Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν από τα λόγια, τις πράξεις και τις προθέσεις, υπάρχει πόνος.

Το νιώθω, τον πόνο. Υποφέρω.

Μια οργή στο εξωτερικό που κρατάει την αναπνοή μου.

Τι ακούς; Έξω ζύγισε τον πόνο.

Βαριά στα μάτια, στους ώμους, στις σκέψεις.

Επηρεάζει, τα δεινά, επηρεάζει όλα όσα ζεις.

Η ταλαιπωρία είναι μια βάναυση μορφή πραγματικότητας.

Ο πόνος είναι ως επί το πλείστον αμετάφραστος, τον λέμε σε κάποιον για να μην τον ζούμε πια μόνοι.

Αλλά κανείς δεν θα ζήσει ποτέ τον πόνο σου, τα βάσανά σου.

Δεν υπάρχουν επισκέπτες.

Ο πόνος σκάβει, γερνάει και το σώμα διατηρεί τη μνήμη του ακόμα και σε σπάνιες στιγμές ευτυχίας.

Αυτή η λεκιασμένη ευτυχία που προσπαθείς να δείξεις, ενώ, εδώ και εκεί, εμφανίζονται ακόμα ίχνη πόνου.

Ο πόνος.

Τα βάσανα.

Ο πόνος είναι νόμιμος, είναι απόδειξη μιας επένδυσης.

Υποφέρεις για εκείνους που πραγματικά έχουν σημασία.

Πονάμε πραγματικά.

Αυτός που υπέφερε αναγνωρίζει τον πόνο.

Έχεις υποφέρει ποτέ; Ο πόνος δεν ψάχνει λύση, απλά θέλει κάποιον δίπλα σου.

Η ταλαιπωρία είναι η πιο σκληρή και αποξενωμένη μορφή ανθρωπότητας. Ο πόνος. Τα βάσανα. Αυτό το δωμάτιο είναι γεμάτο φαντάσματα. Luigi Mancini

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους