Original Post

Πλήρες Κείμενο:

*«Μη με ταΐζεις άλλο με το μπορς σου! Φεύγω για τη Λιούμπα, γιατί εκείνη μαγειρεύει όπως η μητέρα μου!» — δήλωσε περήφανα ο άντρας μου, ενώ μάζευε τα πράγματά του.**— Ίρα, φεύγω.

Θα πάω να ζήσω με τη Λιούμπα.

Εκείνη μου μαγειρεύει όπως μαγείρευε παλιά η μητέρα μου.

Κεφτεδάκια, πουρέ πατάτας, αληθινό μπορς.

Εσύ όλο σαλάτες, κάτι μακαρόνια και στήθος κοτόπουλου στον ατμό μου φτιάχνεις.

Είμαι άντρας και χρειάζομαι κανονικό φαγητό!Ο Βίκτορ μου το ανακοίνωσε ένα Σάββατο πρωί.Εκείνη τη στιγμή μαγείρευα μπορς.Στεκόμουν μπροστά στην κουζίνα και ανακάτευα με μια ξύλινη κουτάλα το περιεχόμενο μιας μεγάλης, εμαγιέ κατσαρόλας πέντε λίτρων, που είχα κληρονομήσει από τη μητέρα μου.Η σούπα έβραζε με μοσχαρίσιο κόκαλο, σπιτική σάλτσα ντομάτας και παντζάρια που είχα τρίψει και σοτάρει προσεκτικά.

Μόλις είχα προσθέσει ένα φύλλο δάφνης.Γύρισα αργά προς το μέρος του και άφησα την κουτάλα στον πάγκο.— Βίκτορ, μπορείς να το επαναλάβεις, σε παρακαλώ; Ιδιαίτερα εκείνο το σημείο όπου λες ότι σε ταΐζω συνέχεια σαλάτες.— Ίρα, τι να επαναλάβω; Έχεις αρχίσει τις δίαιτες.

Καταλαβαίνω ότι θέλεις να προσέχεις τη σιλουέτα σου, αλλά εγώ πρέπει να τρώω σωστά.

Είμαι άντρας, κάνω χειρωνακτική δουλειά. Η Λιούμπα, όμως, είναι πραγματική νοικοκυρά.

Στο σπίτι της υπάρχει πάντα σούπα, κυρίως πιάτο, ακόμα και κομπόστα.— Μάλιστα.

Βίκτορ, και τι νομίζεις ότι βράζει μέσα σε αυτή την κατσαρόλα;— Μπορς.— Και τι φάγαμε χθες το βράδυ;— Κεφτεδάκια με πουρέ πατάτας.— Προχθές;— Λαχανοντολμάδες.— Την Τετάρτη;— Ψητό κρέας. — Βίκτορ, τότε μπορείς να μου εξηγήσεις πού ακριβώς είδες όλες αυτές τις σαλάτες και τα μακαρόνια στο καθημερινό μας τραπέζι;Ο άντρας μου τα έχασε και έξυσε αμήχανα το κεφάλι του.— Ε… μερικές φορές φτιάχνεις τέτοια πράγματα.

Την περασμένη εβδομάδα, για παράδειγμα, έκανες σαλάτα του Καίσαρα.— Βίκτορ, εκείνη η σαλάτα ήταν συνοδευτικό.

Είχα φτιάξει ψητό κοτόπουλο με πατάτες, το οποίο καταβρόχθισες σαν να είχες να φας τρεις μέρες.

Και μετά ζήτησες και δεύτερη μερίδα.Ο Βίκτορ άρχισε να ξεφυσάει δυνατά.Το έκανε πάντα αυτό όταν η λογική στεκόταν εμπόδιο στα ψέματά του.— Ίρα, τέλος πάντων.

Πήρα την απόφασή μου.

Φεύγω για τη Λιούμπα.

Εκείνη με καταλαβαίνει. — Εντάξει, Βίκτορ.

Αλλά ποια είναι, τέλος πάντων, αυτή η Λιούμπα;— Δουλεύει μαζί μου.

Είναι λογίστρια.

Σαράντα χρονών.

Πολύ νοικοκυρά.

Εδώ και τρεις μήνες μου φέρνει φαγητό στη δουλειά μέσα σε δοχεία.

Και τότε κατάλαβα ότι αυτή είναι η γυναίκα που χρειάζομαι.— Κατάλαβα.

Και πες μου κάτι: γιατί μια ξένη λογίστρια σου φέρνει καθημερινά φαγητό εδώ και τρεις μήνες;— Ε… μιλάμε.

Έχουμε μια ανθρώπινη επικοινωνία.— Ανθρώπινη επικοινωνία. Μάλιστα. Λοιπόν, Βίκτορ, πήγαινε να μαζέψεις τα πράγματά σου.

Εγώ θα τελειώσω το μπορς.Για να καταλάβετε πόσο παράλογη, αλλά ταυτόχρονα θλιβερή ήταν όλη αυτή η κατάσταση, πρέπει να σας πω λίγα πράγματα για τον γάμο μας.Με τον Βίκτορ ζήσαμε μαζί δεκαοκτώ χρόνια.Έχουμε δύο παιδιά: τη δεκαεξάχρονη κόρη μας, την Αλίνα, και τον δωδεκάχρονο γιο μας, τον Αρτιόμ.Ο Βίκτορ εργάζεται ως οδηγός διανομών σε μια μεγάλη εμπορική εταιρεία.

Κερδίζει περίπου ογδόντα χιλιάδες ρούβλια τον μήνα.Εγώ εργάζομαι ως υπεύθυνη εμπορευμάτων σε μια αλυσίδα καταστημάτων τροφίμων.

Ο μισθός μου είναι εξήντα πέντε χιλιάδες ρούβλια.Δεν ήμασταν πλούσιοι, αλλά ζούσαμε αξιοπρεπώς.Όσο για τη μαγειρική …Μπορώ να πω χωρίς ψεύτικη μετριοφροσύνη ότι μαγειρεύω εξαιρετικά.Και δεν είναι μόνο δική μου άποψη.

Το αποδεικνύει και η περιφέρεια της μέσης του Βίκτορ, που μεγάλωνε σταθερά τα τελευταία δεκαοκτώ χρόνια.Η μητέρα μου με έμαθε να μαγειρεύω, όπως και η γιαγιά μου πριν από εκείνη.

Επιπλέον, πάντα αγαπούσα τη μαγειρική και μου άρεσε να δοκιμάζω νέες συνταγές.Στο σπίτι μας κανείς δεν έμενε ποτέ νηστικός.Τις Δευτέρες ετοίμαζα μπορς και κεφτεδάκια με πουρέ πατάτας ή φαγόπυρο.Τις Τρίτες κοτόσουπα και ψητό κρέας.Τις Τετάρτες λαχανόσουπα, λαχανοντολμάδες ή πατάτες με κρέας στην κατσαρόλα.Τις Πέμπτες σούπα με πίκλες και πιλάφι.Τις Παρασκευές σολιάνκα και τηγανητό ψάρι με πουρέ πατάτας.Τα Σάββατα συνήθως ετοίμαζα κάτι πιο ξεχωριστό: σπιτικά πελμένι, μαντί ή κοτόπουλο στον φούρνο με πατάτες.Τις Κυριακές το πρωί έφτιαχνα τηγανίτες ή μικρές τηγανίτες με τυρί κότατζ, ενώ το μεσημέρι υπήρχε πάντα ένα κανονικό, ζεστό και χορταστικό γεύμα.

Αυτό το πρόγραμμα, με μικρές παραλλαγές, επαναλαμβανόταν επί δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια.Ποτέ δεν σέρβιρα μια απλή σαλάτα ως μοναδικό βραδινό.Μακαρόνια έφτιαχνα το πολύ μία φορά κάθε δύο ή τρεις εβδομάδες, και πάντα τα συνόδευα με κρέας.Επομένως, όλη εκείνη η ιστορία ότι ο Βίκτορ με εγκατέλειπε επειδή δεν του πρόσφερα σωστό φαγητό ήταν απλώς μια γελοία δικαιολογία.Η αλήθεια ήταν πολύ πιο απλή.Ο άντρας μου είχε μπλέξει με μια λογίστρια στη δουλειά του και τώρα χρειαζόταν μια δικαιολογία για να καλύψει την απιστία του.Πιθανότατα είχε ακούσει σε κάποια τηλεοπτική σειρά την ιστορία ενός άντρα που εγκατέλειψε τη γυναίκα του επειδή εκείνη δεν μαγείρευε πια καλά και σκέφτηκε ότι αυτό θα ακουγόταν αρκετά αξιοπρεπές.Όμως εκείνο το Σάββατο το πρωί δεν φώναξα.Δεν έκλαψα.Δεν τον παρακάλεσα να μείνει.Απλώς κοιτούσα τον άντρα με τον οποίο είχα περάσει δεκαοκτώ χρόνια από τη ζωή μου και σκεφτόμουν:* «Δεκαοκτώ χρόνια… Και τελικά αυτό ήταν όλο κι όλο που απέμεινε από εσένα».*— Βίκτορ, του είπα τελικά, και τα παιδιά; Τους έχεις μιλήσει;— Θα τους μιλήσω αργότερα.

Τώρα δεν έχω χρόνο γι' αυτά.— Κατάλαβα.

Δηλαδή απλώς τα εγκαταλείπεις.— Ίρα, μη λες ανοησίες! Δεν εγκαταλείπω τα παιδιά μου! Θα πληρώνω διατροφή!— Βίκτορ, το να εγκαταλείπεις τα παιδιά σου δεν σημαίνει μόνο ότι σταματάς να δίνεις χρήματα.

Σημαίνει επίσης ότι ένας πατέρας παίρνει την τσάντα του και λέει στα ίδια του τα παιδιά: «Θα μιλήσουμε αργότερα».Εκείνος απλώς κούνησε αδιάφορα το χέρι του.Σαν να μην είχε καμία σημασία όλο αυτό.Ο Βίκτορ μάζεψε τη ζωή του μέσα σε μια μεγάλη αθλητική τσάντα. Συνέχεια στην πρώτη σημείωση παρακάτω, 2. ΜΈΡΟΣ ⬇️ ⬇️ ⬇️ ⬇️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους