Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μπορείς να νιώσεις την καρδιά σου να χτυπά, αυτή τη στιγμή, χωρίς να βάλεις το χέρι στο στήθος; Έως και 4 στους 10 ανθρώπους δεν μπορούν.

Η έρευνα δείχνει ότι έως και το 40% των ανθρώπων δεν αντιλαμβάνεται συνειδητά τον χτύπο της καρδιάς του.

Δεν φταίει η καρδιά.

Φταίει ο θόρυβος.

Σε έναν κόσμο που σπάνια επιβραδύνει, λίγοι έχουμε μάθει να ακούμε τι συμβαίνει μέσα μας.

Τον χτύπο της καρδιάς.

Την ανάσα.

Εκείνο το ένστικτο στο στομάχι που ξέρει πριν από εμάς.

Αυτό που νιώθουμε μέσα μας έχει όνομα.

Λέγεται ενδοδεκτικότητα, η ικανότητα του νευρικού συστήματος να ανιχνεύει, να ερμηνεύει και να επεξεργάζεται τα εσωτερικά σήματα και τις αισθήσεις του σώματος.

Πιο απλά, είναι η τέχνη να ακούμε τον εσωτερικό ρυθμό μας.

Και δεν είναι λεπτομέρεια.

Τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι από αυτή τη σύνδεση εξαρτάται το πώς νιώθουμε, καταλαβαίνουμε και διακρίνουμε τα συναισθήματά μας.

Οι ερευνητές τη θεωρούν βασικό πυλώνα της ψυχικής υγείας και τη συνδέουν με σχεδόν κάθε διαταραχή εγκεφάλου και σώματος, από την κατάθλιψη και το PTSD ως την ανορεξία και τον αυτισμό.

Όταν είναι δυνατή, μας βοηθά να διαχειριζόμαστε το άγχος, να χτίζουμε ανθεκτικότητα, να νιώθουμε τους άλλους με ενσυναίσθηση.

Να βρίσκουμε τον ρυθμό μας, όσο κι αν αλλάζει ο κόσμος γύρω και μέσα μας.

Και εδώ μπαίνει ο ήχος.

Ο ήχος μιλάει απευθείας σε αυτές τις εσωτερικές διεργασίες και μπορεί να αλλάξει τους καρδιακούς παλμούς μέσα σε δευτερόλεπτα.

Οι άνθρωποι με υψηλή ενδοδεκτική ευαισθησία, όταν ακούν μουσική που τους συγκινεί, δείχνουν μεγαλύτερη αύξηση στους παλμούς τους.

Την ίδια στιγμή, στον εγκέφαλό τους ενεργοποιείται περισσότερο η πρόσθια νήσος (anterior insula), το κέντρο που «ακούει» το σώμα.

Γιατί το σώμα μας δεν είναι ένα παθητικό δοχείο που απλώς ακούει.

Είναι κι αυτό ένα μουσικό όργανο.

Όταν τα αυτιά μας πιάνουν ένα ηχητικό κύμα, η δόνηση πυροδοτεί μια αλυσιδωτή αντίδραση που αντηχεί σε όλο το σώμα, στους μύες, στο νευρικό σύστημα.

Η μουσική μάς συγκινεί από μέσα προς τα έξω.

Δίνει μορφή σε αισθήσεις που δεν έχουν όνομα, ξεκλειδώνει το συναίσθημα, και γίνεται το στήριγμα που μας φέρνει πιο κοντά στον δικό μας εσωτερικό ρυθμό.

Γι' αυτό, στην επόμενη Παύση, δεν θα σου ζητήσουμε απλώς να ακούσεις μουσική.

Θα σε καλέσουμε, ανάμεσα στους ήχους, στην αφήγηση και στις βαθιές σιωπές, να ακούσεις κάτι που ίσως έχεις καιρό να ακούσεις. Την καρδιά σου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους