Η δουλειά του διαιτητή ανέκαθεν ήταν μια δυσκολη δουλειά. Το κάθε σφύριγμα μπορεί να κρίνει πολλά. Έναν τίτλο, μια ευρωπαϊκή πορεία, την ιστορία την ίδια. Όλοι οι διαιτητές είναι άνθρωποι. Που...
Η δουλειά του διαιτητή ανέκαθεν ήταν μια δυσκολη δουλειά. Το κάθε σφύριγμα μπορεί να κρίνει πολλά.
Έναν τίτλο, μια ευρωπαϊκή πορεία, την ιστορία την ίδια.
Όλοι οι διαιτητές είναι άνθρωποι.
Που σημαίνει ότι θα κάνουν λάθος, θα χάσουν ένα σφύριγμα, μια επαφή.
Είναι το λογικό.
Όμως υπάρχει διαφορά από το λάθος και το δόλο.
Ένας διαιτητής οφείλει στο γήπεδο να σέβεται 3 πράγματα: Τους παίκτες που ιδρώνουν, παλεύουν και κυνηγάνε τους στόχους τους.
Τις ομάδες που επενδύουν χρήματα, χάνουν χρήματα και ένα σφύριγμα μπορεί είναι διαφορά μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης ή οικονομικής καταστροφής.
Μα πάνω από όλα, οφείλει να σέβεται τον κόσμο.
Τον κόσμο που δίνει ζωή στα παιχνίδια και κάνει αυτό το άθλημα το πιο όμορφο.
Τον κόσμο που πρέπει να στερηθεί 20,30,40 μπορεί και 100 ευρώ από την ζωή του για να δει την ομάδα που αγαπά.
Χρήματα που θα μπορούσε να τα δώσει είτε για να στηρίξει ένα μικρό κατάστημα είτε να δώσει στο παιδί του ένα χαρτζιλίκι.
Και εσείς, όλοι εσείς που είστε σε αυτό το κόλπο, φτύσατε αυτόν τον κόσμο στα μούτρα.
Τον εξαγριώσατε, τον διώξατε από το γήπεδο, του χαλάσατε μια Κυριακάτικη δραστηριότητα και τον κάνατε να νιώσει αδικία.
Γιατί το κάνατε αυτό; Γιατί πολύ απλά μπερδέψατε ποιος είναι ο πρωταγωνιστής σε αυτό το άθλημα.
Πολλοί συνάδελφοι σας το κάνουν αυτό και σε πολλά άλλα αθλήματα.
Βγάλατε το κόμπλεξ σας, βγάλατε όλη την δίψα σας να επιβάλλετε την οποία εξουσία σας έδωσε αυτή η ρημάδα η σφυρίχτρα και πρακτικά ματώσατε το παιχνίδι μας.
Δικό μας παιχνίδι, όχι δικό σας.
Πλέον είναι αργά για δάκρυα και έμαθα πως ρίξατε αρκετά κάποιοι.
Ευελπιστώ να πιάσουν όλους τους υπόλοιπους.
Σε κάθε παιχνίδι, δεν πάει να λέγεται ποδόσφαιρο, πόλο, χάντμπολ.
Και όσοι έχετε προσδοκίες να γίνετε διαιτητές, μην τολμήσετε να κάνετε τα ίδια.
Για εμάς αυτό παιχνίδι είναι το πάθος μας.
Σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα πιο τρελός, παράλογος και επικίνδυνος, θέλουμε κάτι να ξεφεύγουμε, να χαιρόμαστε.
Για αυτό και νιώθουμε οργή.
Γιατί πήγατε να μας πάρετε τη χαρά.
Και τώρα θα πληρώσετε το τίμημα των πράξεων σας.
Και κανένας μας δεν θα δεχτεί τις συγνώμες σας ή τα δάκρυα σας. Τώρα είναι πια αργά. Καλημέρα μπασκετόφιλοι. Βασίλης Χρίστογλου
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους