Του Περικλή Νεάρχου πρώην Πρέσβη Η ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟ - ΛΙΒΥΚΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΥΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟYΛΙΟ >>Τελικά, η Ελλάδα απέτυχε να αποτρέψει την επέκταση και στην Ανατολική Λιβύη της Τουρκικής...

Πλήρες Κείμενο:

Του Περικλή Νεάρχου πρώην Πρέσβη Η ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟ - ΛΙΒΥΚΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΥΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟYΛΙΟ >>Τελικά, η Ελλάδα απέτυχε να αποτρέψει την επέκταση και στην Ανατολική Λιβύη της Τουρκικής επιρροής, παρά τον ανταγωνισμό της με τη Δυτική, που ελεγχόταν ήδη από την Άγκυρα. Το ΕΛΙΑΜΕΠ, που ελέγχει τη θέση του συμβούλου Εθνικής ασφαλείας στην Κυβέρνηση ,απεφάνθη ότι δεν έπρεπε η Ελλάδα ν' ανταποκριθεί στις επίμονες εκκλήσεις του στρατάρχη Χαφτάρ, που ζητούσε στήριξη από την Ελλάδα , γιατί δήθεν η εξουσία του ήταν σε αποδρομή και σύντομα θα έφευγε από το προσκήνιο .Η θεώρηση αυτή δεν άλλαξε ούτε από το γεγονός ότι οι πιο στενοί συνεργάτες του ήταν αξιωματικοί που είχαν σπουδάσει σε Ελληνικές Στρατιωτικές Σχολές και ήταν ευνοϊκά διακείμενοι προς την Ελλάδα.

Ο υπουργός Εξωτερικών καλλιεργούσε την εντύπωση ότι , παρά τις διαφωνίες με την Τουρκοκρατούμενη και αμφιλεγόμενη Κυβέρνηση της Τριπόλεως στη Δυτική Λιβύη, τα πράγματα δεν ήταν ασάλευτα.

Υπήρχαν δίαυλοι επικοινωνίας και διεξάγονταν συνομιλίες, που παρείχαν ελπίδα για κάποια πρόοδο στο θέμα της οριοθετήσεως της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Λιβύης. Η Δυτική Λιβύη παρέσυρε την Ελλάδα σε ψευδοσυνομιλίες για ν' αποστρέψει την προσοχή της από την Ανατολική Λιβύη και να επιτρέψει στην Άγκυρα να την προσεγγίσει , με υποσχέσεις για επανενοποίηση της Λιβύης, υπό την ηγεσία του υιού Χάφταρ.

Στο πλαίσιο αυτό, η Άγκυρα, με τη συνεργασία άλλων φιλικών της χωρών, έπεισε την ηγεσία της Ανατολικής Λιβύης ν' ανατρέψει τον διαφωνούντα Πρόεδρο του Κοινοβουλίου και να φέρει στη θέση του έναν άλλο, που θα ήταν πρόθυμος να διεκπεραιώσει την επικύρωση.

Κατέβαλε μάλιστα κάθε προσπάθεια να το επιτύχει λίγο πριν την πόντιση του καλωδίου, ώστε να το επισείσει ως επιτυχία και ως απόδειξη της νομιμότητας του Τουρκο - Λιβυκού μνημονίου.

Η επικύρωση του μνημονίου δεν αλλάζει σε τίποτε τον παράνομο και ανυπόστατο χαρακτήρα του από πλευράς διεθνούς δικαίου.

Τουρκία και Λιβύη δεν έχουν παρακείμενες η αντικείμενες ακτές και αυτό δεν αλλάζει με τους αυθαίρετους ισχυρισμούς της Άγκυρας ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.

Η επικύρωση επομένως του μνημονίου δεν αλλάζει οτιδήποτε σε ό,τι αφορά τα νομικά δεδομένα.

Ήδη η Ευρωπαϊκή Ένωση απέρριψε ως ανυπόστατη την επικύρωση , γιατί έρχεται σε αντίθεση με το διεθνές θαλάσσιο δίκαιο.

Είναι σαφής επίσης η θέση των γειτονικών χωρών, της Αιγύπτου, της Ιταλίας , του Ισραήλ, που θεωρούν ως αυθαίρετη πράξη το Τουρκο - Λιβυκό μνημόνιο, το οποίο σημειωτέον παραβιάζει και την ήδη οριοθετημένη ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου.

Το πλεονέκτημα που εξασφαλίζει η Τουρκία είναι η γεωστρατηγική παρουσία και στην Ανατολική Λιβύη και ο πολιτικός έλεγχος της τελευταίας, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει: παρουσία , νότια της Κρήτης , του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού και της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας,, δημιουργία προβλημάτων στην Ελλάδα για τη μη εκμετάλλευση των ενεργειακών της πόρων νότια της Κρήτης, χειραγώγηση της πολιτικής της Λιβύης, εκμετάλλευση από Τουρκικές εταιρίες των τεράστιων κοιτασμάτων της Λιβύης, υβριδικός πόλεμος κατά της Ελλάδος με τη λαθρομετανάστευση. Η Ελλάδα δεν έχει πλέον καμιά δικαιολογία για συνεχή αναβολή στην άσκηση των δικαιωμάτων της και απραξία.

Πρέπει να προχωρήσει άμεσα στην επέκταση των χωρικών της υδάτων σε 12 μίλια, περιμετρικά της Κρήτης, και στην ανακήρυξη ΑΟΖ , με αναφορά τη μέση γραμμή, μέχρι την κατάληξη σε οριστική συμφωνία με τη Λιβύη .Μπορεί επίσης να δημιουργήσει συνορεύουσα ζώνη μέχρι 24 μίλια , όπως έχει δικαίωμα από το διεθνές θαλάσσιο δίκαιο, για τον έλεγχο της λαθρομεταναστεύσεως και την προστασία των Ελληνικών αλιευτικών δικαιωμάτων.

Στο διπλωματικό επίπεδο, η Κυβέρνηση πρέπει να κινητοποιηθεί, κατά πρώτο λόγο , στο Ευρωπαϊκό επίπεδο, για την όσο το δυνατόν αυστηρότερη καταδίκη των προσπαθειών της Άγκυρας και της Λιβύης να επιβάλουν το παράνομο και αυθαίρετο μνημόνιο.

Στο πνεύμα αυτό , πρέπει να ζητηθούν επίσης κυρώσεις και να μπλοκαρισθούν χρηματοδοτήσεις προς τις δύο χώρες.

Ένα άλλο κρίσιμο πεδίο είναι ο συντονισμός δράσεως μεταξύ των χωρών που θίγονται από το μνημόνιο και την προκλητική γεωστρατηγική εγκατάσταση της Τουρκίας στη Λιβύη.

Είναι απαραίτητη η κοινή δράση για τη ντε φάκτο κατάργηση του Τουρκο - Λιβυκού μνημονίου και την ανάσχεση στη Λιβύη του Τουρκικού επεκτατισμού και αναθεωρητισμού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους