Ο Μ. Νομικός που για ένα φεγγάρι προσπάθησε να πουληθεί τζαι σαν ειρωνική, αλλά ανεξάρτητη δημοσιογραφία, είσιεν μιαν τρελή χαρά, όταν οι Ουκρανοί του Ζελένσκι βομβάρδισαν ένα ρωσικό data center...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί εν τα εκατάφερεν οι ημέτεροι... Ωιμέ η ανεξαρτησία της τρύπιας δημοσιογραφίας.. Θα μπορουσε να πει καποιος/α οτι ο Νομικός εν πάντα έτσι που ήταν.

Έν τζιαι άλλαξεν.

Τούτες ήταν οι απόψεις του.

Άσχετα αν σε καποιαν φαση εδοθηκεν του σημασία ευρυτερη σημασια επειδή έτυχε τη δεδομένη στιγμή να προβάλλει κριτικες απόψεις.

Το ζήτημα στην συγκεκριμενη περίπτωση του Νομικού εν ότι με τούτο το πόνημα απλώς ταυτίζεται με τζιείνους που φτύνει όπως ο Σαββίδης.

Εξάλλου όπως έδειξε η ιστορία τζιαι τα πιο πρόσφατα περιστατικά με την Αννίτα το Κρις τζιαι το Διονυσίου, η δημοσιoγραφία στην Κύπρο βολοδερνει to say the least.

Τωρά ο Νομικός απλώς λαλεί το Ζήτω στη δημοσιγραφία J Μαρίνος Νομικός: Στην Κύπρο άλλωστε τα πιο σκληροπυρηνικά φιλορωσικά και πουτινολατρικά ακάουντ δεν είναι bots αλλά άνθρωποι με σάρκα και οστά, κάποιοι είναι μάλιστα γνωστοί ακροαριστεροί, που είτε πληρώνονται για τις υπηρεσίες τους, είτε -ακόμα χειρότερα- τις προσφέρουν από αγνή ιδεοληψία, παγιδευμένοι στο λαγούμι της ρωσικής προπαγάνδας που τροφοδοτεί τα έμφυτα αντιδυτικά τους αισθήματα.

Ευτυχώς πρόκειται κυρίως για γραφικές περιπτώσεις χωρίς ίχνος σοβαρότητας και με μηδενικό επιδραστικό αντίκτυπο.

Το δεύτερο χαρμόσυνο γεγονός, που όντως συνέβη, είναι η επίσημη απόσυρση από το Χ της «Μπαρμπι-Parody account» ενός τρολ που στήθηκε για να χτυπάει τους πολιτικούς αντιπάλους του Αβέρωφ Νεοφύτου.

Να διευκρινίσω, δεν θεωρώ ευχάριστη την είδηση του (εθελοντικού) κλεισίματος ενός ανώνυμου τρολ ακάουντ, καθώς βάζω την πολυφωνία, τον πλουραλισμό και την ελευθερία της έκφρασης πάνω από όλους και όλα, πόσο μάλλον του συγκεκριμένου που, μεταξύ μας, έκανε άθλια δουλειά να κρατήσει μυστική την ταυτότητά του αφού όλοι ξέρουμε ποιος είναι και τη σχέση του με τον Φούλη της καρδιάς μας.

Όχι, δεν έγκειται εκεί το χαρμόσυνο αλλά στο ότι η «αποχώρηση» επιβεβαίωσε αυτό που οι επαγγελματίες και υπογράφοντες δημοσιογράφοι φωνάζουμε εδώ και χρόνια: ΜΗΝ εμπιστεύεστε ανώνυμους λογαριασμούς όσο ελκυστικά, πιασάρικα και κοντά στις απόψεις σας είναι τα γραφόμενά τους γιατί -ειδικά στην πολιτική και τον δημόσιο βίο- σχεδόν πάντα έχουν ατζέντα και συμφέροντα (που πολύ πιθανό να μην ταυτίζονται με τα δικά σας) και θα προσπαθήσουν να σας χειραγωγήσουν.

Δυστυχώς στον μακρύ κατάλογο των «έχουμε που μας αξίζει» διαστρεβλωμένων εκδοχών αξιών και θεσμών που αλλού δουλεύουν, προσθέστε και τα ιντερνετικά τρολ.

Και πάλι, δεν έχω κάτι με τα ανώνυμα ακάουντ, κατανοώ την ανωνυμία ως αναγκαιότητα όταν πρόκειται για whistle-blowing, αντίσταση σε ένα στυγνό καθεστώς ή αιχμηρή σάτιρα που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του χρήστη. Στην Κύπρο δεν ευδοκιμεί κανένα από αυτά τα είδη, παρά μόνο το γνωστό ενδημικό: αξιολύπητοι υπάλληλοι του Προεδρικού, πολιτικά πρόσωπα, κομματόσκυλα και επιχειρηματικά συμφέροντα που κυρίως βρίζουν, λοιδορούν, χλευάζουν και λασπολογούν στοχευμένα εναντίον αντιπάλων ή όποιον δεν ασπάζεται τα συμφέροντά τους.

Τα περισσότερα κάνουν μπαμ από μακριά, άλλα κατεβαίνουν με τον μανδύα του «αντισυστημικού», του «αποκαλυπτικού» ή του «σατιρικού», μέχρι κάποια στιγμή να φανερωθούν τα πραγματικά τους κίνητρα.

Γιατί πιστέψτε με, πάντα υπάρχουν απώτερα κίνητρα και πάντα φανερώνονται γιατί αυτός ακριβώς ήταν ο λόγος ύπαρξής τους.

Δεν λέω σε καμία περίπτωση ότι οι υπογράφοντες κατέχουμε την απόλυτη αλήθεια ή ότι τα Μέσα στα οποία δουλεύουμε δεν έχουν τα δικά τους συμφέροντα.

Η διαφορά μας όμως είναι η διαφάνεια.

Μας ξέρετε.

Υπογράφουμε με το ονοματεπώνυμο και τη φάτσα μας.

Ξέρετε ποιους διαβάζετε, καταλαβαίνετε τα κολλήματά μας, μπορείτε να μας βρίσετε επώνυμα, και το τίμημα αν τα σκατώσουμε είναι να γίνουμε ρεζίλι, να χάσουμε τη δουλειά μας και την όποια αξιοπιστία μας.

Το ανώνυμο τρολ δεν έχει τέτοιες έγνοιες.

Γράφει ανέξοδα ό,τι μαλακία θέλει για οποιοδήποτε χωρίς να είναι υπόλογο σε κανέναν και όταν το παρακάνει, πιαστεί στη φάκα να γράφει ψέματα, νιώσει απειλή, ολοκληρώσει την αποστολή του ή δεν χρησιμεύει πια στον σκοπό του, απλά κατεβάζει ρολά όπως καλή ώρα η «Μπάρμπι» στον... δακρύβρεχτο αποχαιρετισμό της όπου μεταξύ άλλων μας είπε ότι θεωρεί τον Αβέρωφ «ως τον πιο άξιο να κυβερνήσει τον τόπο και ως ίσως την τελευταία ελπίδα επανένωσης». Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα εντυπωσιαστείτε από τα γραφόμενα ενός ανώνυμου τρολακίου, σκεφτείτε λίγο τους λόγους που θέλει να παραμένει ανώνυμο. Κατά 99% ΔΕΝ είναι ευγενείς ή έστω ρομαντικοί... https://www.facebook.com/photo/?fbid=3337372533118279&set=a.299632090225687

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους