Βλέπουμε ό,τι θέλουμε να δούμε και η εικόνα που θα σχηματίσουμε επηρεάζεται καταλυτικά από τις ιδεολογικές μας πεποιθήσεις. Αυτό συμβαίνει τώρα και με τα γεγονότα στη Γαλλία: οι μισοί βλέπουν...
Βλέπουμε ό,τι θέλουμε να δούμε και η εικόνα που θα σχηματίσουμε επηρεάζεται καταλυτικά από τις ιδεολογικές μας πεποιθήσεις.
Αυτό συμβαίνει τώρα και με τα γεγονότα στη Γαλλία: οι μισοί βλέπουν ειρηνικούς διαδηλωτές που διαμαρτύρονται για το κόστος ζωής και τις ελλείψεις στα σχολεία, ενώ οι άλλοι μισοί βλέπουν μπαχαλάκηδες, κλεφτρόνια και εγκληματίες μετανάστες.
Αλλά η αδυναμία να δει κανείς αντικειμενικά μια εικόνα και να αντιληφθεί μια πολυσύνθετη πραγματικότητα δεν περιορίζεται στην οπτική αντίληψη.
Οι μισοί βλέπουν τη Γαλλία ως μια κρατικιστική δυστοπία που έχει χάσει κάθε οικονομικό δυναμισμό, χωρίς δυνατότητα για ανάπτυξη και καινοτομία, ενώ οι άλλοι μισοί θεωρούν πως για όλα είναι υπεύθυνες οι «νεοφιλελεύθερες ελίτ» που αδιαφορούν όχι μόνο για την εργατική αλλά και για τη μικρομεσαία τάξη, πνιγμένες στη διαφθορά και τα business deals πίσω από κλειστές πόρτες.
Και οι μεν και οι δε έχουν εν μέρει δίκαιο αλλά τους είναι αδύνατον να δουν την εικόνα ολόκληρη.
Διότι, φαίνεται, ως είδος έχουμε όραση ολίγων μόνο μοιρών και πάντα προς την κατεύθυνση που επιλέγουμε να κοιτάξουμε. Αντιθέτως η ποιότητα της περιφερειακής μας όρασης είναι άθλια.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους