Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι όροι και προϋποθέσεις για την στοιχειοθέτηση της μομφής της γενοκτονίας από το Ισραήλ δεν συντρέχουν στην περίπτωση του πολέμου στη Γάζα.

Η μομφή της γενοκτονίας, ως το απόλυτο κακό, είναι ηθική και οιονεί θεολογική.

Από τη στιγμή που το Ισραήλ έχει καταταχθή στην κατηγορία των γενοκτόνων δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για πολιτικό διάλογο.

Υπάρχει μόνο ένα Κράτος το οποίο πρέπει να εξαφανισθή από προσώπου της γης.

-------------------------------- Όροι και προϋποθέσεις για την στοιχειοθέτηση της γενοκτονίας, Κανένας όρος δεν πληρούται για να στοιχειοθετηθή αυτό το έγκλημα στην περίπτωση του πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα.

Η «γενοκτονία» κατέστη μία έννοια με «οιονεί θεολογικό φορτίο». Χρησιμοποιείται για να υποδηλώση το απόλυτο κακό.

Η χρήση ενός τέτοιου όρου, όταν η μομφή απευθύνεται κατά του Ισραήλ, δεν είναι ποτέ ουδέτερη.

Ο αντισημιτισμός ουδέποτε εξέλιπε.

Η μνήμη του ολοκαυτώματος τον συνεκράτησε προσωρινά.

Σήμερα, βγαίνει από την ύπνωσή του και απελευθερώνεται και πάλι κάτω από μία νέα ηθική γραμματική.

Πλέον, δεν εμφανίζεται ως μίσος κατά των Εβραίων.

Εμφανίζεται ως ηθική αρετή, ως θεμιτή αγανάκτηση, ως αλληλεγγύη με τα θύματα . Ο θεοκτόνος Εβραίος, ο δηλητηριαστής Εβραίος, ο Εβραίος, δολοφόνος παιδιών, ο συνωμοτών Εβραίος απλώς μεταγλωττίστηκαν στη γλώσσα του σήμερα. ΄Ετσι, το Ισραήλ έγινε πιά το Κράτος-δολοφόνος, το Κράτος-αποικιοκράτης, το Κράτος-ναζί, το κατ’ εξοχήν γενοκτονικό Κράτος.

Αυτό που μέχρι χθές λεγόταν με τη γλώσσα της θεολογίας, του κοινωνικού ζητήματος ή της απειλής από μια φυλή, λέγεται σήμερα σε μια γλώσσα περί αντιρατσισμού, πέρι αντιαποικιοκρατισμού και περί διεθνούς δικαίου.

Εν συνόψει η μομφή της γενοκτονίας προεκτείνει σήμερα, υπό μία εκσυγχρονισμένη μορφή, δύο αρχαία πρόσωπα του αντιιουδαϊσμού: την θεοκτονία και την παιδοκτονία.

Για αιώνες κατηγορούνταν οι Εβραίοι ότι είχαν σκοτώσει τον Χριστό και ότι έχυναν το αίμα των παιδιών.

Η γενοκτονία από το Ισραήλ δεν είναι θεμελιωμένη ούτε νομικά ούτε ιστορικά.

Από τη στιγμή που το Ισραήλ θα καταταχθή στην κατηγορία των γενοκτόνων δεν υπάρχει περιθώριο πλέον για πολιτική συζήτηση: υπάρχει μόνο ένα Κράτος που πρέπει να αφανισθή από προσώπου της γης.

------------------------------------ Παρατίθενται αποσπάσματα μιας συνέντευξης του Joël Kotek στο Le Point, επ’ αφορμή της εκδόσεως την 7η Οκτωβρίου 2026 στις εκδόσεις Hermann, του νέου του βιβλίου με τίτλο «Η γενοκτονία υπό την δοκιμασία της Γάζας.

Δοκίμιο επάνω σε μια ξεστρατισμένη λέξη». Ο Joël Kotek είναι καθηγητής στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών και ιστορικός ειδικός στην Shoah. (https://www.lepoint.fr/societe/le-conflit-a-gaza-ne-remplit-aucun-des-criteres-qui-definissent-un-genocide-WGX6B7GFSRFSJD3W3XYS2UCKJE/ )

------------------------------------- Le Point: Γιατί αρνείσθε να μιλήσετε για γενοκτονία στη Γάζα; Joël Kotek: Διότι σήμερα χρησιμοποιούμε τον όρο «γενοκτονία» ως συνώνυμο της «σφαγής». « Όμως, δεν είναι διόλου το ίδιο πράγμα.

Υπάρχει ένα παγκόσμιο πάθος γι’ αυτή τη λέη.

Όπως το έχει γράψει ο Bernard Bruneteau , καθηγητής της σύγχρονης ιστορίας στο πανεπιστήμιο της Rennes, η γενοκτονία κατέστη ένας όρος με «οιονεί θεολογικό φορτίο»: χρησιμοποιείται για να υποδηλώση το απόλυτο κακό.

Το πρόβλημα που ανακύπτει είναι ότι μία έννοια που θέλει να τα δηλώση όλα φτάνει να μην μπορή να δηλώση τίποτε.

Η σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια που ορίζουν το έγκλημα αυτό. Le Point: Ποια είναι τα κριτήρια αυτά; Joël Kotek: To δίκαιο απαιτεί πέντε: Α) Η φύση της πράξεως: η γενοκτονία είναι μία μαζική ανθρωποκτονία.

Μιλάμε για την φυσική, βιολογική εξόντωση μιας ομάδας και όχι για υλικές καταστροφές. Μετά Β) το θύμα: μία άοπλη ανθρώπινη ομάδα, οριζόμενη ως τέτοια από τον διώκτη της, συχνά με αυθαίρετα φυλετικά κριτήρια. Γ) Τρίτο κριτήριο, το μέγεθος. Η Συνθήκη του 1948 μιλά για την καταστροφή μιας ομάδας εν όλω ή εν μέρει.

Πρέπει, όπως το έλεγε ήδη ο Raphael Lemkin, να μιλάμε για ένα «ουσιώδες μέρος» της ομάδας, τόσο σημαντικό ώστε να απειλή την επιβίωσή του. Δ) Τέταρτο κριτήριο: τα θύματα «στοχοποιούνται ως τέτοια», διότι δηλαδή αποτελούν μέλη της ομάδας, όποια κι’ αν είναι η ηλικία τους ή το φύλο τους. Ε) Πέμπτο κριτήριο, η πρόθεαη.

Είναι το πιο δύσκολο να αποδειχθή: πρέπει να καθίσταται φανερή η ειδική βούληση να καταστραφή η ομάδα.

Πρόκειται για αυτό που οι νομικοί αποκαλούν «ειδικό δόλο». Σήμερα, η λέξη γενοκτονία έχει καταστή ένα φετίχ, ένα τοτέμ, τα οποία επισείουμε για να καταδείξουμε πραγματικότητες οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Le Point: Και η Γάζα δεν πληροί τους παραπάνω όρους; Joël Kotek: Όχι.

Ο πόλεμος που διεξάγεται από το Ισραήλ δεν στοχεύει τον παλαιστινιακό πληθυσμό ως τέτοιον.

Στοχεύει μία οπλισμένη τρομοκρατική ομάδα, την Χαμάς, υπεύθυνη για το γενοκτονικό γεγονός της 7ης Οκτωβρίου. Le Point: Εσείς προσθέτετε (Σ.Μτφρ. στο βιβλίο σας) και ένα έκτο κριτήριο, εκείνο που προκύπτει από την ιστορική ματιά. Joël Kotek: Ναι,και για μένα είναι κεφαλαιώδες: πρόκειται για την απόφαση.

Όταν μία γενοκτονία είναι αποφασισμένη, αυτό το βλέπουμε στους αριθμούς.

Ο πληθυσμός των αόπλων πολιτών εξαφανίζεται σχεδόν αμέσως.

Οι γενοκτονίες είναι σφαγές εν ψυχρώ, συστηματικές, μιας εντάσεως πρωτόγνωρης.

Άπαξ και η απόφαση ελήφθη, ο αριθμός των θυμάτων γνωρίζει μία εκρηκτική εκτόξευση.

Πρόκειται πάντοτε για θύματα χωρίς άμυνα, από την Ναμίμπια έως τη Ρουάντα.

Αντιθέτως, θα έλεγα ότι η 7 Οκτωβρίου είναι εκείνη που θα χαρακτηρίζαμε ως ένα περιστατικό γενοκτονικό.

Η υπογραφή του είναι η θέληση μιας συστηματικής εξόντωσης. Le Point: Όμως, με τον τρόπο αυτόν, δεν είναι σαν να ελαχιστοποιούμε τα βάσανα των Παλαιστινίων; Joël Kotek: Όχι, καθόλου.

Δεν πρόκειται για μία άρνηση της σοβαρότητας των γεγονότων του πολέμου στη Γάζα, ούτε τον πραγματικό πόνο των Παλαιστινίων.

Αλλά πρέπει να αναρωτηθούμε επάνω στην εμμονική χρήση του όρου «γενοκτονία» από τη στιγμή που πρόκειται για το Ισραήλ.

Πράγματι, μία τέτοια μομφή δεν είναι ποτέ ουδέτερη όταν στοχεύη το εβραïκό Κράτος. ……. Ο πόλεμος μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς προσφέρει στις παλαιές αντισημιτικές φαντασιώσεις, τόσο τις αντιδραστικές όσο και τις προοδευτικές, τις χριστιανικές και τις μουσουλμανικές, την ευκαιρία για τον μετασχηματισμό τους μέσα στη γλώσσα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Υπό το κάλυμμα της υπερασπίσεως της Παλαιστίνης, απελευθερώνονται οι εμπάθειες εκείνες οι οποίες επί μακρόν συνεκρατούντο από την μνήμη του Ολοκαυτώματος. ……. Ο αντισημιτισμός δεν είχε εξαφανισθή.

Βρισκόταν εν υπνώσει.

Περίμενε μία νέα ηθική γραμματική για να ξαναγίνη αποδεκτός.

Αυτή η γραμματική ήρθε και υπάρχει πιά. Le Point: Ποια είναι αυτή η γραμματική; Joël Kotek: Ο Εβραίος θεοκτόνος, ο Εβραίος δηλητηριαστής, ο Εβραίος δολοφόνος παιδιών, ο Εβραίος συνωμότης, απλώς μεταφράσθηκαν στην πολιτική γλώσσα του σήμερα.Το Ισραήλ έχει γίνει το Κράτος-δολοφόνος, το Κράτος-αποικιοκράτης, το Κράτος-ναζί, το Κράτος το κατ’εξοχήν γενοκτονικό.

Αυτά που λέγονταν χθές με τη γλώσσα της θεολογίας, του κοινωνικού προβλήματος ή της φυλής, λέγεται σήμερα με τη γλώσσα του αντιρατσισμού, του αντιαποικιοκρατισμού και του διεθνούς δικαίου.

Υπό το πρόσχημα της αλληλεγγύης με τους Παλαιστινίους, η Ευρώπη μιλάει λιγότερο για την Παλαιστίνη και περισσότερο για τον εαυτό της: για τα εγκλήματά της, για τα απωθημένα της και για τα ιστορικά της χρέη. Le Point: Κάνετε λόγο επίσης για «παλαιστινισμό». Joël Kotek: Ναι, είναι ένας όρος του Pierre-André Taguieff.

Δεν είναι ένας όρος που θέλει να δείξη την θεμιτή υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων, αλλά την ιδεολογική και συγκινησιακή ιεροποίηση της υπόθεσής τους.

Ο παλαιστινισμός λειτουργεί σαν μία πολιτική θρησκεία.

Συνεγείρει και ενώνει οργές πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, προσφέρει μία κοινή γλώσσα στις κοινωνικές , πολιτιστικές και ταυτοτικές απογοητεύσεις και ματαιώσεις και πετυχαίνει να συγκολλήση ομάδες που δεν έχουν κανένα μεταξύ τους κοινό γύρω από ένα και μόνο αντικείμενο απορρίψεως: το Ισραήλ.

Η δύναμη του αντισημιτισμού είναι το ότι συμπεριλαμβάνει αντιτιθέμενα μίση. Le Point: Συνδέετε την «γενοκτονία» με το παλαιό «ιεροτελεστικό φόνο». Γιατί; Joël Kotek: Ναι.

Η μομφή της γενοκτονίας προεκτείνει υπό ένα εκσυγχρονισμένο σχήμα δύο αρχαίες μορφές του αντιιουδαϊσμου: την θεοκτονία και την παιδοκτονία.

Για αιώνες ολόκληρες κατηγορούσαμε τους Εβραίους ότι σκότωσαν τον Χριστό και ότι έχυναν ως σπονδή το αίμα των παιδιών των χριστιανών.

Η γλώσσα αλλάζει, αλλά ο συμβολικός μηχανισμός παραμένει ο ίδιος.

Χθές, ο Εβραίος έχυνε το αίμα των χριστιανών.

Σήμερα, το Ισραήλ έρχεται να χύση το αίμα των Παλαιστινίων με πρόθεση την εξολόθρευσή τους.

Κατά την έννοια αυτή η «ετικέτα της γενοκτονίας» λειτουργεί σαν μία σύγχρονη εκδοχή της «ετικέτας του αίματος». Δεν αποδίδεται σήμερα πια στους Εβραίους ένα φαντασιακό ιεροτελεστικό έγκλημα, αλλά το ανώτερο έγκλημα του διεθνούς δικαίου, χωρίς να νοιαζόμαστε εάν υπάρχουν περί αυτού αποδείξεις. Le Point: Εν τέλει, η μομφή αυτή της γενοκτονίας τι επιφέρει; Joël Kotek: Δεν έχει ούτε νομική ούτε ιστορική θεμελίωση.

Ούτε καν αποτελεί εργαλείο ανάλυσης, αλλ’ απλώς και μόνο ένα μέσον απονομιμοποίησης.

Δεν περιγράφει γεγονότα˙ παράγει μια ολική ηθική ετυμηγορία.

Άπαξ και το Ισραήλ καταταχθή στην κατηγορία των γενοκτόνων, δεν μπορεί πια να γίνεται λόγος για πολιτικό διάλογο.

Εκείνο που υπάρχει πια μπροστά μας είναι ένα Κράτος το οποίο πρέπει να αφανισθή από προσώπου της γής.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους