Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παραπονιόμαστε ότι η ζωή είναι μικρή, αλλά πόσες φορές ζούμε σαν να έχουμε ανεξάντλητο χρόνο; Αναβάλλουμε μια συνάντηση, μια επιθυμία, μια κουβέντα που θέλουμε να πούμε.

Περιμένουμε να τελειώσουν οι υποχρεώσεις, να λυθούν τα προβλήματα, να βρεθούν περισσότερα χρήματα, να νιώσουμε έτοιμοι.

Κάπως έτσι, η ζωή που θέλουμε να ζήσουμε μεταφέρεται διαρκώς για αργότερα.

Το κάνω κι εγώ.

Πιάνω τον εαυτό μου να περνάει μια ολόκληρη μέρα διεκπεραιώνοντας πράγματα και το βράδυ δυσκολεύομαι να θυμηθώ τι χάρηκα.

Όλα έγιναν, όλα τα πρόλαβα, αλλά εγώ πού ήμουν μέσα σε αυτά; Δεν πιστεύω πως αρκεί να πεις «σκέψου θετικά» για να αλλάξουν όλα.

Ούτε ότι ο άνθρωπος που υποφέρει χρειάζεται κάποιον να του υπενθυμίζει πόσους λόγους έχει να χαμογελά.

Ο πόνος του δεν μικραίνει επειδή κάποιος άλλος περνάει χειρότερα.

Και ορισμένα πρωινά, το να σηκωθείς από το κρεβάτι είναι από μόνο του προσπάθεια.

Υπάρχουν όμως και οι μέρες που τις παραδίδουμε σχεδόν αμαχητί.

Μια στραβή το πρωί γίνεται η εξήγηση για οτιδήποτε ακολουθήσει.

Ένα σχόλιο μας κρατάει θυμωμένους για ώρες.

Κάτι που δεν πήγε όπως θέλαμε σκεπάζει όσα πήγαν καλά.

Εκεί αξίζει να σταθούμε λίγο: πόσο χώρο θα δώσουμε σε αυτό που μας χάλασε τη διάθεση; Δεν εξαρτώνται τα πάντα από εμάς.

Έχουμε όμως περιθώριο να κάνουμε κάτι με τη μέρα που βρίσκεται μπροστά μας.

Να τηλεφωνήσουμε σε έναν άνθρωπο που μας λείπει.

Να βγούμε μια βόλτα χωρίς να κοιτάζουμε συνεχώς το κινητό.

Να καθίσουμε κάπου επειδή μας αρέσει, χωρίς να πρέπει να προκύψει κάτι χρήσιμο.

Να δώσουμε χρόνο σε μια επιθυμία που αντιμετωπίζουμε μονίμως σαν πολυτέλεια.

Και να αναρωτηθούμε αν όσα κυνηγάμε τα θέλουμε πραγματικά.

Γιατί μπορεί να εξαντλείσαι για μια ζωή που φαίνεται ωραία στους άλλους, αλλά εσένα δεν σε χωράει.

Να πετυχαίνεις στόχους και να μη νιώθεις χαρά, επειδή δεν σταμάτησες ποτέ να ρωτήσεις ποιος τους διάλεξε.

Δεν χρειάζεται να αλλάξεις ολόκληρη τη ζωή σου σήμερα.

Δώσε όμως σε κάτι δικό σου μια θέση μέσα της.

Μην το αφήσεις πάλι για όταν περισσέψει χρόνος. Παραπονιόμαστε ότι η ζωή είναι μικρή. Ας προσέξουμε, τουλάχιστον, πόσο συχνά της λέμε «όχι τώρα».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους