Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Ανήκω σε μια χώρα μικρή. Ένα πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα, και το φως του ήλιου.

Είναι μικρός ο τόπος μας, αλλά η παράδοσή του είναι τεράστια και το πράγμα που τη χαρακτηρίζει είναι ότι μας παραδόθηκε χωρίς διακοπή.

Η ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται.» Πρόκειται για απόσπασμα από την ομιλία του Γιώργου Σεφέρη στη Στοκχόλμη, όταν τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Η Σουηδική Ακαδημία είχε ανακοινώσει τη βράβευσή του στις 24 Οκτωβρίου 1963.

Με αυτά τα λόγια ο ποιητής όρισε τον πλούτο της χώρας του.

Τον μέτρησε στον αγώνα, στη θάλασσα και στο φως, και στην ελληνική γλώσσα δεν έπαψε ποτέ της να μιλιέται.. Σήμερα η θάλασσα και ο ήλιος είναι ακόμη τα δώρα μας.

Ζει και η γλώσσα μας, μόνο που η επικαιρότητα που μας σερβίρουν τη βάζει να αναλύει, για βδομάδες ολόκληρες, την κόντρα Βίσση και Καρβέλα και άλλα θέματα ανάλογης σπουδαιότητας.

Όσο για τον «αγώνα», την ώρα που οι λαοί της Ευρώπης βγαίνουν στους δρόμους, η δική μας επικαιρότητα τον αναζητά στα σκάνδαλα του ελληνικού μπάσκετ, και εμείς τα παρακολουθούμε με την προσήλωση που κάποτε φυλάγαμε για την τραγωδία. Ποτέ δεν σταματήσαμε να μιλάμε. Το ερώτημα είναι πότε σταματήσαμε να καταλαβαίνουμε...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους