Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στις 21 Ιουλίου 1974, στο ύψωμα «ΟΧΙ» της Άσπρης Μούττης, ο ήρωας Χριστάκης Αλεξάνδρου Ιωάννου και ο ήρωας δεκανέας Πανίκος Αδάμου έμειναν στο πολυβολείο τους, ενώ οι συμπολεμιστές τους αποχωρούσαν κάτω από τα πυρά.

Συνέχισαν να βάλλουν, καλύπτοντας την υποχώρησή τους και δίνοντάς τους πολύτιμο χρόνο για να σωθούν.

Το πολυβόλο τους συνέχισε να ακούγεται μέχρι την τελευταία ριπή.

Από εκείνη τη στιγμή, κανείς δεν τους είδε ξανά. Ο Χριστάκης ήταν μόλις 18 χρονών.

Ένας νέος της Παρεκκλησιάς, που με την πράξη του έβαλε τη ζωή των συμπολεμιστών του πάνω από τη δική του.

Η θυσία του είναι μια συγκλονιστική μαρτυρία γενναιότητας, αυταπάρνησης και συντροφικότητας.

Σήμερα, στην Παρεκκλησιά, τελέστηκε δέηση για τον αγνοούμενο ήρωα Χριστάκη Αλεξάνδρου Ιωάννου και αποδόθηκε η οφειλόμενη τιμή στη μνήμη και στη θυσία του.

Είχα την τιμή να είμαι ο κύριος ομιλητής στην εκδήλωση.

Συγκινητική ήταν η παρουσία των συμπολεμιστών του από το 361 Τάγμα Πεζικού, ανθρώπων που έζησαν μαζί του εκείνες τις δραματικές στιγμές και εξακολουθούν να κρατούν ζωντανή τη μνήμη του.

Το 361 Τάγμα Πεζικού πλήρωσε βαρύ τίμημα στην προδομένη άμυνα της Κύπρου.

Η παρουσία σήμερα των συμπολεμιστών του Χριστάκη υπενθύμισε πως η μνήμη δεν μένει μόνο στα ονόματα και στις επετείους αλλά τη διατηρούν ζωντανή οι άνθρωποι που πολέμησαν δίπλα του και συνεχίζουν να καταθέτουν την αλήθεια για όσα έζησαν.

Η τύχη του Χριστάκη παραμένει άγνωστη.

Για την οικογένειά του, όπως και για όλες τις οικογένειες των αγνοουμένων, η αναμονή και η αγωνία συνεχίζονται.

Χρέος μας είναι να μην ξεχνούμε και να συνεχίσουμε να ζητούμε την αλήθεια και τη δικαίωση.

Αιωνία η μνήμη του Χριστάκη Αλεξάνδρου Ιωάννου και του συμπολεμιστή του Πανίκου Αδάμου. Τιμή και δόξα στους προδομένους ήρωες του 361 Τάγματος Πεζικού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους