλακώδης- που δεν ενδιαφέρεται για το κοινό καλό αλλά για το ίδιο συμφέρον, ηλίθιοι αλλά στυλοβάτες της αχρηστοκρατίας και τρωκτικά ή όπως πρόσφατα ωνομάσθηκαν ακρίδες, που παίρνουν χρώμα – καμουφλάζ- ανάλογο με το περιβάλλον.

Είναι εποχή παρακμής όχι μόνο εδώ ,βλέπομε την άλλοτε λαμπρή και κραταιά δυτική Ευρώπη.

Τι γίνεται στις πόλεις με τους μεγάλους λαμπρούς δρόμους και τις πλατείες.

Αυξανόμενη αθλιότητα και τυφλή βία.

Εδώ και δέκα χρόνια ανακάλυψαν οι κάποιοι Ευρωπαίοι ότι πάλι κινδυνεύομε από τους Ρώσους και η κυβέρνηση των Δημοκρατικών του ανοιακού Μπαϊντεν, συμφώνησε να επεκταθούν οι «αμυντικές» βάσεις του ΝΑΤΟ.

Ο πρόθυμος ηλίθιος «Ζελένσκι» βρέθηκε. Ο Πούτιν έπεσε στην παγίδα; Ο Γ΄ παγκόσμιος πόλεμος, ελεγχόμενα, διεξάγεται εδώ και πέντε χρόνια με την επέκταση στη μέση Ανατολή.

Ξύπνησαν οι Ρωσοφάγοι, πάλι κινδυνεύομε.

Ένας ανόητος πόλεμος όπου δαπανάται ο πλούτος της Ευρώπης και δολοφονούνται εκατομμύρια νέοι.

Η απόλυτη δικτατορία οικονομικών συμφερόντων.

Κυρώσεις λοιπόν εναντίον της Ρωσίας τα στοιχεία δείχνουν ότι οι κυρώσεις καιτοι όχι εντελώς «αστείες» — απλώς δεν έχουν πετύχει τον στόχο να στερήσουν από τη Ρωσία τα ενεργειακά έσοδα που χρειάζεται για τον πόλεμο.

Ύστερα «ήλθαν» οι Αμερικάνοι -παγκόσμιοι προστάτες- στην Περσία! Εναντίον του Ιράν.. Έτσι το μέχρι πρότινος προβληματικό ενεργειακό περιβάλλον κάνει το ζήτημα ακόμη πιο σύνθετο. 1. Η Ευρώπη πράγματι έχει απομακρυνθεί πολύ από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο . 2. Όμως η Ρωσία βρήκε άλλους αγοραστές. Η Κίνα, η Ινδία και βεβαίως η Τουρκία! Συχνά με έκπτωση και εκείνοι μεταπωλούν. 3. Και τώρα προστέθηκε η Μέση Ανατολή.

Δημιουργείται το παράδοξο: Η Ευρώπη προσπαθεί να μειώσει τα ρωσικά ενεργειακά έσοδα → απομακρύνεται από το φθηνότερο ρωσικό ενεργειακό προϊόν → αγοράζει ακριβότερη ενέργεια από αλλού → αυξάνεται το κόστος για Ευρωπαίους καταναλωτές και βιομηχανία → ενώ η Ρωσία συνεχίζει να πουλάει στην Ασία.

Το ερώτημα που τίθεται είναι απολύτως εύλογο: πόσο αποτελεσματική είναι τελικά η πολιτική των κυρώσεων; Και το κερασάκι στην τούρτα ο Τράμπ: Άκρως ενδιαφέρουσα είναι και η εικόνα της μεγαλοπρεπούς υποδοχής του κινέζου ηγέτη Σι; της συζύγου αυτού και η κολεξιόν ενδυμασίας στη δεξίωση, το μενού πολυτελές, αλλά το πραγματικό «μενού» της βραδιάς ήταν πολύ μεγαλύτερο: εμπόριο, τσιπ, τεχνητή νοημοσύνη, σπάνιες γαίες και ενεργειακή γεωπολιτική ισορροπία.

Η γεωπολιτική αντιπαράθεση συνυπάρχει με τεράστια οικονομική αλληλεξάρτηση.

Ανάλογα και ο αγαπημένος φίλος Ερτογάν! Για τους Ευρωπαίους τι να πούμε; Και το πάντων δεινότατον, επειδή οι Αμερικανοί πολίτες βιώνουν αν όχι την ίδια ακρίβεια, ανάλογη των Ευρωπαίων. Ο Τράμπ συμμαχεί με τον Πούτιν, αίρει τη απαγόρευση πετρελαίου και αερίου. Και Δεν παύει να οικτίρει τους Ευρωπαίους,. Εμάς δεν μας έφτασε- φταίει και το κεφάλι το δικό μας – η εκδίκηση του Γερμανού Σόϊμπλε- η αδιαφορία της Ευρώπης για τα προβλήματα με την Τουρκία και την κατοχή στην Κύπρο αλλά συντρέξαμε στη σωστή πλευρά της ιστορίας! Πόσα κέρδισε η Τουρκία; Η Αμερική που είναι; Βιώνομε το ναυάγιο της πολιτικής: Η παιδεία , η υγεία σε παρακμή γενικευμένη διαφθορά.

Η ακρίβεια στην καθημερινότητα.

Το αβέβαιο μέλλον για τους νέους και ταυτόχρονα η έπαρση των κρατούντων, η χυδαιότητα του πλούτου, η μείωση της παραγωγικότητας, η απροσχημάτιστη εκμετάλλευση και η παγκόσμια πορεία σε οικολογικό όλεθρο.

Η ειρωνεία: αν η φυσική νοημοσύνη δεν καταφέρνει να μας προφυλάξει από τα λάθη μας, πόσο η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να υποκαταστήσει την ανθρώπινη κρίση. * Ατάκα του Αυλωνίτη στην κωμωδία "Η Ωραία των Αθηνών" 1954 ** Ιστορικός φιλόλογος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους