Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΗΘΗΚΑΝ ΟΛΟΥΣ; ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ; Μας δουλεύουν ψιλό γαζί ; Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε μια σειρά από μεγάλες υποθέσεις να έρχονται μαζικά στην επικαιρότητα. Το Χωριάτικο, η Pizza Fan, η υπόθεση των γιατρών στο Κολωνάκι με τις θυρίδες και τα κοσμήματα, οι έρευνες για εκατομμύρια ευρώ και οι εξελίξεις στο ελληνικό μπάσκετ.

Άνθρωποι και επιχειρηματικές δραστηριότητες που σε ορισμένες περιπτώσεις είχαν απασχολήσει τις αρχές και στο παρελθόν βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο.

Επιχειρήσεις λειτουργούσαν επί χρόνια, οικονομικές δραστηριότητες αναπτύσσονταν, περιουσίες συσσωρεύονταν και τώρα αποκαλύπτονται υποθέσεις τεράστιας οικονομικής έκτασης.

Και γεννιέται το αυτονόητο ερώτημα: Πού ήταν τόσα χρόνια οι ελεγκτικοί μηχανισμοί; Τώρα ανακάλυψαν τι συνέβαινε; Στην περίπτωση του Χωριάτικου, ο επιχειρηματίας είχε απασχολήσει τη Δικαιοσύνη ήδη από το 2010. ακόμη και για μαστρωπια και ροζ ιστοσελίδα . Γι'αυτό οφείλουμε να αναρωτηθούμε αν υπήρξε ουσιαστικός έλεγχος των οικονομικών δραστηριοτήτων και των εταιρικών διασυνδέσεων που είχαν τεθεί υπό εξέταση.

Και το ερώτημα δεν περιορίζεται σε μία επιχείρηση.

Ακούγεται ότι θα ακολουθήσουν και άλλες υποθέσεις με ακόμη μεγαλύτερα ποσά.

Θα περιμένουμε να δούμε τι πραγματικά θα αποκαλυφθεί.

Την ίδια στιγμή, όμως, υπάρχει και η άλλη Ελλάδα.

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τις ευρωπαϊκές αγροτικές επιδοτήσεις, τις δικογραφίες, τα πολιτικά πρόσωπα και τις καταγγελίες για παρεμβάσεις.

Τα σπιτάκια ανακύκλωσης, με τις συμβάσεις εκατομμυρίων που ερευνά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Οι καταγγελίες για υδρομετρητές, απευθείας αναθέσεις και δημόσιες συμβάσεις.

Τα ερωτήματα για υπουργούς, υφυπουργούς και πρόσωπα που συνδέονται με ΜΚΟ.

Εδώ γιατί δεν βλέπουμε πάντοτε την ίδια ταχύτητα, την ίδια ένταση και την ίδια ορατή κινητοποίηση; Δεν είναι όλες οι υποθέσεις ίδιες.

Δεν βρίσκονται όλες στο ίδιο στάδιο και δεν μπορεί κάθε καταγγελία να θεωρείται αποδεδειγμένο αδίκημα.

Αλλά αυτό δεν δικαιολογεί ούτε τις καθυστερήσεις ούτε τη σιωπή ούτε την απουσία ουσιαστικής ενημέρωσης για την πορεία των ερευνών.

Όταν πλησιάζει ο εκλογικός ορίζοντας και ξαφνικά πολλαπλασιάζονται οι ειδήσεις για συλλήψεις, κυκλώματα, εκατομμύρια και οικονομικά σκάνδαλα, ο πολίτης δικαιούται να αναρωτηθεί αν παρακολουθεί απλώς την επιτάχυνση ανεξάρτητων ερευνών ή αν ορισμένες αποκαλύψεις αποκτούν και επικοινωνιακή αξία για την κυβέρνηση.

Δεν χρειάζεται να υποθέσουμε ότι όλες οι υποθέσεις συντονίζονται από κάποιο κέντρο.

Αρκεί να θέσουμε το ερώτημα: γιατί ορισμένες υποθέσεις προχωρούν με εντυπωσιακή ταχύτητα, ενώ άλλες που αγγίζουν δημόσιο χρήμα, κυβερνητικές αποφάσεις και πολιτικές ευθύνες παραμένουν επί χρόνια αντικείμενο ερευνών και αντιπαραθέσεων; Γιατί όταν ελέγχεται ένας ιδιώτης, βλέπουμε χειροπέδες και πρωτοσέλιδα, ενώ όταν η υπόθεση αγγίζει τη διαχείριση δημόσιων πόρων, η συζήτηση συχνά εγκλωβίζεται σε επιτροπές, διαδικασίες και αλληλοκατηγορίες; Και το κυριότερο: ποιος ελέγχει εκείνους που είχαν την πολιτική εποπτεία των μηχανισμών που απέτυχαν να εντοπίσουν τις παρατυπίες; Η Δικαιοσύνη δεν πρέπει να λειτουργεί ούτε γρηγορότερα για τους ιδιώτες ούτε βραδύτερα για τους ισχυρούς.

Πρέπει να λειτουργεί με τα ίδια κριτήρια για όλους Δεν ζητάμε να καταδικαστεί κανείς στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Ζητάμε να ερευνηθούν οι υποθέσεις μέχρι τέλους, να αποδοθούν οι ευθύνες όπου υπάρχουν και να μην υπάρχουν πρόσωπα υπεράνω ελέγχου.

Γιατί το πραγματικό σκάνδαλο δεν είναι μόνο τα εκατομμύρια που ενδεχομένως χάθηκαν.

Είναι και το ενδεχόμενο ένα κράτος να γνωρίζει, να καθυστερεί, να μην ελέγχει επαρκώς και τελικά να εμφανίζεται ως σωτήρας όταν αποφασίζει να δράσει.

Και αν πρόκειται πράγματι για μια νέα εποχή ουσιαστικών ελέγχων, ας αποδειχθεί στην πράξη: με διαφάνεια, με πλήρη διερεύνηση ξεκινώντας από τις υποθέσεις των δημόσιων συμβάσεων, με έλεγχο των πολιτικών. ευθυνών και με δημοσιοποίηση της προόδου κάθε υπόθεσης.

Γιατί ο πολίτης δεν ζητά επιλεκτικές χειροπέδες.

Ζητά ισονομία.

Και η ισονομία δεν μπορεί να εξαρτάται από το ποιος βρίσκεται απέναντι από την εξουσία και ποιος βρίσκεται κοντά της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους