Το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται: Οι σβάστικες στον Ωρωπό Πρέβεζας και ο κίνδυνος του εκφασισμού Η εμφάνιση αγκυλωτών σταυρών, συμβόλων άρρηκτα συνδεδεμένων με τον ναζισμό και τα εγκλήματα του...

Πλήρες Κείμενο:

Το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται: Οι σβάστικες στον Ωρωπό Πρέβεζας και ο κίνδυνος του εκφασισμού Η εμφάνιση αγκυλωτών σταυρών, συμβόλων άρρηκτα συνδεδεμένων με τον ναζισμό και τα εγκλήματα του φασισμού, σε σχόλιο στον Ωρωπό Πρέβεζας, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα ασήμαντο περιστατικό ή ως μια απλή πρόκληση. Ο Ωρωπός είναι ένας τόπος βαθιά πληγωμένος.

Με κόσμο που εκτελέστηκε, βρέθηκε στην εξορία, πολέμησε τον φασισμό.. Είναι ένα γεγονός που απαιτεί εγρήγορση, προβληματισμό και ξεκάθαρη στάση απέναντι στην εξοικείωση με τα σύμβολα του μίσους.

Το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται όταν το μίσος παύει να σοκάρει, όταν η ακροδεξιά ρητορική παρουσιάζεται ως κάτι φυσιολογικό και όταν η ανοχή μετατρέπεται σε σιωπή.

Ο φασισμός δεν εμφανίζεται πάντα με τη μορφή που τον γνωρίσαμε μέσα από τις σκοτεινότερες σελίδες της ευρωπαϊκής ιστορίας.

Συχνά επιχειρεί να διεισδύσει στην κοινωνία σταδιακά- μέσα από την απαξίωση της δημοκρατίας, την καλλιέργεια φόβου, την αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων, την περιφρόνηση της διαφορετικότητας και την προσπάθεια να παρουσιαστεί η βία ως αποδεκτό μέσο πολιτικής έκφρασης.

Τα σύμβολά του δεν είναι ουδέτερα.

Η σβάστικα, ειδικά όταν χρησιμοποιείται ως ναζιστικό σύμβολο, παραπέμπει σε ένα καθεστώς που οικοδόμησε την εξουσία του πάνω στον ρατσισμό, στον αντισημιτισμό, στις διώξεις, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στη μαζική εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων. Στην Ελλάδα, παραπέμπει επίσης στην Κατοχή, στις εκτελέσεις, στα ολοκαυτώματα χωριών και στις θυσίες ανθρώπων που αντιστάθηκαν στον ναζισμό.

Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να περιμένουμε να εκδηλωθεί ανοιχτά η βία για να αναγνωρίσουμε τους κινδύνους.

Η ιστορική εμπειρία μάς διδάσκει ότι η υποτίμηση των πρώτων ενδείξεων, η ανοχή στην προπαγάνδα και η αντιμετώπιση του μίσους ως μιας ακόμη «άποψης» μπορούν να δημιουργήσουν χώρο για την ανάπτυξη αυταρχικών και αντιδημοκρατικών αντιλήψεων. Η ΕΛΜΕ, ο σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών, η μαθητική κοινότητα και οι γονείς οφείλουν να τοποθετηθούν, δεν είναι η πρώτη φορά δυστυχώς... Η απάντηση, όμως, δεν είναι ο φόβος. Είναι η δημοκρατική εγρήγορση, η ιστορική μνήμη και η συλλογική δράση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους