Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ. Ο Χριστός θεραπεύει, τις πληγές της ψυχής μας.

Ευαγγελικό ανάγνωσμα: Λουκ. η΄ 26–39 Αγαπητοί μου αδελφοί, Το σημερινό Ιερό Ευαγγέλιο, μας παρουσιάζει μια συγκλονιστική συνάντηση. Ο Χριστός συναντά, έναν άνθρωπο βασανισμένο, από δαιμόνια, που ζούσε απομονωμένος, μακριά από την οικογένειά του, ανάμεσα στα μνήματα.

Οι άνθρωποι τον φοβούνταν.

Κανείς δεν μπορούσε, να τον βοηθήσει.

Όλοι έβλεπαν, έναν άνθρωπο χαμένο. Ο Χριστός, όμως, έβλεπε μια ψυχή, που είχε ανάγκη, από αγάπη, και σωτηρία.

Και με τη θεϊκή Του δύναμη, τον ελευθέρωσε.

Αδελφοί μου, πόσο παρήγορο είναι, αυτό το μήνυμα. Ο Χριστός δεν εγκαταλείπει, ποτέ τον άνθρωπο, όσο κι αν έχει πληγωθεί, όσο κι αν έχει απομακρυνθεί, από κοντά Του.

Και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι, που ζουν δεμένοι, με αόρατες αλυσίδες.

Με την αλυσίδα του εγωισμού, του μίσους, της ζήλιας, της αμαρτίας, και της απελπισίας.

Πόσοι άνθρωποι, χαμογελούν εξωτερικά, αλλά μέσα τους υποφέρουν.

Πόσοι ζουν, ανάμεσα σε πολλούς, αλλά αισθάνονται μόνοι. Ο Χριστός γνωρίζει, τον πόνο κάθε καρδιάς.

Δεν έρχεται, να μας καταδικάσει, αλλά να μας θεραπεύσει.

Εκείνο όμως, που προκαλεί εντύπωση, είναι η στάση, των κατοίκων της περιοχής.

Ενώ είδαν, έναν άνθρωπο να θεραπεύεται, παρακάλεσαν τον Χριστό, να φύγει από κοντά τους.

Αλήθεια, μήπως κάποιες φορές, κάνουμε κι εμείς το ίδιο; Ζητούμε, από τον Χριστό, να μας βοηθήσει, αλλά δυσκολευόμαστε, να αλλάξουμε τη ζωή μας.

Θέλουμε τη συγχώρησή Του, αλλά δεν συγχωρούμε τους άλλους.

Ζητούμε ειρήνη, αλλά κρατούμε μέσα μας, θυμό και πικρία.

Ο θεραπευμένος άνθρωπος, αντίθετα, ήθελε να μείνει κοντά στον Χριστό.

Και ο Κύριος του είπε: Ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου, καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός.

Δηλαδή, γύρισε στο σπίτι σου, και διηγήσου όσα έκανε, για σένα ο Θεός.

Αυτό είναι, και το δικό μας χρέος, αγαπητοί μου.

Να μαρτυρούμε τον Χριστό, όχι μόνο με τα λόγια, αλλά κυρίως με τη ζωή μας.

Με την αγάπη μας, τη συγχώρηση, την ταπείνωση, και τη συμπαράσταση, στον πονεμένο συνάνθρωπό μας.

Αγαπητοί μου αδελφοί, Ας κρατήσουμε σήμερα, ένα μεγάλο δίδαγμα: Κανένας άνθρωπος, δεν είναι χαμένος, στα μάτια του Θεού.

Κανένας πόνος, δεν είναι άγνωστος, στην αγάπη Του.

Καμία πληγωμένη καρδιά, δεν είναι ανάξια, της παρουσίας Του.

Ας μην απομακρύνουμε, λοιπόν, τον Χριστό από τη ζωή μας, όπως έκαναν οι Γαδαρηνοί. Ας Του ανοίξουμε, την καρδιά μας, και ας Τον παρακαλέσουμε: Κύριε, θεράπευσε τις πληγές, της ψυχής μας.

Ελευθέρωσέ μας, από τα πάθη μας.

Χάρισε ειρήνη, στις οικογένειές μας, αγάπη στις καρδιές μας, και δύναμη στις δοκιμασίες μας.

Γιατί όπου, υπάρχει ο Χριστός, υπάρχει ελπίδα.

Όπου υπάρχει η αγάπη Του, κανένα σκοτάδι, δεν μπορεί να νικήσει το φως. Αμήν. Πηγη: Πρωτοπρεσβύτερος π. Δημήτριος Αργύρης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους