《Κακη Αντιπολίτευση του καναπέ 》 Όταν οι «5-10» που έμειναν εκτός μετατρέπουν την αρνητική κριτική σε μοναδικό τους ρόλο, αδυνατώντας να αποδεχτούν τη νέα πραγματικότητα, αλλά η πόλη προχωρά! Νέοι...

Πλήρες Κείμενο:

《Κακη Αντιπολίτευση του καναπέ 》 Όταν οι «5-10» που έμειναν εκτός μετατρέπουν την αρνητική κριτική σε μοναδικό τους ρόλο, αδυνατώντας να αποδεχτούν τη νέα πραγματικότητα, αλλά η πόλη προχωρά! Νέοι άνθρωποι παίρνουν τη θέση τους και ο κόσμος βλέπει, κρίνει και καταλαβαίνει! Υπάρχει μια πραγματικότητα στη Σπάρτη που πλέον δύσκολα μπορεί να αγνοήσει κανείς.

Η πόλη αλλάζει, τα πρόσωπα ανανεώνονται και μια νέα γενιά ανθρώπων συμμετέχει ενεργά στα κοινά, τόσο στον Δήμο όσο και στην Περιφέρεια και στους τοπικούς φορείς.

Νέοι άνθρωποι, με διαφορετικές διαδρομές, διαφορετικές εμπειρίες και διαφορετικές αφετηρίες.

Άνθρωποι που ο καθένας έχει περάσει τις δικές του εξετάσεις, έχει αντιμετωπίσει τις δικές του δυσκολίες και καλείται καθημερινά να αποδείξει στην πράξη τι μπορεί να προσφέρει.

Και απέναντι σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, υπάρχει μια μικρή ομάδα οι γνωστοί «5-10» που φαίνεται να έχει επιλέξει έναν διαφορετικό δρόμο, την αδιάκοπη αρνητική κριτική.

Όταν η κριτική γίνεται αυτοσκοπός και η άρνηση μετατρέπεται σε καθημερινή συνήθεια, τότε γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: υπάρχει πραγματική πρόταση για το αύριο ή απλώς δυσκολία αποδοχής του σήμερα; Γιατί η αντιπολίτευση είναι απαραίτητη στη δημοκρατία.

Χρειάζεται, όμως, επιχειρήματα, προτάσεις, τεκμηρίωση και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τον τόπο.

Δεν αρκεί να αναζητά κανείς διαρκώς λάθη, να μηδενίζει κάθε προσπάθεια και να αντιμετωπίζει κάθε εξέλιξη με καχυποψία και αρνητισμό! Η κοινωνία δεν περιμένει από κανέναν να συμφωνεί με όλους και με όλα.

Περιμένει, όμως, η διαφωνία να έχει περιεχόμενο και η κριτική να συνοδεύεται από συγκεκριμένες εναλλακτικές προτάσεις.

Και κάπου εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον. Στον Δήμο, στην Περιφέρεια και στους τοπικούς φορείς, νέα πρόσωπα αναλαμβάνουν ρόλους, δοκιμάζονται και διαμορφώνουν τη δική τους πορεία.

Άλλοι έχουν ήδη αποκτήσει εμπειρία, άλλοι βρίσκονται ακόμη στη διαδικασία της διαδρομής τους και όλοι κρίνονται για τις επιλογές και το έργο τους.

Αυτή είναι η φυσιολογική εξέλιξη της δημόσιας ζωής.

Οι θέσεις δεν αποτελούν προσωπική ιδιοκτησία κανενός.

Δεν είναι μόνιμα προνόμια ούτε εγγυημένα αξιώματα.

Η κοινωνία αλλάζει, οι ανάγκες μεταβάλλονται και οι άνθρωποι που συμμετέχουν στα κοινά κρίνονται διαρκώς.

Όταν, λοιπόν, κάποιοι αισθάνονται ότι έχουν χάσει τον παλιό τους ρόλο ή ότι δεν βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο των εξελίξεων, η δεν μπορούν να μπουν σε αυτόν, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η διαρκής αρνητικότητα.

Η δημόσια παρουσία δεν διατηρείται με την ένταση των σχολίων, αλλά με την αξία των προτάσεων και την ουσία της συμμετοχής.

Και ασφαλώς, ο καθένας δικαιούται να ασκεί κριτική.

Το ίδιο δικαιούνται, όμως, και οι πολίτες να αναρωτιούνται αν πίσω από τη συνεχή καταγγελία υπάρχει ουσιαστικό ενδιαφέρον για τη Σπάρτη ή αν η αντιπαράθεση έχει γίνει αυτοσκοπός.

Γιατί άλλο η υπεύθυνη αντιπολίτευση και άλλο η αντιπολίτευση του καναπέ.

Άλλο η διαφωνία με επιχειρήματα και άλλο η ισοπέδωση των πάντων. Η Σπάρτη δεν έχει την πολυτέλεια να αναλώνεται σε προσωπικές αντιπαραθέσεις και ατελείωτους κύκλους αρνητικών σχολίων.

Έχει ανάγκη από ανθρώπους που συμμετέχουν, καταθέτουν ιδέες, αναλαμβάνουν ευθύνες και προσπαθούν να δώσουν λύσεις.

Η νέα γενιά ανθρώπων που συμμετέχει στον Δήμο, στην Περιφέρεια και στους φορείς δεν είναι υπεράνω κριτικής.

Οφείλει να κρίνεται, όπως όλοι.

Το ίδιο, όμως, ισχύει και για εκείνους που επιλέγουν να ασκούν κριτική από απόσταση: η κοινωνία δικαιούται να ζητά από αυτούς συγκεκριμένες προτάσεις, επιχειρήματα και ουσιαστική συμβολή.

Γιατί η πρόοδος δεν σταματά επειδή κάποιοι διαφωνούν.

Και η ανανέωση δεν ακυρώνεται επειδή ορισμένοι δυσκολεύονται να αποδεχτούν ότι τα πράγματα αλλάζουν. Η Σπάρτη προχωρά.

Οι άνθρωποί της δοκιμάζονται, οι επιλογές αξιολογούνται και η δημόσια ζωή συνεχίζεται, με όλες τις δυσκολίες και τις αντιθέσεις της.

Και όσο κάποιοι επιμένουν να επενδύουν μόνο στην αρνητική κριτική, δινουν το δικο τους πραγματικό αγωνα για την πόλη.

Γιατί, τελικά, ο κόσμος βλέπει. Παρακολουθεί. Συγκρίνει.

Και καταλαβαίνει τη διαφορά ανάμεσα σε εκείνους που προσπαθούν να πάνε τον τόπο μπροστά και σε εκείνους που περιορίζονται να σχολιάζουν τις εξελίξεις από την απέξω. Η Σπάρτη έχει ανάγκη από συμμετοχή, δημιουργία και προοπτική. Όχι από μια διαρκή αντιπολίτευση του καναπέ. Σπάρτη on air

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους