🟥⬜️🦁Mbaye Ndiaye: Το διαμάντι από την Thiés, που λάμπει στο Λιμάνι ✍️Γράφει ο Μιχάλης Κουκουμπάνης 😎Σε ένα καλοκαίρι ηχηρών μεταγραφών και πολύκροτων ανακοινώσεων, (βλέπε Montero, Yabusele, Fransisco...

Πλήρες Κείμενο:

🟥⬜️🦁Mbaye Ndiaye: Το διαμάντι από την Thiés, που λάμπει στο Λιμάνι ✍️Γράφει ο Μιχάλης Κουκουμπάνης 😎Σε ένα καλοκαίρι ηχηρών μεταγραφών και πολύκροτων ανακοινώσεων, (βλέπε Montero, Yabusele, Fransisco και Osman), η μεταγραφή του Σενεγαλέζου forward Mbaye Ndiaye, πέρασε αρκετά κάτω από το ραντάρ τον απανταχού μπασκετόφιλων στη χώρα μας. 😉Ερχόμενος από μια ομάδα που βρίσκεται στο κατώτερο επίπεδο ανταγωνισμού της Ευρωλίγκας, και όχι ακριβώς στην πρώτη μπασκετική του νιότη, καθώς ο Ndiaye έχει κλείσει τα 27, ο Αφρικανός παίχτης λογιζόταν ως μια τίμια συμπληρωματική κίνηση στις θέσεις των forward, που θα πλαισίωνε ιδανικά κάποια μελλοντική προσθήκη παίχτη από το πάνω ράφι, με τα ονόματα των Diallo και Hezonja να μονοπωλούν το ερυθρόλευκο ρεπορτάζ.

Βέβαια όλοι μας λογαριάσαμε χωρίς το έμπειρο μάτι και την οξυδέρκεια του κόουτς Μπαρτζώκα, που στο παρελθόν πολλάκις έχει βρει παρόμοια διαμάντια, τόσο στον Ολυμπιακό, όσο και στις άλλες ομάδες που προπόνησε.

Ποιός μπορεί άλλωστε να ξεχάσει την απόκτηση του Bryan Dunston από τη Βαρέζε, το 2013, που βρήκε τον Ολυμπιακό πρωταθλητή Ευρώπης και τον ίδιο καλύτερο αμυντικό της Ευρωλίγκας τις χρονιές 2014 και 2015; Ή την ίδια χρονιά την προσθήκη του φονικού σουτέρ Matt Lojeski, από τη βελγική Οστάνδη, που διέγραψε μια αξιοσημείωτη καριέρα στο λιμάνι, προτού μεταπηδήσει στον Παναθηναϊκό και μετέπειτα στην ΑΕΚ; Επίσης, κανένας δεν μπορεί να παραλείψει από την άνωθι αναφορά τις περιπτώσεις των Thomas Walkup και Shaquille McKissic, που αν και ο πρώτος έπαιζε ήδη στην Ευρωλίγκα και τη Zalgiris, ο δεύτερος έφθασε στον Ολυμπιακό από τη Μπεσίκτας στα 29 του και εξελίχθηκε στον απόλυτο παίκτη-κλειδί που ξεχώριζε για την ενέργεια και την αθλητικότητά του.

Βέβαια, η αναφορά αυτή δεν πρέπει να περιοριστεί μόνο στις εντός συνόρων άκρως επιτυχημένες επιλογές, αλλά αντίθετα πρέπει να γίνει ειδική μνεία στις περιπτώσεις των Anthony Randolph και Chris Singleton, 2 παιχτών που για τους δικούς του λόγους ο καθένας θεωρούνταν "καμμένα χαρτιά" στο ΝΒΑ, αλλά μέσα από την προπονητική παρέμβαση του Γιώργου Μπαρτζώκα, κατάφεραν να αναγεννήσουν τις καριέρες τους και να καθιερωθούν στην Ευρώπη ως περιζήτητοι και ακριβοπληρωμένοι ψηλοί ομάδων πρωταθλητισμού.

Π🔝ερνώντας λοιπόν στο σήμερα, και βλέποντας τον Ndiaye να εξελίσσεται σταδιακά και με ταχύτατους ρυθμούς στη φετινή αποκάλυψη του μπασκετικού Ολυμπιακού, εντασσόμενος πλήρως στις αρχές και την αγωνιστική φιλοσοφία της νέας του ομάδας, δεν έχουμε παρά να αναγνωρίσουμε την ως τώρα επιτυχία της συγκεκριμένης αγωνιστικής επιλογής. 👉Βέβαια το μπασκετικό ταξίδι του Mbaye Ndiaye, δεν ήταν πάντοτε ρόδινο.

Ο ίδιος, γεννημένος στις 4 Γενάρη του 1999 στην πόλη Thiés της Σενεγάλης, και αγωνιζόμενος στην τοπική US Rail, κατάφερε να στρέψει τα πρώτα βλέμματα πάνω του το 2017, όπου στο καμπ του παλαίμαχου παίχτη του ΝΒΑ και συμπατριώτη του Gorgui Dieng, έθελξε με την απόδοση του. ( Για όσους από εσάς ενδιαφέρονται λίγο παραπάνω, κάντε μια αναζήτηση και δείτε ιδίοις όμμασι το πλούσιο φιλανθρωπικό έργο του Dieng, ενός μεγάλου ανθρωπιστή, που τόσο έχει βοηθήσει τη Σενεγάλη και την Αφρική γενικότερα). Από εκεί, οι διαδοχικές τριετίες σε Bourg, ADA Blois και Asvel, τον έφεραν τον περασμένο Αύγουστο στο λιμάνι, σε μια κίνηση που αρχικά δεν γέμισε το μάτι των οπαδών του Ολυμπιακού. Ο Ndiaye, προερχόταν από μια κατά γενική ομολογία κακή ομάδα της Ευρωλίγκας, με μέτρια στατιστικά και σουτάροντας με το φτωχό ποσοστό του 18% από το τρίποντο. 💪Παρόλα αυτά όμως, οι οποίες αρχικές αμφιβολίες έσβησαν στα πρώτα επίσημα παιχνίδια.

Στο ελληνικό Super Cup, ο Σενεγαλέζος έδωσε με σαφήνεια το στίγμα του και το αγωνιστικό του προφίλ.

Άμυνα πάνω από τη στεφάνη, ισχυρό κίνητρο και ανεξάντλητη ενέργεια, έγιναν εμφανή από την αρχή, με τον Ndiaye να είναι άκρως αποτελεσματικός στα λεπτά που αγωνίστηκε.

Τα δε μπλοκ του τόσο σε πρώτο χρόνο, καθώς και όταν χρειάστηκε να προστατέψει την αδύναμη πλευρά, επιτρέπουν στον Ολυμπιακό να παίξει με χαμηλά ευέλικτα σχήματα, που δημιουργούν ανισορροπίες και ανοίγουν το γήπεδο.

Η έφεση του Σενεγαλέζου στο ριμπάουντ, το τεράστιο άνοιγμα χεριών και η παλέτα δεξιοτήτων που φέρνει στο γήπεδο, του επιτρέπει να περνάει χρόνο τόσο στο "3", όσο και στο "4" και σε μερικές περιπτώσεις στο "5", ξεκουράζοντας παίχτες κλειδιά της frontline, σε ένα rotation που λειτουργεί υποδειγματικά, ανάλογα τις συνθήκες του αγώνα. 📢Παράλληλα, η εμπιστοσύνη που απολαμβάνει και η συνεισφορά του στην πίσω πλευρά του παρκέ, έχουν εκτοξεύσει την αυτοπεποίθηση του στα ύψη, με την επιθετική αποτελεσματικότητά του να έχει ξεπεράσει κατά πολύ, κάθε αρχική προσδοκία. Ο Ndiaye, προσφέρει σε 18.5 λεπτά 12.2 πόντους σε ένα βαθύ ρόστερ γεμάτο ονόματα, με το εξωφρενικό ποσοστό του 86.2% από το δίποντο να ζαλίζει.

Όλα αυτά χωρίς να εκβιάζει προσπάθειες, λειτουργώντας πάντα στα πλαίσια του ρόλου του και κάνοντας αρκετή βρώμικη δουλειά.

Τα δε κοψίματά του στη ρακέτα και η πρώιμη σύνδεση με τη γραμμή των guard του Ολυμπιακού, έχουν ήδη προσφέρει αρκετά highlights, ενώ έχει ευστοχήσει παράλληλα στα 4 από τα 6 σουτ τριών πόντων που έχει επιχειρήσει.

Το καλύτερο παιχνίδι του κατά γενική ομολογία ήταν απέναντι στη Virtus Bologna, όπου με 23 πόντους και 7 ριμπάουντ έπαιξε σαν ένας ολοκληρωμένος combo forward του σύγχρονου μπάσκετ. 😮Επιπρόσθετα, στην πρόσφατη "διαβολοβδομάδα" επί ισπανικού εδάφους ήταν απολαυστικός, καθώς σε 2 απαιτητικά ματς που κρίθηκαν στην παράταση, κατέγραψε 11 πόντους, 3 ασίστ και 2 κλεψίματα απέναντι στις "Νυχτερίδες", ενώ απέναντι στους Μπλαουγκράνα 17 πόντους 7 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα και 3 τάπες, σε μια ολοκληρωτική, κυριαρχική εμφάνιση. 😉Καταλήγοντας, και έχοντας υπόψιν πως βρισκόμαστε στην αρχή μιας δύσκολης και απαιτητικής χρονιάς, ο Mbaye Ndiaye μπορεί να μην αποκτήθηκε το περασμένο καλοκαίρι για να είναι το πρώτο όνομα στην μαρκίζα, αλλά ως ώρας έχει εξελιχθεί σε μια μεταγραφική αποκάλυψη, ένα παίχτη-κλειδί για τη λειτουργία της ομάδας, που μπορεί στη βραδιά του να γίνει παράγοντας τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση.

Η ικανότητά του δε να παίζει και να μαρκάρει πολλαπλές θέσεις στο γήπεδο, έρχεται να μας θυμίσει εμφατικά πως οι μεγάλες ομάδες, για να κατακτήσουν τίτλους, έχουν ανάγκη εκτός από λαμπρούς σταρ, και παίχτες εργάτες και εργαλεία πολυτελείας, που βάζουν το συλλογικό, κοινό καλό, πάνω από οποιαδήποτε ατομική διάκριση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους