Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Αν αναπνέουμε θα πεθάνουμε, αν δεν αναπνέουμε θα πεθάνουμε. Στη Δραπετσώνα δεν φυτρώνει τίποτα.

Αν βάλεις στο χώμα μια ρίζα λουλούδι ή δεντράκι, σε λίγες ημέρες κιτρινίζει και ξεραίνεται· ο μολυσμένος αέρας δεν το αφήνει να ανθίσει και λες δεν γίνεται να ζήσουν εδώ άνθρωποι ή αυτοί θα φύγουν ή τα εργοστάσια, μέχρι και οι Άθλιοι του Ουγκό θα δραπέτευαν, μα οι πρόσφυγες δεν έχουν πια που αλλού να πάνε, και τώρα που άρχισε η μουρμούρα να τους ξεσπιτώσουν για δεύτερη φορά άρχισαν και τα πρώτα ντράβαλα.

Μπουκάρουν κάθε τόσο οι μπάτσοι με συνεργεία κατεδάφισης και γκρεμίζουν δυο τρεις παράγκες αλλά τη νύχτα οι κάτοικοι τις ξαναστήνουν και ένας απελπισμένος κλεφτοπόλεμος έχει ξεκινήσει.

Τα πράγματα θα αγριέψουν αργότερα, και ιδίως από το καλοκαίρι του 1960 η Μάχη της Παράγκας θα φουντώσει με συνεχείς επιδρομές μπάτσων και τους ξεριζωμένους να υπερασπίζονται τα καλύβια τους σαν παλάτια· θα ρίχνονται μπροστά στα μηχανήματα κατεδάφισης, θα τους τσαλαπατάνε και θα τους παίρνουν σηκωτούς, θα ορμάνε ξυπόλυτοι, πεινασμένοι και άοπλοι πάνω στους μπασκίνες που τους ανοίγουν με τα γκλομπ τα κεφάλια και τους κουβαλάνε δεμένους πισθάγκωνα στις κλούβες.

Στις 14 Νοεμβρίου 1960 θα γίνει το μεγάλο ντου.

Όπως σε στρατιωτική επιχείρηση, πάνω από χίλιοι διακόσιοι μπάτσοι με τα ματσούκια στα χέρια και το λουρί του πηλήκιου περασμένο σφιχτά κάτω από το σαγόνι, θα περικυκλώσουν τον συνοικισμό και βάζοντας μπροστά σαν τανκς τις μπουλντόζες και τους εκσκαφείς θα κάνουν την τελική έφοδο.

Στις παράγκες θα βαρέσει συναγερμός.

Αλλά τότε θα βγουν μπροστά οι γυναίκες να προστατέψουν τα νοικοκυριά τους από το ρήμαγμα και τους άντρες τους από τη μανία των εισβολέων· μούνταραν ίσα πάνω στους μπάτσους, τους έγδερναν τα μούτρα με τα νύχια, τους βάραγαν με ξύλα και πέτρες, τις έβλεπες και τρόμαζες πού βρήκαν το κουράγιο.

Το μακελειό θα κρατήσει ώρες, μα στάθηκε αδύνατο να νικήσει το μπατσαριό τις λέαινες, το μόνο που κατόρθωσαν είναι να γκρεμίσουν πέντε έξι παραπήγματα και να στείλουν καμιά δεκαριά γυναίκες στο νοσοκομείο βουτηγμένες στο αίμα και με σπασμένα κόκαλα".

----------------- Όλη η Ιστορία είναι εκεί, μάγκες, ρεμπέτες, γυναικάρες, λεβέντες, αλήτες, άρχοντες, καθάρματα, φτωχολογιά, πιώματα, ποδόσφαιρο, ξύλο, αίμα, τζόγος, θάλασσα, καράβια, ιδρώτας, έρωτας ρομαντικός, έρωτας παράνομος. Έρωτας. Ζωή.

Έντονη ζωή.

Προσκυνώ την έρευνά σου για τον παλιό Πειραιά Διονύση Χαριτόπουλε. Το "Εκ Πειραιώς" με έχει καθηλώσει. Δεν ήξερα με πόσο σημαντικό άνθρωπο μιλούσα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους