Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα πήρα λίγο χρόνο για μένα. Όχι για να προλάβω κάτι.

Όχι για να οργανώσω το επόμενο.

Όχι για να γίνω πιο παραγωγική.

Για να επιστρέψω λίγο σε μένα.

Να βρεθώ στη θάλασσα.

Να περπατήσω.

Να αναπνεύσω.

Να κοιτάξω τον ορίζοντα.

Να αφήσω λίγο τον θόρυβο να χαμηλώσει και να ακούσω τι υπάρχει από κάτω.

Τι χρειάζομαι αυτή τη στιγμή; Πού είμαι; Τι έχει πραγματικά σημασία για μένα τώρα; Νομίζω ότι μερικές φορές ξεχνάμε πως ο χρόνος που αφιερώνουμε στον εαυτό μας δεν είναι χρόνος «έξω» από τη ζωή μας.

Είναι η ζωή μας.

Το να με φροντίζω.

Το να ξέρω πότε χρειάζομαι να σταματήσω.

Το να δημιουργώ χώρο για όσα με θρέφουν.

Το να επιστρέφω στη φύση, στο σώμα μου, στην ησυχία μου.

Το να μπορώ να ακούσω τη δική μου φωνή πριν ξαναμπώ στον θόρυβο του κόσμου.

Κι όσο περισσότερο δουλεύω με την έννοια του self-leadership, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι η ηγεσία δεν βρίσκεται μόνο στις μεγάλες αποφάσεις, στους στόχους, στη δουλειά ή στις στιγμές που καλούμαστε να «σταθούμε δυνατοί». Βρίσκεται και εδώ.

Στην επιλογή να μη με εγκαταλείπω μέσα σε όλα όσα έχω να κάνω.

Να προσέχω πού πηγαίνουν ο χρόνος μου, η ενέργειά μου, η προσοχή μου.

Να αναγνωρίζω τι είναι αληθινά σημαντικό για μένα — και να του δίνω χώρο στη ζωή μου.

Γιατί ίσως τελικά το να ηγείσαι του εαυτού σου δεν είναι μόνο να ξέρεις πού θέλεις να πας. Είναι και να ξέρεις πότε χρειάζεται να επιστρέψεις σε σένα. Leadership lives here too.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους