Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γενικά, στην οικογένειά μου, κάπου στη μέση ηλικία, παθαίνουμε μια κρίση ταυτότητας και αποφασίζουμε να γίνουμε κάτι άλλο.

Εγώ ξαφνικά έγινα ένας άτυπος συναισθηματικός γραμματέας τυχαίων απολαύσεων.

Ο μπαμπάς μου, στα 73 του, αποφάσισε πως ίσως έκανε λάθος δρόμο επιλέγοντας να γίνει καθηγητής και πως η πραγματική του κλίση ήταν να γίνει μελετητής και δημιουργός κεμπάπ.

Και, μεταξύ μας, η τελευταία του δημιουργία νομίζω πως άγγιξε τα όρια του άριστα.

Μιλάμε για αξιολόγηση ουσιαστική, αντικειμενική και χωρίς ίχνος οικογενειακού συναισθηματισμού! Κεμπάπ με κιμά προβατίνας και χοιρινού, σε αναλογία 80-20, με ψημένη ντομάτα, κρεμμύδι και μαϊντανό από πάνω.

Ένας συνδυασμός με χαρακτήρα, ένταση και ουσία.

Το έχασε λίγο στην πίτα, όπου επέλεξε τορτίγια.

Βέβαια, το τηγάνι έκανε το θαύμα του και από πλαστική αθλιότητα την έφερε σε μια αξιοπρεπή, φαγώσιμη κατάσταση.

Αν είχε προσθέσει και μια γλυκόξινη σάλτσα ντομάτας, με μια ανεπαίσθητη εσάνς κανέλας, θα μιλούσαμε για το απόλυτο 10! Και επειδή σε αυτή την οικογένεια τίποτα δεν αφήνουμε στην τύχη, η μανούλα το έχει και με τη διακόσμηση.

Γιατί ένα σπουδαίο κεμπάπ θέλει και το ανάλογο περιβάλλον.

Τελικά, ίσως η μέση ηλικία να μην είναι κρίση.

Ίσως να είναι η στιγμή που ανακαλύπτεις τι πραγματικά ήθελες να κάνεις εξαρχής. Κεμπάπ για βασανισμένες ψυχές! Ρεμί //

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους