Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το έφερε το ταχυδρομείο και καθώς τυγχάνω η 29η φωνή του βιβλίου πολύ το χάρηκα.

Και χρωστάω ένα ζεστό ευχαριστώ στη Μαριάννα Τζιαντζή που μου πρότεινε να συμμετέχω στην συλλογική έκδοση, παιδί της Νομικής και με πείσμα να μιλάω γι' αυτήν.

Νομίζω πως η γενική πρόβα, και μάλιστα εις διπλούν, της λάμψης του Πολυτεχνείου ήταν οι δυο καταλήψεις της Νομικής.

Το βιβλίο είναι αναπάντεχα (;) όμορφο, αξιόλογο, αξιοδιάβαστο: δεν είναι λιβανιστήρι στη νιότη μας, αντιθέτως ανοίγει σαν βεντάλια και απλώνεται σε πολλά θέματα, πολλά βιωματικά, κάποια με πόνο και μυστικά, κάποια με χιούμορ! Σε κρατάει άγρυπνο, με κράτησε όλη τη νύχτα, και ακριβώς όπως ο Β. Καραμανωλάκης, ιστορικός, ΕΚΠΑ, γράφει στον πρόλογο η μνήμη δεν είναι ένα αρχείο μέσα στο οποίο διατηρούνται αναλλοίωτες οι εικόνες του παρελθόντος... είναι μια ενεργή διαδικασία επιλογής, αποσιώπησης και επανερμηνείας άρχισα να σημειώνω σε κάθε χωριστή ιστορία τι μου θύμιζε - τα πρόσωπα, τις μέρες, τις διαδρομές, τα κτίρια όλων των ημερών που έζησα στην Αθήνα, (φθινόπωρο 1971 πρωτοετής μέχρι άνοιξη του 1977 - όλο το μέστωμα της δικτατορίας και τη χαρά, την ανάταση της πρώτης πρώτης μεταπολίτευσης), ( ξέρει κανείς τί έχει γίνει το γλυπτό της κόρης μπροστά στο κτίριο Γκίνη;). Και πιο πολύ και επώδυνα αυτούς και αυτές που δεν είναι πια ανάμεσά μας.

Να το αγκαλιάσετε το βιβλίο, παίδες και παιδίσκες όλων των ηλικιών, άλλωστε δουλειά όλων εθελοντική με τα έσοδα των πωλήσεων να προσφέρονται όλα στον Σύνδεσμο Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967 - 1974. Evi Tzanetti τι μου θύμισες Αρτέμης Ψαρομήλιγκος..19 κλειδιά σπιτιών, δεν κάνω λάθος! Zela Fikoura να θυμηθείς το Κουκουνάκη και το σπίτι στο Νέο Κόσμο, Γιώργος Χ. Θεοχάρης πόσα έμαθα για σένα... Σας ευχαριστώ όλες και όλους, μόνο μια φορά, μια Παρασκευή σας είδα... Vangelis Karamanolakis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους