Original Post

Πλήρες Κείμενο:

~ > Εἶναι ἀξίωμα ὅτι ἡ δράση προκαλεῖ ἀντίδραση. Εἰδικά δέ ἡ δράση τῶν ἐργατῶν τοῦ ἀμπελώνα τοῦ πνευματικοῦ, πού μέ τόν θεῖο λόγο ἀναγεννοῦν ψυχές καί ἀπό τό καθεστώς τοῦ διαβόλου τίς εἰσάγουν στήν πολιτεία τοῦ Θεοῦ, ἰδιαίτερα ἐνοχλεῖ τόν πονηρό.

Επιστρατεύει, λοιπόν, ὅλες τίς δυνάμεις του γιά νά ἐμποδίσει τήν ἁγία δράση.

Τώρα εἶχε φτάσει ἡ κρίσιμη ὥρα γιά τόν Δημήτριο, τό ζωντανό αὐτό μέλος τῆς μαρτυρικῆς Ἐκκλησίας, τόν διάδοχο τοῦ Παύλου καί μιμητή τοῦ Τιμοθέου.

Κατά τό 303 μ.Χ. ὁ αὐτοκράτορας Μαξιμιανός, ἐπιστρέφοντας ἀπό τά βόρεια Βαλκάνια ὅπου εἶχε νικήσει τούς Γότθους, στάθμευσε προσωρινά στή Θεσσαλονίκη.

Ἡ πόλη, ὅπως συνηθιζόταν τότε, ἑτοιμάστηκε νά πανηγυρίσει τή νίκη του, νά ἐπιτελέσει τό «θρίαμβό» του. ᾿Ανάμεσα στίς ἄλλες ἐκδηλώσεις διοργανώθηκαν καί ἀγῶνες μονομαχίας.

Τό στάδιο βρισκόταν λίγο ψηλότερα ἀπό τήν ἀγορά, ἐκεῖ ὅπου σήμερα ὑψώνεται ὁ ναός τοῦ ἁγίου Δημητρίου.

Τό χῶρο ὅπου εἶναι τό ἱερό βῆμα τοῦ ναοῦ καταλάμβαναν τά ἀποδυτήρια καί τά λουτρά τῶν ἀθλητῶν καί τῶν μονομάχων.

Τίς μέρες τῶν ἀγώνων ἐπίσημα πρόσωπα τῆς πόλης κατήγγειλαν στόν αὐτοκράτορα ὅτι ὁ Δημήτριος εἶναι χριστιανός καί μάλιστα ὅτι διενεργεῖ προσηλυτισμό «κηρύττων τήν εἰς Χριστόν πίστιν». Ο Μαξιμιανός διέταξε νά τόν συλλάβουν.

Πράγματι, ὁ Δημήτριος συνελήφθη ἐπ᾿ αὐτοφώρω νά διδάσκει σ' ἕνα πλῆθος λαοῦ στήν «Καταφυγή» καί ὁδηγήθηκε ἀμέσως στόν αὐτοκράτορα κατά τή στιγμή μάλιστα πού αὐτός ἔμπαινε μέ πομπή στό στάδιο.

Ἡ προσαγωγή τοῦ ἁγίου κατευθείαν στόν αὐτοκράτορα δείχνει ὅτι πράγματι καταγόταν ἀπό ἐπίσημη οἰκογένεια.

Τήν ἐποχή ἐκείνη τό προσφιλέστερο θέαμα ἦταν ἡ μονομαχία.

Ο λαός χωριζόταν σέ παρατάξεις, ἀνάλογα μέ τόν μονομάχο πού θαύμαζε ὁ καθένας.

Οἱ ὀπαδοί τῶν παρατάξεων φανατίζονταν, ὅπως γίνεται καί σήμερα μέ τούς φιλάθλους καί ὀπαδούς τῶν διαφόρων ἀθλητικῶν ὁμάδων.

Ο αὐτοκράτορας ἦταν φανατικός ὀπαδός κάποιου μονομάχου βανδαλικῆς καταγωγῆς, τοῦ Λυαίου, τόν ὁποῖο εἶχε πάντα μαζί του.

Μή θέλοντας ν᾿ ἀναβάλει τόν ἀγώνα ἤ να ἀπουσιάσει, ὁ Μαξιμιανός διέταξε νά φυλακίσουν τόν Δημήτριο προσωρινά στά ἀποδυτήρια τοῦ σταδίου.

Ὁ ἀγώνας ἄρχισε καί ὁ αὐτοκράτορας παραδόθηκε στήν ἀπόλαυσή του.

Ο πολυστεφανωμένος μονομάχος Λυαῖος μπῆκε στό στίβο ἐπιδεικνύοντας αὐτάρεσκα τή δύναμή του.

Ζητοῦσε ἀντίπαλο γιά νά ἀποδείξει στήν πράξη τήν ἱκανότητά του, γιά τήν ὁποία καί ὁ αὐτοκράτορας τόν καμάρωνε.

Προκαλοῦσε ὁποιονδήποτε νά μονομαχήσει μαζί του, ἀλλά κανείς δέν τολμοῦσε.

Καθώς τό κλίμα ἦταν ἠλεκτρισμένο, λόγῳ τῆς φυλάκισης τοῦ Δημητρίου, καί οἱ εἰδωλολάτρες μανιασμένοι ἐκδήλωναν μέ κάθε τρόπο τό μίσος τους ἐναντίον τῶν χριστιανῶν, ὁ Λυαῖος ἄρχισε μέ ἰταμότητα νά βρίζει τούς ὀπαδούς τοῦ Ναζωραίου.

Καταφερόταν προκλητικά ἐναντίον τους.

Στη φυλακή ήταν και ένας νεαρός χριστιανός ο Νέστορας, ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον φοβερό μονομάχο της εποχής Λυαίο.

Ο νεαρός χριστιανός πριν τη μονομαχία επισκέφθηκε τον Δημήτριο και ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του και το αποτέλεσμα ήταν ο Νέστορας να νικήσει το Λυαίο και να προκαλέσει την οργή του αυτοκράτορα.

Διατάχθηκε τότε να θανατωθούν και οι δύο, Νέστορας και Δημήτριος.

Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου ετάφη στον τόπο του μαρτυρίου, ο δε τάφος μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και η προσωνυμία του Μυροβλήτου. ΑΓΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΕ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΠΑΝΤΩΝ ΗΜΩΝ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους