Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γράφει ο Apostolis Beratis Προς τον υπουργό υγείας( Σπυρίδων Άδωνις Γεωργιάδης ) το «δεν είσαι σερβιτόρος» μπορεί να το είπατε για να μειώσετε τον συνομιλητή σας.

Τελικά, όμως, μειώσατε κάτι πολύ μεγαλύτερο: την ίδια την αξία της δουλειάς και των ανθρώπων που την κάνουν.

Να σας θυμίσω κάτι που ίσως ξεχνάτε μέσα στα υπουργικά γραφεία; Ο σερβιτόρος σηκώνεται κάθε μέρα για να δουλέψει.

Ο σερβιτόρος πληρώνει λογαριασμούς.

Ο σερβιτόρος πληρώνει φόρους.

Ο σερβιτόρος μεγαλώνει παιδιά.

Ο σερβιτόρος κρατάει οικογένειες και ολόκληρους κλάδους της οικονομίας όρθιους.

Και πάνω απ’ όλα, ο σερβιτόρος δεν χρειάζεται υπουργικό αξίωμα για να έχει αξιοπρέπεια.

Εσείς, αντίθετα, θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι η θέση του υπουργού είναι προσωρινή.

Η δουλειά, ο μόχθος και η αξιοπρέπεια των ανθρώπων είναι αυτά που μένουν.

Έχω δουλέψει στην εστίαση.

Έχω δουλέψει με τα χέρια μου.

Έχω κρατήσει επιχείρηση και έχω πληρώσει προσωπικό, ενοίκια, φόρους και υποχρεώσεις.

Ξέρω πολύ καλά τι σημαίνει να δουλεύεις για να βγει ο μήνας — όχι από θεωρία και όχι από ένα υπουργικό γραφείο.

Γι’ αυτό, την επόμενη φορά που θα θελήσετε να απαξιώσετε κάποιον, διαλέξτε καλύτερα τις λέξεις σας.

Γιατί το πρόβλημα δεν είναι αν κάποιος είναι σερβιτόρος.

Το πρόβλημα είναι όταν ένας πολιτικός ξεχνάει ότι χωρίς αυτούς τους «σερβιτόρους», τους εργάτες, τους υπαλλήλους, τους επαγγελματίες και όλους τους ανθρώπους που δουλεύουν καθημερινά, κανένα υπουργικό γραφείο δεν θα είχε λόγο ύπαρξης.

Και κάτι τελευταίο: Μην μπερδεύετε την υπουργική καρέκλα με την κοινωνική ανωτερότητα.

Η καρέκλα σας είναι δανεική. Η δουλειά μας είναι πραγματική. Και η αξιοπρέπειά μας δεν σας ανήκει για να την υποτιμάτε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους