Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα το μεσημέρι παρουσιάζεται το βιβλίο του Σωτήρη Γουνελά "Για τον Χρήστο Γιανναρά". Στην εκδήλωση αυτή δεν θα πάω, για να μην τσακωθώ και την χαλάσω.

Θα κάτσω σπιτι μου και θα απορώ με το γαϊδουρινο θράσος ορισμένων ανθρώπων, εν προκειμένου με τον "σκάρτο", όπως τον αποκαλούσε ο πατέρας μου, Κώστα Κουτσουρέλη, που αφού του φέρθηκε με τον πιο προσβλητικό και τολμώ να πω χυδαίο τρόπο, τολμάει σήμερα να παρουσιάζεται ως ομιλητής σε εκδήλωση για το έργο του Γιανναρά.

Τι να τα κάνεις τα γράμματα και την ποίηση όταν είσαι τόσο βαθιά χαλασμένος; Κι εξηγούμαι.

Ο πατέρας μου ονειρευόταν όλη του τη ζωή να μπορέσει να στηθεί μια σειρά ελληνικών δοκιμίων σε καλό εκδοτικό οίκο του εξωτερικού, προκειμένου να μπορέσει να γίνει αντιληπτό το σύγχρονο πρίσωπο της Ελλάδας.

Σε αυτή τη σειρά θα συμπεριλαμβάνονταν, πάνω κάτω, δοκίμια των συγγραφέων που ο ίδιος φιλοξένησε στο βιβλίο του "Αλφαβητάρι του Νεοέλληνα". Οι πολλές ατελέσφορες προσπάθειες δεν τον είχαν πτοήσει.

Κυνηγούσε συνεχώς κάθε ευκαιρία προκειμένου να προτείνει το εκδοτικό αυτό πρόγραμμα, το οποίο σε άλλε χώρες χρηματοδοτείται από το κράτος.

Είχε αποτανθεί σε όλους σχεδόν τους ιδιώτες μαικήνες του πολιτισμού στη χώρα μας και σε όλους τους ξένους έκδότες με τους οποίους είχε επαφή.

Θεωρούσε αδιανόητο να μην κυκλοφορούν όλα τα δοκίμια του Σεφέρη, του Ελύτη, του Εγγονόπουλου, του Λορεντζάτου, του Βακαλόπουλου κ.α. στα αγγλικά ή τα γαλλικά.

Κάποια στιγμή βρήκε θετική ανταπόκριση από τον πρόεδρο του μεγάλου γερμανικού πανεπιστημίου, του οποίου ήταν ο ίδιος υπότροφος, της Humboldt, ο οποίος εδειξε ενδιαφέρον για την έκδοση μιας τέτοιας σειράς από τις εκδόσεις του πανεπιστημίου.

Καθώς ο πατέρας μου είχε περάσει τα ογδόντα και δεν είχε πλέον τις αντοχές, παρακάλεσε τον Κουτσουρέλη, ως γερμανομαθή και υποτίθεται φίλο, να μεταβεί στη Γερμανία και να συναντήσει τον πρόεδρο της Humboldt, με όλα τα έξοδα πληρωμένα. (Μια φίλη Ελληνίδα, παντρεμένη με Γερμανό, αναλάμβανε όλα τα έξοδα του ταξιδιού, προκειμένου να ευοδωθεί ένα τέτοιο εγχείρημα). Ο πολύς κ. Κουτσουρέλης απεδείχθει Κουτσουρελάκης (όπως είναι και το κανονικό του όνομα). Ούτε λίγο, ούτε πολύ, στον πρόεδρο της Humboldt Univeristat, ότι αυτά ήταν γεροντικές ανοησίες ενός ξεκούτη πρώην καθηγητή και πως αν είχε νόημα να εδοθεί κάτι που θα παρουσιάζε το πρόσωπο της σύγχρονης Ελλάδας θα ήταν μια σειρά με τις ποιητικές συλλογές του ιδίου και μερικών διαλεχτών του φίλων.

Ο πρόεδρος, όχι απλώς προσεβλήθη βαθιά, αλλά παραπονέθηκε στον πατέρα μου που του έστειλε έναν τέτοιο προπετή και ανάγωγο να συζητήσει μαζί του.

Όπως είναι φυσικό μετά από αυτό το φιάσκο, το σχέδιο εγκαταλείφθηκε.

Όταν ο πατέρας μου έψαξε να βρει τον Κουτσουρέλη για να ζητήσει εξηγήσεις, το χυδαίο αυτό ανθρωπάριο, κρυβόταν.

Και για ευχαριστώ για το τζάμπα ταξίδι και την εμπιστοσύνη, έγραψε λίγο αργότερα έναν βρομερό λίβελο εναντίον του πατέρα μου, αναπαράγωντας όλες τις συνήθεις συκωφαντίες εναντίον του.

Τότε ήταν που ο πατέρας μου, που είχε φιλοξενήσει στο σπίτι του τον Κουτσουρελάκη και του είχε εμπιστευτεί μετά από χίλιες υποσχέσεις, το όραμά του, ομολόγησε πικραμένος ότι ξεγελάστηκε από έναν σκάρτο τελικά άνθρωπο.

Εγώ δεν τον θεωρώ απλώς σκάρτο, αλλά βαθιά χυδαίο και βαθιά χαλασμένο υποκείμενο, της χειρότερης υποστάθμης.

Γνωρίζοντας τα συμβάντα, αλλά και την γνωμη μου για κείνον, εμφανίζεται σήμερα ως παρουσιαστής του βιβλίου του Γουνελά και κριτής, οπωσδήποτε, του πατέρα μου. Πως ονομάζει κανείς τέτοια αδίστακτά υποκείμενά; Εγώ τα λέω καθάρματα κι αποφεύγω κάθε συναναστροφή μαζί τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους