Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#ΚΙΝΕΖΟΙ ΚΑΙ ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ. ΒΙΟΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Στο ίδιο προάστιο του Παρισιού, δύο κοινότητες ζουν δίπλα δίπλα με εντελώς διαφορετική στάση ζωής.

Οι μεν δουλεύουν σιωπηλά και χτίζουν επιχειρήσεις, οι δε νιώθουν ότι η κοινωνία τους χρωστά.

Ένα ντοκιμαντέρ της DW καταγράφει την τριβή.

Το γερμανικό κανάλι DW παρήγαγε ένα ντοκιμαντέρ για τους μετανάστες στα προάστια του Παρισιού, εστιάζοντας σε δύο ομάδες που ζουν στην ίδια περιοχή.

Από τη μία πλευρά, υπάρχουν περίπου 70.000 Γάλλοι κινεζικής καταγωγής. Στο Aubervilliers, στα βόρεια προάστια του Παρισιού, δημιούργησαν το μεγαλύτερο κέντρο χονδρικής πώλησης ενδυμάτων στην Ευρώπη.

Η ζωή τους είναι απλή: ξυπνούν νωρίς και εργάζονται μέχρι αργά, διευθύνοντας μικρά εργαστήρια, διαχειριζόμενοι τα καταστήματά τους και παραδίδοντας εμπορεύματα.

Επανεπενδύουν τα κέρδη τους στις επιχειρήσεις τους και, αν τα πράγματα δυσκολέψουν, τακτοποιούν τις υποθέσεις τους και προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους.

Συνήθως είναι ήρεμοι και μένουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, σπάνια ζητούν ειδική κρατική βοήθεια και δεν βγαίνουν στους δρόμους για να προκαλέσουν αναταραχές.

Με την πάροδο των ετών, ο αριθμός των οικογενειών που αγόρασαν σπίτια και ανέπτυξαν τις επιχειρήσεις τους έχει αυξηθεί.

Από την άλλη πλευρά, οι κοινότητες μεταναστών από τη Βόρεια Αφρική, που ζουν στην ίδια γειτονιά.

Η οικονομική τους ένταξη στην περιοχή δεν έχει προχωρήσει πολύ.

Όμως, το ντοκιμαντέρ κατέγραψε μια λεπτή αλλαγή στη νοοτροπία, μια προοπτική που αρχίζει να διαδίδεται σιωπηλά, η οποία βλέπει την αυτονομία ως μια μορφή απειλής.

Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του ντοκιμαντέρ, ορισμένοι από όσους αντιμετώπισαν δυσκολίες στην ένταξη τείνουν να θεωρούν τους εαυτούς τους θύματα, νιώθοντας ότι η κοινωνία τους χρωστάει πολλά.

Όταν όμως κοιτάζουν γύρω τους και βλέπουν τους Κινέζους ακριβώς δίπλα τους, η άποψή τους αλλάζει.

Αντί να μάθουν από αυτούς, τους αντιμετωπίζουν ως ανταγωνιστές.

Από πού προέρχεται λοιπόν αυτή η εχθρότητα; Το πιο ξεκάθαρο σημείο τριβής είναι ότι όσο περισσότερο επιτυγχάνουν οι Κινέζοι, τόσο πιο δύσκολο γίνεται πιστευτή η ρητορική του θύματος.

Όλοι ήρθαν από αλλού, αντιμετωπίζοντας τις ίδιες δυσκολίες.

Και οι Κινέζοι, όταν έφτασαν για πρώτη φορά, δεν μιλούσαν γαλλικά και δεν είχαν γνωριμίες στη χώρα.

Επομένως, αν υπάρχει κάποιος που μπορεί να δουλεύει 12 ώρες ή και περισσότερο την ημέρα και να οργανώνει σταδιακά τη ζωή του, γίνεται δύσκολο να συνεχίζεις να επαναλαμβάνεις τη φράση («Δυσκολευόμαστε επειδή ο κόσμος είναι άδικος») και να πείσεις κανέναν να σε πιστέψει.

Αυτός που χτίζει τον εαυτό του με κόπο και χωρίς φασαρία συχνά ενοχλεί όσους έχουν συνηθίσει να κατηγορούν τις περιστάσεις και την κοινωνία, ζώντας με νοοτροπία θύματος.

Και υπάρχει μια άλλη βαθιά διαφορά στην αντίληψη για τον πλούτο.

Πολλοί από όσους απαιτούν βοήθεια βλέπουν τον πλούτο ως μια «πίτα» σταθερού μεγέθους, οι άνθρωποι τη μοιράζουν και αυτό είναι όλο.

Δεν βλέπουν πώς δημιουργήθηκαν αυτά τα καταστήματα, πώς οι ιδιοκτήτες τους μετέφεραν τα εμπορεύματα με τα ίδια τους τα χέρια, κουτί μετά κουτί.

Το μόνο που βλέπουν είναι ότι τα κέρδη από τα κινέζικα καταστήματα προέρχονται εις βάρος τους.

Σε αυτό προστίθεται το γεγονός ότι οι Κινέζοι είναι συνηθισμένοι στην υπομονή και στο να αγνοούν τα προβλήματα.

Αν προκύψει διαφωνία, είναι φυσιολογικό, επιλέγουν να την αφήσουν να περάσει για να διατηρήσουν την ειρήνη.

Και με αυτή την ασυμφωνία στη σκέψη, το ζήτημα μετατρέπεται γρήγορα σε προβλήματα ασφάλειας.

Ληστείες, παρακολουθήσεις και επιθέσεις στο δρόμο επαναλαμβάνονται εναντίον αυτών των ανθρώπων που απλώς θέλουν να ζήσουν ήσυχα και να βγάλουν τα προς το ζην.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους