Κάθε πρωί η οικογένειά της τη βρίσκει νεκρή, όμως, επειδή κανένας δεν το πιστεύει, η γυναίκα σηκώνεται ατέρμονα σε μια οδυνηρή επανάληψη. Ξανά και ξανά, υπομένει τη βία του συζύγου της, την κατάθλιψη...
Κάθε πρωί η οικογένειά της τη βρίσκει νεκρή, όμως, επειδή κανένας δεν το πιστεύει, η γυναίκα σηκώνεται ατέρμονα σε μια οδυνηρή επανάληψη.
Ξανά και ξανά, υπομένει τη βία του συζύγου της, την κατάθλιψη του γιου της και την ανήμπορη πεθερά της, η οποία, όχι μόνο δεν καταδικάζει τον βάναυσο και δεσποτικό γιο της, μα τον λυπάται κιόλας.
Κάθε απόγευμα η γυναίκα πεθαίνει για ακόμη μια φορά, παγιδευμένη σε έναν κύκλο της κόλασης όπου το μαρτύριο δεν τελειώνει ποτέ. Η Ιταλίδα σκηνοθέτιδα Emma Dante, βραβευμένη με το Χρυσό Λέοντα στη Μπιενάλε Θεάτρου της Βενετίας, βάζει τη σικελική διάλεκτο στη διεθνή σκηνή, μιλώντας για την οικογένεια, τη μητέρα και τους ανθρώπους που χάνονται αλλά επιστρέφουν μέσα από το σώμα. Η Emma Dante, στα #61α_Δημήτρια, μέσα από μια παράσταση με τη δύναμη της άμεσης αναπαράστασης της βίας, ξεπέρασε την καταγγελία προσφέροντας στο κοινό μια δυνατή εμπειρία με ισχυρό αποτύπωμα στις αισθήσεις ή τα συναισθήματα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους