Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Περισσότερο με πείραξε που παράτησες το παιχνίδι κι έκατσες για τόση ώρα στην άκρη του πάγκου, αφήνοντας τον Μενέτι να κοουτσάρει, παρά όλα τα άλλα.

Δε ξέρω αν σημαίνει κάτι αυτό, μπορούν αν δοθούν πολλές ερμηνείες.

Ότι απήυδησες με αυτά που έβλεπες και δεν ήξερες τι άλλο να κάνεις? Ότι δε μπορούσαν οι παίκτες να εκτελέσουν αυτά που τους έδειχνες και τα παράτησες γιατί αγανάκτησες, προσπαθώντας να τους περάσεις κάποιο μήνυμα? Κουράστηκες και ήθελες να κάτσεις? Δε ξέρω ρε Ανδρέα, στα τόσα χρόνια που βλέπω μπάσκετ, δε θυμάμαι να έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.

Η αλήθεια είναι πως με έχεις μπερδέψει λίγο.

Δε καταλαβαίνω τι θες να παίξεις, πως θες να το παίξεις και με ποιους παίκτες θες να το παίξεις.

Η ομάδα είναι απίστευτα στατική, βλέπουμε πολλές φορές ένας παίκτης να έχει τη μπάλα και οι υπόλοιποι τέσσερις απλά να κάθονται και να τον κοιτάνε.

Συστήματα προφανώς και υπάρχουν, μη λέτε ότι θέλετε μερικοί, άλλο αν δε μπορούν να εκτελεστούν σωστά και φτάνουμε σε σημείο να καταλήγουμε σε ατομικές ενέργειες για να βγει το φίδι από την τρύπα.

Κάποιοι παίκτες όμως, που ήταν παίκτες ομάδας, έχουν εξαφανιστεί, άλλοι πολύ κι άλλοι εντελώς από το ροτέισον κι έτσι ενισχύεται ακόμα περισσότερο το ατομικό στοιχείο.

Περσίδης, που ήταν από τους λίγους που έκανε αυτά τα γνωστά κοψίματα και μπορούσε να δημιουργήσει ρήγματα, εξαφανίστηκε τελείως, ο Μουρ που έβλεπε γήπεδο, έβγαζε μπάλες έξω, τελείωνε φάσεις και έπαιρνε ριμπάουντ, παίζει πλέον ελάχιστα, ο Χάτζινς οκ πάει για αντικατάσταση, ο Χουγκάζ ακόμα δεν υπάρχει στον αγωνιστικό χώρο, ενώ και τους άλλους ψηλούς εκτός Μουρ (Γκρέι, Αλεξάντερ), τους λυπάμαι το ίδιο, γιατί είναι πως παίζαμε εμείς μπάσκετ με τα φιλαράκια και ερχόταν δύο άσχετοι και δε τους δίναμε καθόλου πάσες? Ε κάπως έτσι.

Οι ψηλοί δεν υπάρχουν καθόλου στην επίθεση, δε τους παίζει και δε τους ταΐζει κανείς κι οι κακόμοιροι πρέπει να έχουν αποκτήσει ψυχολογικά, γιατί και με μις ματς με κοντύτερο αντίπαλο να βρεθούν κοντά στο καλάθι, θα κοιτάξουν να βγάλουν τη μπάλα στο τρίποντο.

Αναγνωρίζουμε προφανώς τη μεγαλύτερη διάθεση στην άμυνα και την προφανή μας βελτίωση εκεί, γεγονός στο οποίο έπαιξε σημαντικό ρόλο η παρουσία του Γκρέι, αλλά δε φτάνει μόνο αυτό.

Περίεργο ροτέισον σε κάθε παιχνίδι, να λέμε δόξα τω Θεώ που δεν έμεινε εκτός 6αδας πάλι σήμερα ο Ταϊρί, απόψε βέβαια είδαμε κι άλλα κουφά (τάιμ άουτ την ώρα που έχουμε το μομέντουμ, εμμονή σε Φόστερ και τα άλλα που είπαμε πιο πάνω). Για να το κλείνουμε.

Δε θα μου αλλάξετε τη γνώμη ότι ο Τρινκιέρι είναι ένας πολύ καλός προπονητής, έχει πάρει τίτλους παντού, έφτασε δύο φορές τη Μπάγερν, χωρίς να έχει κανένα τρελό μπάτζετ, μια ανάσα από το φάιναλ-4 της Ευρωλίγκας, έχει παίξει μπασκετάρα με Καντού, Μπάμπεργκ και Ούνικς, έχει φτιάξει ομάδες από το μηδέν, έχει βγάλει παίκτες και έχει τη σεβαστή, που έλεγε και μια ψυχή, από το μεγαλύτερο μέρος του μπασκετικού κόσμου.

Οκ, σε εμάς ακόμα ψάχνεται και με τους παίκτες και με τις επιλογές του, κάποιες δε του βγήκαν, για κάποιες το μετάνιωσε, ψάχνει τα σχήματα, ψάχνει ποιους θα φέρει και ποιους θα αφήσει, ώστε να βελτιωθεί σύντομα η ομάδα.

Νικάει οκ, στο τέλος οι νίκες πάντα μένουν, αλλά προφανώς δε φτάνει μόνο αυτό, όταν έχει γίνει μια τέτοια επένδυση.

Κάποιος όμως να μας δώσει μια λογική εξήγηση πως γίνεται στα φιλικά και στο Super Cup να παρουσίαζε μια υπερηχητική ομάδα που πετούσε 100αρες, έριχνε 30αρες σε καλές ομάδες του Eurocup (η Νάπολι έχει ρεκόρ 4-0 τη στιγμή που μιλάμε), κέρδιζε ομάδες Ευρωλίγκας και ξαφνικά με το που άρχισε το πρωτάθλημα και το Eurocup, να βλέπουμε αυτό το χάλι.

Ναι είναι νωρίς ακόμα, είναι αστείο κάποιοι να ζητάτε κατευθείαν από τώρα κεφάλια, τον Οκτώβριο ποτέ κανείς δε κατέκτησε τίποτα και ευτυχώς είμαστε τυχεροί μέχρι στιγμής και δεν είχαμε σοβαρές απώλειες.

Προφανώς όμως και δε θα κερδίζουμε συνέχεια στο τέλος με αυτή την εικόνα, την Τρίτη θα μετρηθούμε πολύ σοβαρά μέσα στην Τουρκία και εκεί δε θα μας χαριστεί κανείς με τέτοιες εμφανίσεις.

Πιστεύουμε στην ομάδα, πιστεύουμε στον προπονητή, αλλά ρε Ανδρέα πρέπει κι εσύ να αρχίσεις σιγά σιγά να δείχνεις κάτι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους