Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλημέρα μπασκετόφιλοι... Δεν ξέρω πόσοι γνωρίζετε πως το Basketbook "γεννήθηκε" στη Θεσσαλονίκη, αφού οι δημιουργοί του ο Ζώης και ο Χάρης είναι παιδιά της συμπρωτεύουσας όπως και ο Βασίλης.

Δηλαδή, μόνο η αφεντομουτσουνάρα μου είναι χαμουτζίδικη😁. Και η πλειοψηφία των φίλων της σελίδας προέρχεται από τη συμπρωτεύουσα, με πολλούς έχουμε σχεδόν καθημερινή επικοινωνία και αλληλεπίδραση. Η Θεσσαλονίκη και ο πολιούχος της Άγιος Δημήτριος σήμερα γιορτάζουν, αυτή η αθλητική μητρόπολη και πρωτεύουσα του ελληνικού μπάσκετ τη δεκαετία του '80, και τιμώντας τη "Νύμφη του Θερμαϊκού" θεωρώ πως το πιο όμορφο κείμενο είναι του φίλου Ιωακείμ Αραμπατζή (Ιωακείμ Αραμπατζής), δημιουργού και συνδιαχειριστή της εξαιρετικής σελίδας Aris Thessaloniki B.C.Retro, στην οποία δημοσιεύτηκε το κείμενο του για τη γενέτειρα του και από εκεί το πήρα και το αναδημοσιεύω με την άδεια του και τον ευχαριστώ πολύ για αυτή.

Χρόνια πολλά Θεσσαλονίκη... "Χρόνια σου πολλά πατρίδα Σαλονίκη. 114 χρόνια από τότε που ο Οθωμανός στρατηγός Χασάν Ταχσίν Πασάς παρέδωσε την πόλη στον βασιλέα Γεώργιο τον Α’ και ο Ελληνικός στρατός μπήκε θριαμβευτικά στην Θεσσαλονίκη.

Θα μπορούσα ώρες να μιλάω για την πόλη αυτή που τόσο λατρεύω.

Μια πόλη με την οποία ο Α.Σ. Άρης είναι άρρηκτα συνδεδεμένος μαζί της.

Η οικογένεια Βικελίδη με πρώτο τον Κλεάνθη του οποίου το όνομα φέρει το γήπεδο ποδοσφαίρου της ομάδας στην περιοχή Χαριλάου. Ο Δανιήλ Δανελιάν, μέλος της Αρμενικής κοινότητας της κοσμοπολίτικης τότε Θεσσαλονίκης. Κώστας Βελλιάδης, Αλέκος Αλεξιάδης, Νίκος Χριστίδης, Ντίνος Κούης, Ανέστης Πεταλίδης, Γιάννης Ιωαννίδης, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Χάρης Παπαγεωργίου.

Ακόμη και ο «σύγχρονος Δίας», ο Νίκος Γκάλης, αν και γεννήθηκε στις ΗΠΑ με καταγωγή από την Ρόδο, το πεπρωμένο του ήταν να γίνει Θεσσαλονικιός.

Δεν ξεχνάμε τον παγκόσμιο πρωταθλητή του 2005, τον κολυμβητή Άρη Γρηγοριάδη.

Φυσικά υπήρξαν και μεγάλοι Θεσσαλονικείς αθλητές εκτός Άρη. Ο Βασίλης Χατζηπαναγής του Ηρακλή που ήρθε από την Τασκένδη της ΕΣΣΔ και έγινε «καρντάσι» και ο Γεώργιος Ιβάνωφ, ο νούμερο ένα σαμποτέρ της αντίστασης κατά των Ναζί. Οι Γιώργος Κούδας & Σταύρος Σαράφης του ΠΑΟΚ καθώς και ο Μπάνε Πρέλεβιτς που, παρομοίως με τον Γκάλη, αν και Γιουγκοσλάβος η μοίρα του ήθελε να γίνει Θεσσαλονικιός.

Ο «δικός μας», αξέχαστος, Ολυμπιονίκης Αλέξανδρος Νικολαΐδης, η «χρυσή» Βούλα Πατουλίδου και ο Ιωάννης Μελισσανίδης. «Η ΧΑΝΘ έφερε το μπάσκετ στην Ελλάδα το 1919». Όταν μιλάμε για τον αθλητισμό μόνο «φτωχομάνα» δεν είναι, όσο και αν τα φαινόμενα απατούν στην σύγκριση με την Αθήνα και τον Πειραιά.

Τι να πρωτοπεί κανείς για αυτή την πόλη.

Εδώ που μπορείς να πάρεις τον πρωινό σου φραπέ, καφές που πρωτοξεκίνησε εδώ, και να τον συνδυάσεις με κουλούρι Θεσσαλονίκης ή με μια μπουγάτσα που δεν είναι μόνο «αυτή με την κρέμα» αλλά και η άλλη με τυρί, με κιμά και με σπανάκι.

Εδώ που μπορείς να περπατήσεις ανάμεσα στον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον Αριστοτέλη, τον Φίλιππο τον Β’ και τον Αλέξανδρο τον Μέγα πάνω στον Βουκεφάλα.

Τον σπουδαιότερο στρατηλάτη της παγκόσμιας ιστορίας και βασιλέα της μίας και Ελληνικής Μακεδονίας.

Μια πόλη στην οποία μπορείς να αγναντέψεις το Σέιχ Σου από την μία και το βουνό των αρχαίων Θεών από την άλλη.

Εδώ που μπορείς να αντικρίσεις την αντίθεση που υπάρχει ανάμεσα στο σύγχρονο αστικό χάος και τα λαμπρά μνημεία διαφόρων εποχών της ιστορίας: Ο Λευκός Πύργος που έχει υπάρξει φυλακή, κέντρο διαβιβάσεων, σταθμός πρώτης ραδιοφωνικής εκπομπής (1927), εργαστήριο μετεωρολογίας και τελικώς μουσείο. Η Ροτόντα και η Καμάρα που ανεγέρθηκαν στις αρχές του 4ου αιώνα από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Γαλέριο, η Ρωμαϊκή αγορά, η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, η Κόκκινη Εκκλησία, ο ιερός ναός της Αγίας Σοφίας, η Αρμένικη εκκλησία επί της οδού Διαλλέτη όπου εγκαινιάστηκε το «πρόσφατο» 1903 και αρκετά ακόμη «μικρότερα» μνημεία.

Ποιος πέρασε από αυτή την πόλη ως επισκέπτης και δεν επισκέφτηκε τα Κάστρα να θαυμάσει την πόλη και τον Θερμαϊκό από ψηλά; Ποιος πέρασε από την πόλη αυτή ως φοιτητής και δεν έδωσε ραντεβού στην Καμάρα λίγο πάνω από την αγαπημένη μου πλατεία Ναβαρίνου με σκοπό να πάει για βραδινή έξοδο στα Λαδάδικα; Ποιος μόνιμος κάτοικος της πόλης δεν ξεκίνησε έναν περίπατο από το λιμάνι έως το μέγαρο μουσικής για να ξεχαστεί πρόσκαιρα από τα όποια προβλήματα, καταλήγοντας να παίζει μπάσκετ στο Ποσειδώνιο μαζί με αγνώστους με τους οποίους μέσω του ομορφότερου σπορ ανέπτυξε χημεία σαν να τους γνωρίζει χρόνια; Η Θεσσαλονίκη είναι μια σπουδαία πόλη στο κομμάτι της μουσικής.

Από εδώ ξεκίνησαν οι «Ολύμπιανς», οι «Τρύπες», τα «Ξύλινα Σπαθιά» και τα «Μωρά στην φωτιά» που για πολλά χρόνια κυριάρχησαν στο Ελληνικό ροκ.

Από εδώ επίσης ήταν ο Στράτος Διονυσίου που έγραψε το αγαπημένο μου «Σαλονικιός», η μεγάλη κυρία της Ελληνικής μουσικής, η Μαρινέλλα, καθώς και ο Νίκος Παπάζογλου.

Μεγάλες προσωπικότητες επίσης μεγάλωσαν εδώ.

Σαν wannabe πολύγλωσσος τοποθετώ πρώτους τους Κύριλλο και Μεθόδιο, τους δημιουργούς του Σλαβικού αλφαβήτου το οποίο χρησιμοποιούν 250.000.000 άνθρωποι παγκοσμίως.

Και πιο πρόσφατα όμως μπορεί να συναντήσει κανείς μεγάλα πρόσωπα: Γιώργος Ιωάννου, απόφοιτος του τμήματος ιστορίας-αρχαιολογίας του ΑΠΘ που η κύρια ενασχόληση του ήταν η λογοτεχνία και η πεζογραφία.

Μάλιστα στις αρχές των 1980s έκανε το τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ για λογαριασμό της ΕΡΤ «η πρωτεύουσα των προσφύγων» όπου και μας ταξίδεψε σε ρόλο ξεναγού στην Θεσσαλονίκη. Κλείτος Κύρου, μέλος της εθνικής αντίστασης κατά των ναζί και μετέπειτα ποιητής και φωτογράφος της πόλης. Νικόλαος Γερμανός, ο πατέρας της ΔΕΘ καθώς και πολιτικός & ζωολόγος.

Ακόμη και οι «μαύρες στιγμές» της πόλης έχουν κάτι το μυστήριο και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας μας.

Οι σφαγές των Θεσσαλονικέων στον Ιππόδρομο το 390.

Η άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς το 1430.

Η μεγάλη πυρκαγιά του 1917 που έκαψε μεγάλο τμήμα της πόλης και χάρη στον Γάλλο αρχιτέκτονα Ερνέστο Εμπράρ απέκτησε την σημερινή της μορφή.

Η εξάλειψη του Εβραϊκού στοιχείου της πόλης από τους ναζί.

Η δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963.

Ο σεισμός του 1978 που προκάλεσε μεγάλες ζημιές στην «στοιχειωμένη» πλατεία Ιπποδρομίου την ώρα που οι κάτοικοι της πόλης έβλεπαν αγώνα Μουντιάλ.

Ακόμη και η πρωτοφανούς αγριότητας δολοφονία του Άλκη Καμπανού στιγματίζει πλέον την Θεσσαλονίκη.

Μια όμορφη και ιστορική μεγαλούπολη με τα καλά και φυσικά και τα στραβά της όπως κάθε τι στην Ελλάδα.

Όσοι φύγανε από εδώ την λησμονούν.

Όσοι ήρθανε δεν θέλουν να ξαναφύγουν.

Όσοι την επισκεφτήκανε για λίγο εύχονται να επιστρέψουν.

Θεσσαλονίκη μου σε αγαπώ όσο τίποτα και σε θεωρώ την περήφανη πατρίδα μου.

Χρόνια πολλά." "Κανείς δεν μένει χωρίς πατρίδα όσο υπάρχει Θεσσαλονίκη" Νικηφόρος Χούμνος, Βυζαντινός λόγιος του 14ου αιώνα". Antreas Tsemperlidis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους