Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χαίρετε και καλό Σαββατοκύριακο, Άρθρο στην Political.gr για τον «εκφυλισμό» του εθνικού Κοινοβουλίου.

Αναλυτικά, «Ο κανιβαλισμός των θεσμών και το αλαλούμ των οφιτσίων Το εθνικό μας Κοινοβούλιο βιώνει μια πρωτοφανή περίοδο απαξίωσης, με τη λαϊκή ετυμηγορία να μετατρέπεται σε ένα διαρκές αντικείμενο συναλλαγής και προσωπικών στρατηγικών.

Αυτός ο θεσμικός κανιβαλισμός, που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια των εμβροντημένων πολιτών, έχει σαφή αφετηρία και έναν άτυπο ενορχηστρωτή, ο οποίος και ο ίδιος είχε φροντίσει να παραιτηθεί από τη Βουλή: τον Αλέξη Τσίπρα.

Η διάλυση του πολιτικού χώρου που κάποτε κυβέρνησε τη χώρα έχει λάβει διαστάσεις παρωδίας, συμπαρασύροντας το κύρος της ίδιας της Βουλής και μετατρέποντας τις έδρες σε ανταλλάξιμα προϊόντα για την εξασφάλιση πολιτικών οφιτσίων.

Η αριθμητική της αποσύνθεσης μιλά από μόνη της.

Έως σήμερα, έχουν καταγραφεί συνολικά 37 – χωρίς να υπλογιστούν οι επιλαχόντες που είχαν την ευθιξία να δεχθούν τις έδρες - αποχωρήσεις βουλευτών που εξελέγησαν με τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στις τελευταίες εθνικές εκλογές.

Μέσα σε αυτό το διάστημα, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης διασπάστηκε επανειλημμένα, αριθμώντας πλέον μόλις 11 βουλευτές.

Κατάφερε το ιστορικό παράδοξο να εκλέξει τρεις διαφορετικούς προέδρους, με τους δύο πρώτους - τον Στέφανο Κασσελάκη και τον Σωκράτη Φάμελλο - να βρίσκονται ήδη στα πολιτικά αζήτητα.

Σαν να μην έφτανε αυτό το χάος, τα τελευταία εικοσιτετράωρα γινόμαστε μάρτυρες ενός νέου κοινοβουλευτικού αλαλούμ, με πρωταγωνιστές πρόσωπα που ενσαρκώνουν τον απόλυτο πολιτικό καιροσκοπισμό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της κατάπτωσης αποτελεί η περίπτωση της πλέον βουλευτού του ΠαΣοΚ Αν. Αττικής, Μυρτώς Κοροβέση.

Σε διάστημα μόλις τριών ετών και σε ηλικία μόλις 28 ετών, η συγκεκριμένη πολιτικός έχει καταφέρει να αλλάξει τρία κόμματα.

Έχει μεταπηδήσει από τις αυτοδιοικητικές κάλπες στις ευρωεκλογές και τώρα στα έδρανα της Βουλής, επιδεικνύοντας μια αξιοθαύμαστη ευελιξία, η οποία όμως στερείται οποιουδήποτε ιδεολογικού βάθους.

Όταν η πολιτική σταδιοδρομία αντιμετωπίζεται ως ένα κυνικό κυνήγι καρέκλας και προβολής πριν καν συμπληρωθούν τα πρώτα παραγωγικά χρόνια, τότε το μήνυμα που εκπέμπεται στη νέα γενιά είναι βαθιά νοσηρό.

Στην αντίπερα όχθη του παραλόγου, η ξαφνική παραίτηση του Διονύση Καλαματιανού από το βουλευτικό αξίωμα προκαλεί έντονα ερωτηματικά.

Ο κ. Καλαματιανός, ακολουθώντας το παράδειγμα και άλλων στελεχών (όπως η Έφη Αχτσιόγλου), οδηγήθηκε στην έξοδο όχι λόγω κάποιας ξαφνικής ευαισθησίας, αλλά γιατί έτσι επιτάσσει ο σχεδιασμός του «μεγάλου αρχηγού» Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος κινεί τα νήματα στο παρασκήνιο για τη δημιουργία του νέου του φορέα.

Το ερώτημα όμως παραμένει αμείλικτο: Γιατί όλοι αυτοί οι βουλευτές δεν επέστρεψαν τις έδρες τους στον ΣΥΡΙΖΑ όταν ανεξαρτητοποιήθηκαν και διαφώνησαν, αλλά επέλεξαν να τις κρατήσουν ως λάφυρο; Γιατί θυμήθηκαν την πολιτική ηθική τώρα, εργαλειοποιώντας το βουλευτικό αξίωμα ανάλογα με τις ανάγκες του εσωκομματικού τους rebranding; Αυτές οι μεθοδεύσεις αποτελούν μια ξεκάθαρη προσβολή προς τους ψηφοφόρους που προσήλθαν στις κάλπες. Η Βουλή δεν είναι ιδιωτικό real estate για να μεταβιβάζονται οι έδρες κατά το δοκούν, ούτε πεδίο για να ικανοποιούνται οι εμμονές και οι ρεβανσισμοί των ηττημένων της ιστορίας.

Αυτός ο διαρκής ευτελισμός των θεσμών απομακρύνει τους πολίτες από την πολιτική, ενισχύει τον κυνισμό και αφήνει την κοινωνία ουσιαστικά απροστάτευτη και πολιτικά άστεγη.

Αν η κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία συνεχίσει να λειτουργεί ως όμηρος των προσωπικών φιλοδοξιών του Αλέξη Τσίπρα και των πρόθυμων οδοιπόρων του, τότε η κρίση εμπιστοσύνης θα λάβει χαρακτηριστικά μιας μη αναστρέψιμης θεσμικής σήψης».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους