Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χθες το βράδυ, στο Πολύκεντρο Ηρακλείου, μοιραστήκαμε ένα ξεχωριστό ταξίδι μια συνάντηση ανθρώπων, λέξεων και μουσικής.

Η βραδιά αυτή επιβεβαίωσε την πίστη μου πως η τέχνη μας φέρνει πιο κοντά.

Μας μαθαίνει να ακούμε, να γνωρίζουμε τον άλλον και να αναγνωρίζουμε όσα μας ενώνουν.

Με αυτή τη σκέψη συναντηθήκαμε για να καταρρίψουμε τοίχους και να ανοίξουμε δρόμους επικοινωνίας.

Είχαμε την τιμή και τη χαρά να υποδεχτούμε τη Μεξικανή πολυβραβευμένη συγγραφέα María García Esperón, η οποία, μέσα από το βιβλίο της «Το αιώνιο όνειρο της ελληνικότητας», έστρεψε το βλέμμα της στο έργο του Ioannis Andronoglou.

Μαρία, σε ευχαριστούμε που βρέθηκες κοντά μας.

Ήταν συγκινητικό να δούμε έναν άνθρωπο που ήρθε από τόσο μακριά να πλησιάζει με τέτοια αγάπη τον πολιτισμό μας και να μας προσκαλεί να τον κοιτάξουμε κι εμείς ξανά, μέσα από τα δικά του μάτια.

Ξεχωριστή αναφορά έκανα και στην Άννα Λογκάκη, που ανέλαβε τη μετάφραση και την επιμέλεια του βιβλίου.

Παρότι δεν μπόρεσε να βρεθεί κοντά μας, της απευθύναμε ένα θερμό ευχαριστώ για τη συμβολή της στη μεταφορά της σκέψης και της ευαισθησίας της συγγραφέως στην ελληνική γλώσσα.

Για τον εκδοτικό μας οίκο αποτέλεσε ιδιαίτερη χαρά και τιμή να αναλάβει την κυκλοφορία του.

Για μένα, αυτή η συνάντηση είχε και μια ιδιαίτερη, προσωπική σημασία.

Μέσα από τη Μαρία και το βιβλίο της συναντηθήκαμε ο Γιάννης κι εγώ· η Μακεδονία και η Κρήτη, δύο άκρες της Ελλάδας, που τις ενώνει η αγάπη για τη δημιουργία και η ανάγκη να κρατήσουμε αυτό το όνειρο ζωντανό.

Όπως γράφει η ίδια: «Στις ακρογιαλιές μας, στους βράχους μας, στις πολιτείες μας, κανένας δεν πρέπει να κάθισε σε θρόνο.

Είμαστε όλοι ίσοι γιατί όλοι είμαστε οι καλύτεροι! Είμαστε όλοι Έλληνες!» Σε αυτά τα λόγια άκουσα μια πρόσκληση στην ισοτιμία και στη συμμετοχή.

Ο καθένας μας έχει κάτι να προσφέρει.

Και ο πολιτισμός συνεχίζεται όταν βρίσκουμε το θάρρος να προσφέρουμε αυτό που μπορούμε, με ειλικρίνεια και ευθύνη.

Μίλησα ακόμη για την άρρηκτη φιλία και συνεργασία που με συνδέει με τον Ιωάννη Ανδρόνογλου.

Στο πρόσωπό του εκτιμώ τον μουσικό, αλλά και τον άνθρωπο την αφοσίωσή του, την ευαισθησία του και την ανάγκη του να αναζητά διαρκώς μέσα από την τέχνη του.

Θυμήθηκα τις φορές που, πατώντας το πόδι του στην Κρήτη, μου μίλησε για την ενέργεια αυτού του τόπου.

Για όσα ένιωσε εδώ, για όσα τον κατέκλυσαν και τον ενέπνευσαν kαι χάρηκα που η Κρήτη έγινε για εκείνον ένας τόπος οικείος, ένας τόπος στον οποίο επιστρέφει και βρίσκει ανθρώπους που τον αγαπούν.

Αναφέρθηκα και στη δική μου συμβολή σε αυτή τη σχέση στη στήριξη του έργου του και στην προσπάθεια να συναντήσει το κοινό του.

Αυτή είναι και η ουσία της δουλειάς μας να πιστεύουμε στους δημιουργούς, να στεκόμαστε δίπλα τους και να δίνουμε στη δημιουργία τους χώρο να ακουστεί.

Μοιράστηκα, τέλος, μια απλή μου πεποίθηση "αν θέλεις να γίνεις το παράδειγμα, πράξε". Με τη δουλειά σου, με τη συνέπειά σου, με τον τρόπο που στέκεσαι απέναντι στους ανθρώπους.

Γιάννη, χάρηκα πολύ που βρέθηκες ξανά εδώ και μοιραστήκαμε αυτή τη βραδιά.

Μαρία, σε ευχαριστούμε για το βιβλίο σου, που μας έφερε όλους κοντά.

Ένα θερμό ευχαριστώ και σε όλους εσάς που βρεθήκατε χθες μαζί μας και γίνατε μέρος αυτού του ταξιδιού. Ανδρέας Αεράκης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους