Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχω παρατηρήσει ότι αυτοί που βρίζουν πιο πολύ, πιο εμπνευσμένα, πιο αισχρά και χυδαία, πιο αρρωστημένα και πιο μανιακά, είναι οι πιο διακηρυγμένα χριστιανοί.

Ειδικά όταν τολμήσεις να μιλήσεις για υποθέσεις όπως του Αντώνη της Κιβωτού όπου έχει ξεβρακωθεί η υποκρισία, αμέσως σε κατηγορούν ότι "τα παίρνεις για να τα λες", κάτι που εγώ δεν θα σκεφτόμουν καν! Τόσο αδιανόητο τους φαίνεται να μιλάει κάποιος από συνείδηση, ή μήπως τελικα τους βολεύει να σε βγάλουν πληρωμένο, ώστε να μη χρειαστεί να απαντήσουν σε όσα λες; Κηρύττουν αγάπη, αλλά επιστρατεύουν όλο τους το μίσος για να προστατεύσουν έναν δικό τους.

Αντιμετωπίζουν την κριτική σε έναν παπά σαν προσωπική επίθεση στην πίστη τους και αντί να εξετάσουν τη συμπεριφορά του επιτίθενται σε όποιον τη συζητά και αρνούνται πεισματικά να δουν την αλήθεια και η υπεράσπιση του ράσου γίνεται σημαντικότερη από τα ίδια τα παιδιά που έχουν κακοποιηθεί.

Και αυτό προφανώς γιατί αν δεχτούν ότι ένας άνθρωπος που υπερασπίστηκαν μπορεί να τα έβλαψε, θα χρειαστεί να αναμετρηθούν και με τη δική τους κρίση.

Προτιμούν λοιπόν να αμφισβητήσουν τα κίνητρα όσων μιλούν και λένε την (αποδεδειγμένη) αλήθεια παρά τη βεβαιότητα με την οποία πήραν το μέρος του.

Τους είναι πιο εύκολο να πιστέψουν ότι εσύ πληρώνεσαι για να μιλάς, παρά ότι εκείνοι έκαναν λάθος που τον υπερασπίστηκαν.

Και με αυτό τον τρόπο αποφεύγουν και το πιο δύσκολο ερώτημα, που είναι το πώς γίνεται, ενώ επικαλούνται την αγάπη και την προστασία των αδύναμων, να δείχνουν περισσότερη καχυποψία απέναντι στα παιδιά παρά απέναντι στον άνθρωπο που είχε την εξουσία πάνω τους.

Αν κάποιος δεν μπορεί να βρει τον θεό σε ένα παιδί, δεν θα μπορέσει να τον βρει ΠΟΥΘΕΝΑ. Αυτά!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους