Στις 23 Οκτωβρίου 1925, γεννήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις. Ένας σπουδαίος δημιουργός, ένας βαθιά πολιτικός άνθρωπος, που δεν δίστασε ποτέ να υπερασπιστεί τις ιδέες του, ακόμη κι όταν αυτές ενοχλούσαν. Το...
Στις 23 Οκτωβρίου 1925, γεννήθηκε ο Μάνος Χατζιδάκις. Ένας σπουδαίος δημιουργός, ένας βαθιά πολιτικός άνθρωπος, που δεν δίστασε ποτέ να υπερασπιστεί τις ιδέες του, ακόμη κι όταν αυτές ενοχλούσαν.
Το 1955, ο Βασίλης Βασιλικός τον ρώτησε γιατί ήταν με τη Δεξιά.
Η απάντησή του ήταν χαρακτηριστική: «Διότι οι δεξιοί σού επιτρέπουν και να μην είσαι μαζί τους». Για τον Χατζιδάκι, η φιλελεύθερη σκέψη δεν σήμαινε άκριτη συμφωνία.
Σήμαινε ελευθερία, διάλογο, αντίλογο και, πάνω απ’ όλα, το δικαίωμα να σκέφτεσαι διαφορετικά.
Άλλωστε, δεν χαριζόταν ούτε στη δική του παράταξη.
Εξίσου επίκαιρη είναι μια άλλη σκέψη του, την οποία έχει μεταφέρει ο Σταύρος Μπένος: «Η πολιτική και ο πολιτισμός έχουν δυο μεγάλους εχθρούς: τον λαϊκισμό και τον ελιτισμό». Για τον Χατζιδάκι, η γνώση και ο πολιτισμός δεν ήταν προνόμιο των λίγων.
Ο ελιτισμός αρχίζει εκεί όπου η διαφορετική άποψη αντιμετωπίζεται με περιφρόνηση.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος στάθηκε με τόλμη απέναντι στον αυριανισμό, καταγγέλλοντας δημόσια τη χυδαιότητα, τον λαϊκισμό και τις προσωπικές επιθέσεις που δηλητηρίαζαν τον δημόσιο διάλογο.
Το έκανε γνωρίζοντας πως θα γινόταν και ο ίδιος στόχος.
Γιατί για εκείνον η αξιοπρέπεια δεν ήταν διαπραγματεύσιμη. 101 χρόνια από τη γέννησή του, ο Μάνος Χατζιδάκις, μαζί με τις μελωδίες που αγαπήσαμε, μας έμαθε πως η ελευθερία της σκέψης, η ευγένεια και η αξιοπρέπεια μπορούν να συνυπάρχουν... Πίστη Κρυσταλλίδου Manos Hatzidakis was born on October 23, 1925.
He was a great creative artist and a profoundly political individual who never hesitated to defend his ideas, even when they caused discomfort.
In 1955, Vassilis Vassilikos asked him why he aligned himself with the Right.
His response was characteristic: "Because those on the Right allow you the option of not being with them." For Hatzidakis, liberal thought did not imply uncritical agreement.
It meant freedom, dialogue, the exchange of opposing views, and above all, the right to think differently.
Moreover, he did not spare even his own political side.
Another of his observations, recounted by Stavros Benos, remains equally relevant today: "Politics and culture have two great enemies: populism and elitism." For Hadjidakis, knowledge and culture were not the privilege of the few.
Elitism begins the moment a dissenting view is met with contempt.
It is no coincidence that he took a bold stand against *Avrianismos*, publicly denouncing the vulgarity, populism, and personal attacks that were poisoning public discourse.
He did so, fully aware that he, too, would become a target.
Because, for him, dignity was not up for negotiation. 101 years since his birth, Manos Hadjidakis, along with the melodies we have come to love, taught us that freedom of thought, kindness, and dignity can coexist... Pisti Krystallidou
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους